Bij deze reportage
Fotogalerij
6 Foto's
Vrouwenemancipatie en soapseries leiden in Brazilië tot een dalend geboortecijfer en economische groei.
José Alberto, Murilo, Geraldo, Angela, Paul, Edwiges, Vicente, Rita, Lucia, Marcelino, Teresinha. Dat zijn ze alle elf, toch? En dan nog een doodgeboren kindje, drie miskramen en een baby die nog geen dag heeft geleefd. Dona Maria Ribeiro de Carvalho, een 87-jarige Braziliaanse dame met een krakende stem, somt haar zestien zwangerschappen voor me op. Dan werpt ze een blik op José Alberto, die zoals elke zondag op bezoek is en op de bank een sigaret zit te roken. “Met alle kinderen die ik heb gekregen, had ik intussen meer dan honderd kleinkinderen moeten hebben,” zegt ze vriendelijk, maar met een lichte zweem van kritiek in haar stem.
José Alberto heeft de hele ochtend gevist in de vijver op de boerderij en loopt nog rond in trainingsbroek. De huiskamer van zijn moeder in São Vicente de Minas, een dorp in centraal Brazilië, is net groot genoeg voor drie fauteuils, een televisie, talloze familiefoto’s en een paar ingelijste prenten van Jezus en de Maagd Maria. En voor de zwarte kunstleren bank waarin hij, professor Carvalho, scheidend hoofd van de economische faculteit van zijn universiteit en een van de meest vooraanstaande Braziliaanse demografen, nu onderuit gezakt zit. Met een glimlach legt hij zijn voeten omhoog. Uiteraard weet hij exact hoeveel kleinkinderen er zijn: 26. Een groot deel van zijn werkzame leven heeft hij onderzoek gedaan naar het bijzondere Braziliaanse demografische verschijnsel dat zich weerspiegelt in zijn eigen familie, waar het vruchtbaarheidscijfer binnen twee generaties is gedaald naar 2,36 kinderen per gezin, net boven het huidige landelijke gemiddelde van 1,9.
Dat vruchtbaarheidscijfer is lager dan nodig om de Braziliaanse bevolking op peil te houden (maar hoger dan het Europese vruchtbaarheidscijfer van 1,6, en het Nederlandse en Vlaamse van 1,8). In het grootste land van Latijns-Amerika – met 191 miljoen inwoners die overwegend katholiek zijn, waar abortus (behoudens enkele uitzonderingen) verboden is en waar nooit overheidscampagnes voor geboortebeperking zijn gehouden – is het vruchtbaarheidscijfer de afgelopen vijftig jaar sterk gedaald.
José Alberto heeft de hele ochtend gevist in de vijver op de boerderij en loopt nog rond in trainingsbroek. De huiskamer van zijn moeder in São Vicente de Minas, een dorp in centraal Brazilië, is net groot genoeg voor drie fauteuils, een televisie, talloze familiefoto’s en een paar ingelijste prenten van Jezus en de Maagd Maria. En voor de zwarte kunstleren bank waarin hij, professor Carvalho, scheidend hoofd van de economische faculteit van zijn universiteit en een van de meest vooraanstaande Braziliaanse demografen, nu onderuit gezakt zit. Met een glimlach legt hij zijn voeten omhoog. Uiteraard weet hij exact hoeveel kleinkinderen er zijn: 26. Een groot deel van zijn werkzame leven heeft hij onderzoek gedaan naar het bijzondere Braziliaanse demografische verschijnsel dat zich weerspiegelt in zijn eigen familie, waar het vruchtbaarheidscijfer binnen twee generaties is gedaald naar 2,36 kinderen per gezin, net boven het huidige landelijke gemiddelde van 1,9.
Dat vruchtbaarheidscijfer is lager dan nodig om de Braziliaanse bevolking op peil te houden (maar hoger dan het Europese vruchtbaarheidscijfer van 1,6, en het Nederlandse en Vlaamse van 1,8). In het grootste land van Latijns-Amerika – met 191 miljoen inwoners die overwegend katholiek zijn, waar abortus (behoudens enkele uitzonderingen) verboden is en waar nooit overheidscampagnes voor geboortebeperking zijn gehouden – is het vruchtbaarheidscijfer de afgelopen vijftig jaar sterk gedaald.
Lees het volledige artikel
National Geographic magazine Editie September 2011
€ 4,95 Bestel in webshop ›
