Daphne Bunskoek (37) is presentator van De Slavernij, een nieuwe tv-serie die de NTR vanaf deze maand uitzendt, en reisde vorig seizoen de wereld rond voor 3 Op Reis. Wat zijn haar vijf favoriete reisbestemmingen?
1. India ‘Van alles wat je over India zegt, is het tegenovergestelde ook waar.’ Ik hoorde deze uitspraak tijdens mijn reis naar Uttarakhand, een deelstaat in het noorden van India dicht bij de grens met Tibet en Nepal, en kan niet anders dan het beamen. Rijk en arm, vooruitstrevend en behoudend, druk en verlaten: alles is hier te vinden. We maakten een wandeltocht in de Himalaya waarbij we overnachtten in schuurtjes van plaatselijke boeren – met open haardjes en kasjmier dekentjes, dat dan weer wel… We trokken door waanzinnig mooie landschappen, en nergens ter wereld zag ik vrouwen zo hard werken als hier. Dakdekken, grond bewerken, halve takkenbossen meeslepen, vee, kinderen en eten verzorgen: ze draaien er hun hand niet voor om. Absolute hoogtepunt: 360° Lethi, een afgelegen mini-ecohotel met prachtige glazen huisjes, fantastisch eten en een perfecte uitvalsbasis voor wandelexpedities.
2. Suriname Twee keer heb ik Suriname voor werk bezocht, en ik kan niet wachten om er met vrienden terug te keren. Wat een leuke mensen, overweldigende natuur en heerlijk eten. In Paramaribo moet je zeker roti eten bij Chris (iedereen weet de weg) en javaans bij Warung Pawiro in Blauwgrond – de lekkerste soto en gebakken banaan die ik ooit gegeten heb. Dan onder begeleiding van Nederlands sprekende Indianen het oerwoud in, je net gevangen piranha opsmullen bij een kampvuurtje en je ’s nachts in een hangmat verbazen over het meesterlijke geluid van brulapen, kikkers zo groot als hamsters en zangvogels die het ondergaan van de zon totaal geen belemmering vinden om door te gaan met zingen. Wel de hele nacht je plas ophouden omdat je te schijterig bent het donkere oerwoud in te stappen…
3. Fernando de Noronha Dit eilandje voor de kust van Brazilië, ongeveer een uur vliegen vanaf Natal, is werkelijk een paradijs op aarde. Hier leeft de grootste groep dolfijnen met een vaste verblijfplaats. Elke ochtend zwemmen 600 à 700 spinnerdolfijnen de baai in en heb je vanaf de rotsen een waanzinnig zicht op de buitelende grijze massa. Er mag maar een beperkt aantal toeristen per dag op het eiland verblijven, en er wordt veel zorg besteed aan duurzaamheid. Fernando heeft enkele van de mooiste stranden van Brazilië en de natuur is overweldigend. Ik reed in mijn buggy over het eiland en wist dat het goed was.
4. Canada Eigenlijk vind ik elke uithoek in Canada fantastisch, en ik heb er vele nog niet bezocht. Maar misschien vind ik de hele regio rondom de Rocky Mountains nog wel het indrukwekkendst. Van Calgary met de greyhoundbus naar Vancouver, onderweg met je snuit tegen het raam geplakt om vooral die ene beer of eland niet te missen. Dan naar Vancouver Island, waar je vooral in januari aan de westkust waanzinnige stormen kunt meemaken en golven kunt zien, die door niets gehinderd helemaal vanuit Japan de stranden op komen denderen. Beste plek om herboren van terug te keren.
5. Cartagena Colombia was in mijn gedachten een groot rovershol waar staatsgrepen, gewelddadige conflicten en verkrachtingen aan de orde van de dag waren. Nu is het ook een land waarop je je als toerist enigszins moet voorbereiden wat betreft de do’s en dont’s, maar mijn reis naar Cartagena had ik niet willen missen. Explosief in alle opzichten. Wat een passie, ritme en vreugde hangt er in de lucht. Ga dansen in Café Havana en laat je vooral niet ontmoedigen door de swingende lijven van de Colombianen die ervoor gemaakt lijken. Neem de chivabus, waarmee je langs de hoogtepunten van Cartagena rijdt, terwijl je rum-cola drinkend meebrult met Spaanse tradionele liederen begeleid door een live orkestje aan boord. Dat je geen Spaans spreekt, is hierbij geen enkele belemmering.
2. Suriname Twee keer heb ik Suriname voor werk bezocht, en ik kan niet wachten om er met vrienden terug te keren. Wat een leuke mensen, overweldigende natuur en heerlijk eten. In Paramaribo moet je zeker roti eten bij Chris (iedereen weet de weg) en javaans bij Warung Pawiro in Blauwgrond – de lekkerste soto en gebakken banaan die ik ooit gegeten heb. Dan onder begeleiding van Nederlands sprekende Indianen het oerwoud in, je net gevangen piranha opsmullen bij een kampvuurtje en je ’s nachts in een hangmat verbazen over het meesterlijke geluid van brulapen, kikkers zo groot als hamsters en zangvogels die het ondergaan van de zon totaal geen belemmering vinden om door te gaan met zingen. Wel de hele nacht je plas ophouden omdat je te schijterig bent het donkere oerwoud in te stappen…
3. Fernando de Noronha Dit eilandje voor de kust van Brazilië, ongeveer een uur vliegen vanaf Natal, is werkelijk een paradijs op aarde. Hier leeft de grootste groep dolfijnen met een vaste verblijfplaats. Elke ochtend zwemmen 600 à 700 spinnerdolfijnen de baai in en heb je vanaf de rotsen een waanzinnig zicht op de buitelende grijze massa. Er mag maar een beperkt aantal toeristen per dag op het eiland verblijven, en er wordt veel zorg besteed aan duurzaamheid. Fernando heeft enkele van de mooiste stranden van Brazilië en de natuur is overweldigend. Ik reed in mijn buggy over het eiland en wist dat het goed was.
4. Canada Eigenlijk vind ik elke uithoek in Canada fantastisch, en ik heb er vele nog niet bezocht. Maar misschien vind ik de hele regio rondom de Rocky Mountains nog wel het indrukwekkendst. Van Calgary met de greyhoundbus naar Vancouver, onderweg met je snuit tegen het raam geplakt om vooral die ene beer of eland niet te missen. Dan naar Vancouver Island, waar je vooral in januari aan de westkust waanzinnige stormen kunt meemaken en golven kunt zien, die door niets gehinderd helemaal vanuit Japan de stranden op komen denderen. Beste plek om herboren van terug te keren.
5. Cartagena Colombia was in mijn gedachten een groot rovershol waar staatsgrepen, gewelddadige conflicten en verkrachtingen aan de orde van de dag waren. Nu is het ook een land waarop je je als toerist enigszins moet voorbereiden wat betreft de do’s en dont’s, maar mijn reis naar Cartagena had ik niet willen missen. Explosief in alle opzichten. Wat een passie, ritme en vreugde hangt er in de lucht. Ga dansen in Café Havana en laat je vooral niet ontmoedigen door de swingende lijven van de Colombianen die ervoor gemaakt lijken. Neem de chivabus, waarmee je langs de hoogtepunten van Cartagena rijdt, terwijl je rum-cola drinkend meebrult met Spaanse tradionele liederen begeleid door een live orkestje aan boord. Dat je geen Spaans spreekt, is hierbij geen enkele belemmering.
