lezen Nieuws

Een zeldzaam ballet van een dubbele waterhoos

Bekijk Sluit

lezen Nieuws

Voor de kust van Noord-Italië is de Middellandse Zee het toneel van twee gigantische waterhozen.

Datum
Auteur
Christian de Bruijn
Fotograaf
Barcroft TV

De Italiaan Nicola Ferrarese kneep in zijn handjes toen hij eerder deze maand vanuit zijn hotelkamer in San Bartolomeo al Mare uitkeek op zee. Recht voor zijn lens verschenen twee enorme waterhozen, die op elegante wijze om elkaar heen leken te dansen.

Zo'n waterhoos op zich is geen zeldzaamheid. Ze ontstaan boven zee of een meer, meestal in de zomermaanden en het najaar. Maar twee hozen van dit kaliber, met elk een brede, honderden meters hoge waterkolom die om elkaar heen 'dansen', zijn een unicum.

Wat is een waterhoos en hoe ontstaat deze?
In tegenstelling tot wat je zou denken, wordt een waterhoos in eerste instantie gevoed met condens vanuit de wolken, niet met zeewater Zo'n waterhoos ontstaat boven een watermassa, als een kleine uitstulping onder aan het wolkendek. Meestal komt het 'hoosje' niet verder, maar af en toe wint het aan kracht.

Een trechtervormige uitstulping, een tuba, onttrekt zich dan aan de wolken, en ontwikkelt zich verder als een slurf die zich neerwaarts uitrekt tot het wateroppervlak. Vanaf dit moment wordt wél zeewater de hoos in gezogen. De slurf houdt het uiteindelijk vaak niet langer uit dan een paar minuten, maar er zijn ook gevallen bekend waarbij de immense waterkolom het wel een uur volhoudt.

Het ontstaan van een waterhoos kan alleen als de weersomstandigheden gunstig zijn. Een voorwaarde is de aanwezigheid van onstabiele, vochtige lucht en weinig wind – dit laatste houdt de slurf intact. Doorgaans is het de combinatie van warm zeewater, weinig wind en een snel ontwikkelend dik pak stapelwolken, waaruit een hoos zich ontwikkelt.

Gevaarlijk?
Hoewel ze er zeer onheilspellend uitzien, zijn waterhozen over het algemeen onschuldig. Als ze de kust al bereiken, lossen ze door een gebrek aan kracht snel op. Alleen in zwaardere gevallen trekt een waterhoos landinwaarts en gaat hij als windhoos verder. Zo brachten drie hozen op 17 augustus 1994 het vasteland in Vlissingen en omgeving flinke schade toe.


Bekijk ook

Ads for you!

Beste bezoeker,

We zien dat je waarschijnlijk een adblocker of andere software gebruikt die onze banners ontregelt.
Dat vinden we jammer, hiermee missen we inkomsten voor onze site die we hard nodig hebben.
Merk daarom onze site als 'veilig' aan en volg deze instructies.

Dankjewel voor je tijd.
National Geographic Nederland/België

Sluiten