Tweemaal per jaar eren de Servisch-orthodoxe gelovigen in Kosovo hun overleden naasten met bloemen, eten en drank, die ze ’s ochtends in alle vroegte meenemen naar de dodenakkers. Op de begraafplaats in Graçanica, een Servische enclave even buiten Prishtina, treurt een vrouw bij een grafsteen van een familielid. Op deze koude februariochtend schuifelden naar schatting duizend mensen met hun mandjes achter elkaar door de smalle paadjes tussen de met sneeuw bedekte graven. Ze spreidden hun deken uit en sloegen menig glaasje slivovitsj achterover. “Mooi hè,” vertelt Geert, die zelf vier glazen nuttigde. “Ik ben altijd bang dat ik geen goede foto’s maak omdat het te mooi is.”