Amerika's vergeten indianenstad

Ik sta in het hart van wat eens de grootste beschaving was tussen de woestijnen van Mexico en het Amerikaanse noordpoolgebied: Amerika’s eerste stad en waarschijnlijk de fraaiste prestatie van de Noord-Amerikaanse indianen. Toch lukt het me domweg niet verder te kijken dan het vier rijstroken brede litteken dat dit historische gebied doorsnijdt. In plaats van dat ik mij probeer voor te stellen hoe duizenden mensen hier ooit op dit grote plein samendromden, dringt zich telkens weer de gedachte aan mij op dat Cahokia Mounds in Illinois een van de slechts acht locaties van cultureel werelderfgoed is die de Verenigde Staten rijk zijn – en dat pal in het midden daarvan een groot uithangboard prijkt dat Joe de Tapijtkoning aanprijst.

Cahokia betaalde zijn eigen tol voor de onstuitbare veranderingen van de twintigste eeuw: mierikswortel verbouwende boeren vernietigden de op een na grootste heuvel in 1931 en maakten er een vuilstort van. Sindsdien werden er achtereenvolgens een gokhal, een woonwijkje, een vliegveld en een drive-in-pornobioscoop gebouwd. Toch zijn de belangrijkste karakteristieken bewaard gebleven, die nu bijna alle zijn beschermd. Cahokia Mounds is misschien geen maagdelijk esthetisch plaatje, maar met een oppervlakte van 1600 hectare (waarvan 890 om zijn historische waarde in stand wordt gehouden) is het de grootste archeologische vindplaats in de Verenigde Staten.

• Twitter
• Pin It