Bij deze reportage
Videos
0 Videos
Een straalblauwe flits, veel meer krijgen de meeste mensen niet van de ijsvogel te zien. Maar de ene flits maakt wel indruk: "Iedereen die er ooit een heeft gezien, herinnert zich waar dat was," zegt Charlie Hamilton James, fotograaf en bezeten van ijsvogels. "Ik zag mijn eerste als jongetje. Sindsdien ben ik verkocht." Een paar jaar lang ging hij ijsvogels spotten in de buurt van Bristol. Later nam hij een camera mee, als excuus voor de talloze uren die hij doorbracht langs de naargeestige rivieroevers waar de vogel rondspookt. Dat was twintig jaar geleden. Hamilton James is bepaald niet de enige die in de ban is van de Alcedo atthis. In de gematigde streken van de wereld, waar een vaalbruin verenkleed gemeengoed is, is de ijsvogel een ongewoon kleurrijke verschijning. Hij doorklieft de lucht als een blauw projectiel en dwingt zo alom bewondering af. Gele, rode, oranje en bruine vogels krijgen hun kleur door pigment in de keratinelaag waaruit veren groeien. Blauwe veren zijn echter het resultaat van een prismatische splitsing van het licht binnen een veer. Onder een microscoop schittert elke lange baard van een een ijsvogelveer de kijker in alle schakeringen blauw tegemoet. Door de minuscule structuren in de veer 'danst' het binnenvallende licht alle kanten uit, azuur in de ene richting, smaragd in de andere. Schoonheid is soms ook een vloek. Ooit hadden ijsvogelveren dezelfde status als edelstenen, zijde en specerijen. In een derde-eeuwse Chinese tekst over westerse beschavingen kwam een lijst voor van schatten die uit het Romeinse Rijk te halen zouden zijn: ivoor, kornalijn, parels en ijsvogelveren.
Lees het volledige artikel
National Geographic magazine Editie November 2009
€ 4,50 Bestel in webshop ›




