Duistere doorvaart

Al eeuwenlang spreekt de Straat van Malakka tot de verbeelding van zeelieden. Het is de kortste zeeroute tussen India en China, bevaren door schepen vol specerijen, rubber, mahonie en tin. Deze strook oceaan is een waterkoninkrijk waarop honderden rivieren uitkomen. Ze wordt omgeven door moerassige kustlijnen en is bezaaid met eilandjes, riffen en zandbanken. Na een overval kunnen piraten in lichte, wendbare bootjes meteen weer de rivieren opvaren om zich in hun bolwerk terug te trekken. ‘Ik kan de zee hiervandaan ruiken,” zegt de gevangene. Dat lijkt nogal onwaarschijnlijk, want hij zit in een geluiddichte cel in het noorden van Maleisië, kilometers van het zilte nat verwijderd. Ikzelf ruik in de benauwde, gevangenis alleen de geur van ammoniak waarmee de vloeren zijn gedweild. Het kost moeite de gevangene op zijn woord te geloven. Het ene moment zegt hij dat hij onschuldig is, het andere dat hij uit vrije wil misdaden heeft gepleegd. Hij vertelt drie kinderen te hebben, even later zijn het er vier. In zijn paspoort staat dat hij Johan Ariffin heet, maar de Maleisische autoriteiten betwijfelen dat dit zijn echte naam is. Hij zou 44 zijn (aan de grijze haren tussen zijn zwarte lokken te zien kan dat kloppen) en afkomstig zijn uit Batam, een Indonesisch eiland even ten zuiden van Singapore. Mannen van zijn slag komen vaak van Batam, zegt een cipier. De autoriteiten mogen dan niet zeker weten wie hij is, ze weten wel wát hij is: een lanun. De tolk legt uit dat het een term is die in de loop van de tijd allerlei culturele nuances heeft gekregen. De gedetineerde is een zeerover, al dekt dat woord de lading niet helemaal.

• Twitter
• Pin It