Bij deze reportage
Uit de shop
Schoenen zeggen iets over status, geslacht, afkomst, religie, beroep en politiek. Maar ze kunnen ook gewoon adembenemend mooi zijn.
Schoenen zijn de spiegel van onze ziel. De hoogte van hakken duidt op de mate van welvaart, een dreigende oorlog uit zich in de punten van een schoen en de dikte van de zolen is een indicatie van sociale verandering. Elke schoen vertelt zijn eigen verhaal. Maar schoenen kunnen ook gewoon adembenemend mooi zijn. ‘In Londen zal niemand ze kopen,” verzucht Manolo Blahnik terwijl hij het zijden en bonten muiltje liefdevol in zijn handen houdt. “Ach, je weet wel, die Britten met hun dierenrechten. De vossenjacht is verboden en op vogels jagen mag ook al niet meer. Bespottelijk.” Hij snuift, kijkt gekweld. “Deze schoenen kopen, ho maar, maar konijnen eten ze wel.” Hij proest het uit. Dit hoge hakje van Manolo Blahnik is misschien niet politiek correct, je krijgt toch de onbedwingbare neiging het te aaien of te knuffelen. Blahnik ontwerpt al ruim dertig jaar schoenen die sprookjesprinsessen niet zouden misstaan. Voor zijn schoenen gebruikt hij bergkristallen, veren, lovertjes, knoopjes, strikjes, kraaltjes, oogjes, ringetjes, kettinkjes, lintjes, zijden brokaat, stukjes koraal, kant, bont (van gefokte dieren natuurlijk, voegt hij toe), krokodillen en struisvogels – je kunt het zo gek niet bedenken. Blahnik is zelf ook bijzonder. Hij praat expressief en kan geen moment stilzitten. Hij springt op van zijn stoel in zijn grijze kantoor aan King’s Road. Hij praat luid, is enthousiast, flamboyant en maakt uitbundige gebaren. Hij heeft uitstekende manieren en is buitengewoon elegant. Zijn zilverkleurige haar is onberispelijk strak achterovergekamd. Hij draagt een double-breasted prince-de-galles-kostuum, een paars-geel-witte gebreide stropdas, en onder een mouw van zijn blauwe katoenen overhemd komt zijn gouden Zwitserse horloge tevoorschijn met daaraan een horlogeband van rood krokodillenleer. Aan zijn voeten draagt hij chevreaulederen Oxfords, maat 42, die speciaal voor hem zijn gemaakt in een fabriek in Milaan. Zijn levensverhaal is meer dan eens verteld. "Ik heb nu eenmaal maar één levensverhaal,” zegt hij schouderophalend. Na zijn studie kunst en literatuur in Genève belandde Blahnik in de New Yorkse modewereld, waar hij de vermaarde hoofdredactrice van Vogue Diana Vreeland leerde kennen. Ze bekeek zijn ontwerpen en zei achteloos: "Ik zou het afmaken met wat accessoires, met leuke dingetjes.” En dat deed hij. Een ‘Manolo’ is dé Sex and the City-schoen. Maar inmiddels is het ook een algemene benaming voor schoenen met hoge hakken, en Blahniks ontwerpen hebben Madonna eens verleid tot de uitspraak dat zijn schoenen niet onderdoen voor seks en dat je er bovendien langer plezier van hebt.
Lees het volledige artikel
National Geographic magazine Editie September 2006





