Geheimen uit de diepte

Die vormen zijn unieke biotopen met heel bijzondere geologische kenmerken en waterhuishouding. Doordat het getij in de grot Stargate op het eiland Andros nauwelijks invloed heeft, is het water er sterk gelaagd. Bovenop ligt een ‘lens’ van zoet water (veroorzaakt door neerslag), met daaronder het zeewater, dat een hogere dichtheid heeft. De zoetwaterlens fungeert als een deksel, waardoor het onderliggende zeewater onbereikbaar wordt voor zuurstof uit de atmosfeer, en organisch materiaal niet door bacteriën kan worden weggewerkt. Direct onder de zoetwaterlaag voeden bacteriën zich met sulfaat (een van de zouten in het water), waarbij als bijproduct waterstofsulfide vrijkomt. Deze stof, die op land bekendstaat als moerasgas, kan in hogere doses een delirium en zelfs de dood tot gevolg hebben. De blue holes in het binnenland zijn levende laboratoria die wetenschappelijk gezien niet onderdoen voor de graftombe van Toetanchamon. In duikerskringen kunnen ze zich meten met de Mount Everest of K2, want in de zoutwatergrotten zijn speciale training, materiaal en ervaring van levensbelang. Is de tijdsdruk bij het bergbeklimmen op grote hoogte al groot, voor het grotduiken geldt dat des te meer. Mocht er zich een probleem voordoen waardoor de duikers de opening niet weten te bereiken voordat hun zuurstof opraakt, dan zijn ze ten dode opgeschreven. Vooralsnog heeft zich slechts een handjevol onderzoekers in de blue holes gewaagd, maar in de zomer en herfst van 2009 deed een multidisciplinair team van grotduikers en wetenschappers twee maanden lang onderzoek op Andros, Abaco en vijf andere Bahamaanse eilanden. Kort na deze reportage is fotograaf Wes C. Skiles overleden. Lees hier meer.

• Twitter
• Pin It