Bij deze reportage
Gelokt door de belofte van gratis grond en voedsel voor iedereen begonnen onverschrokken pioniers ruim honderd jaar geleden een nieuw leven in het barre noorden van de Amerikaanse staat Montana. Ze kwamen van een koude kermis thuis.
Het noorden van Montana werd relatief laat in cultuur gebracht – eerst werd het makkelijker te bewerken land gevorderd. Nieuwkomers werden aangevoerd via de spoorlijn, die in 1893 was voltooid. Het spoor volgde op zijn beurt een oud karrenspoor dat indiaans grondgebied doorkruiste.
Het Congres paste de oorspronkelijke Homestead Act diverse malen aan. Voortaan kon het land al na drie jaar worden opgeëist en de percelen werden vergroot tot 130 en voor veehouderijen zelfs tot zo’n 260 hectare. Dankzij deze aanpassingen en een grootscheepse reclamecampagne stroomden de nieuwkomers in groten getale toe, hoewel al snel zou blijken dat de toegewezen percelen nog altijd veel te klein waren. Tussen 1909 en 1923 werden er in Montana 114.620 grondclaims ingediend. Het merendeel van deze boerenbedrijven was met paard en wagen binnen een dag te bereiken vanaf de Great Northern Railway.
En zo ontstond er langs die spoorlijn een hele reeks plaatsen waarvan de namen verwezen naar verre oorden, zoals Glasgow, Malta, Harlem, Havre, Inverness, Dunkirk en Kremlin. Na verloop van tijd waren deze plaatsen niet alleen via het spoor met elkaar verbonden, maar ook via verharde wegen. De brede strook van snelweg, spoor, dorpen, stadjes en landerijen staat bekend als de Hi-Line. Het weidse landschap getuigt van een subtiele, ingetogen schoonheid – verwacht hier geen overweldigende vergezichten. Je moet ervan houden. Maar de Hi-Line vormt wel het decor voor een serie unieke en soms dramatische gebeurtenissen en levensverhalen. (...)
Het Congres paste de oorspronkelijke Homestead Act diverse malen aan. Voortaan kon het land al na drie jaar worden opgeëist en de percelen werden vergroot tot 130 en voor veehouderijen zelfs tot zo’n 260 hectare. Dankzij deze aanpassingen en een grootscheepse reclamecampagne stroomden de nieuwkomers in groten getale toe, hoewel al snel zou blijken dat de toegewezen percelen nog altijd veel te klein waren. Tussen 1909 en 1923 werden er in Montana 114.620 grondclaims ingediend. Het merendeel van deze boerenbedrijven was met paard en wagen binnen een dag te bereiken vanaf de Great Northern Railway.
En zo ontstond er langs die spoorlijn een hele reeks plaatsen waarvan de namen verwezen naar verre oorden, zoals Glasgow, Malta, Harlem, Havre, Inverness, Dunkirk en Kremlin. Na verloop van tijd waren deze plaatsen niet alleen via het spoor met elkaar verbonden, maar ook via verharde wegen. De brede strook van snelweg, spoor, dorpen, stadjes en landerijen staat bekend als de Hi-Line. Het weidse landschap getuigt van een subtiele, ingetogen schoonheid – verwacht hier geen overweldigende vergezichten. Je moet ervan houden. Maar de Hi-Line vormt wel het decor voor een serie unieke en soms dramatische gebeurtenissen en levensverhalen. (...)
Lees het volledige artikel
National Geographic magazine Editie Januari 2012
€ 4,95 Bestel in webshop ›
