Ötzi ontdooid

Kort na zessen op een druilerige novemberavond in 2010. Twee mannen in groene operatiekleding openen de deur van Ötzi’s koelruimte in het Südtiroler Archäologiemuseum in het Italiaanse Bolzano. Ze schuiven het bevroren lichaam op een roestvrijstalen brancard. De jonge wetenschapper Marco Samadelli heeft normaliter de taak om Ötzi permanent bevroren te houden, in de toestand waarin de beroemde neolithische mummie 5300 jaar lang bewaard is gebleven, sinds de dag dat hij, hoog op een naburige bergpas, werd vermoord. Maar op deze dag heeft Samadelli het krappe laboratorium tot 18 °C verwarmd.

Samadelli’s collega is de plaatselijke patholoog-anatoom Eduard Egarter Vigl, een man die hier als Ötzi’s ‘huisarts’ wordt aangeduid. Egarter Vigl onderwerpt de mummie aan porren en prikken die een geoefende, soms bruuske vertrouwdheid verraadden, terwijl een handvol andere wetenschappers zich in de tjokvolle ruimte voorbereidt op iets ondenkbaars: het ontdooien van de ijsman. De volgende dag, in een gehaaste opeenvolging van chirurgische ingrepen vergelijkbaar met de drukte rond een echte operatie, voeren de experts de eerste volledige autopsie op de ontdooide mummie uit, in de hoop nieuwe antwoorden te vinden op de vragen wie Ötzi was en hoe hij zo’n gewelddadige dood stierf.

Lees ook: Ötzi's laatste maaltijd

• Twitter
• Pin It