Reiken naar het hoogste

Achter de muren van het zestiende-eeuwse fort in Noord-Italië rijzen de Dolomieten op. Binnen de muren bouwt Reinhold Messner, 's werelds meest gelauwerde alpinist, een miniatuurversie van de heiligste berg van Tibet, de Kailas. De installatie is maar een van de vele objecten die te zien zullen zijn in de nieuwste vestiging van zijn keten Messner Mountain Museums, die is gewijd aan het thema 'When Men Meet Mountains'. Reinhold Messner verkeert al geruime tijd in wat hijzelf ‘fase zes’ van zijn leven noemt, en maakt niet de indruk dat hij omkijkt naar fase één, toen hij tot de beste rotsklimmers ter wereld hoorde, of naar fase twee, toen hij onbetwist de allerbeste hooggebergteklimmer was. Nu, op zijn 62ste, is hij nog steeds in één oogopslag herkenbaar van de stapels publiciteitsfoto’s die de afgelopen dertig jaar van hem zijn gemaakt: hij is slank en fit, en hij heeft een nog grotere bos golvend haar dan toen hij jong was. Aan niet-alpinisten is de grootsheid en reikwijdte van Reinhold Messners successen moeilijk uit te leggen. Om een idee te geven: zijn beklimming van de 8086 meter hoge Gasherbrum I (ook wel de Hidden Peak genoemd, een van de hoogste toppen in de Himalaya) met zijn jarenlange klimpartner Peter Habeler, maar zonder de traditionele attributen van het hooggebergteklimmen – dragers, kampen, vaste touwen en extra zuurstof –, werd bejubeld als een revolutie in de bergsport. Maar dat was in 1975, voordat Messner en Habeler in mei 1978 zonder additionele zuurstof de Mount Everest beklommen, een prestatie die gold als het ultiem haalbare. Drie maanden later deed Messner er echter alweer een schepje bovenop, toen hij solo de Nanga Parbat, de op acht na hoogste berg ter wereld, bedwong – beschouwd als een van de vermetelste prestaties in de bergsport ooit. Maar dat was weer twee jaar voordat hij in z’n eentje zonder gebottelde zuurstof de Mount Everest beklom, met alleen een rugzakje bij zich. “Het is erg lastig klimprestaties in het hooggebergte te classificeren,” zegt Hans Kammerlander, die met Messner zeven van ’s werelds veertien ‘achtduizenders’ (bergen boven de achtduizend meter) heeft beklommen. “Scheidsrechters en stopwatches zijn er niet. Er zijn wel andere klimmers ter vergelijking: Buhl, Herzog, Forrer. Die hebben meer solobeklimmingen op hun naam staan. Maar Reinhold is met zo veel nieuwe ideeën gekomen: nieuwe methoden, nieuwe technieken, die hij zelf in prakrijk bracht. Alles bij elkaar wordt hij met recht de grootste bergbeklimmer uit de geschiedenis genoemd.” Reinhold Messner heeft als bergbeklimmer vooral zijn eigen roem nagestreefd. Geef uw mening via het onderstaande formulier.

• Twitter
• Pin It