De Vermilion Cliffs in Utah en Arizona, een vrij onbekend natuurwonder, hebben zich in miljoenen jaren gevormd.
Neem een tuinstoel en een parasol – en heel veel water – mee naar de
salievelden ten zuiden van snelweg 89A in Arizona, aan het begin van Badger Canyon. Zet de stoel op het noorden en ga zitten. Achter u trekt de Colorado een diep meanderend spoor van de Glen Canyondam naar de Grand Canyon. Vlak voor u verrijzen steile, wanordelijke rotspartijen van bijna een kilometer hoog: de Vermilion Cliffs, ontelbare golvende rotswanden vol breuken, scherpe randen en gearceerde patronen. De hoopjes stenen langs de onderste lagen van de ‘bruidstaart’ doen denken aan zand op de bodem van een zandloper.
Het lijkt wachten tot er een rotsblok zo groot als een stadsbus naar beneden komt. Dat kan gebeuren op de dag dat u bent gaan zitten, maar het is waarschijnlijker dat de nakomelingen van uw nakomelingen vele honderden generaties later nog steeds in die stoel zitten te wachten. De rotsformatie is oeroud en datzelfde geldt voor de sporen van erosie.
Miljoenen jaren geleden was de plek waar u nu zit, bedolven onder de rotslagen die nu bloot zijn komen te liggen. Deze lagen – Moenkopi, Chinle, Moenave, Kayenta en Navajo – verschillen van elkaar in kleur en in hun vermogen erosie te weerstaan. Het Pariaplateau trekt zich sinds mensheugenis in noordwestelijke richting terug. De schitterende rotsen markeren hoe ver dit proces tot op heden is gevorderd.
De Vermilion Cliffs (‘vermiljoene klippen’) hebben in de VS de status van National Monument. Toch zijn de rotsformaties, die in de loop van de dag alle denkbare kleuren aannemen, in het land maar weinig bekend, op een paar beroemde plekken na. Een reden is dat de Vermilion Cliffs in de schaduw staat van zijn buren, waaronder enkele van Amerika’s beroemdste nationale parken en monumenten, zoals de Grand Canyon, het Zion National Park en de Bryce Canyon.
Nog een reden is de ontoegankelijkheid van het gebied. Het monument, 1200 vierkante kilometer groot, is niet geschikt voor onvoorbereide bezoekers of bangeriken. “Zet hier een stap uit de auto, en je belandt meteen in de wilde voedselketen”, grapt een medewerker van het Bureau of Land Management (BLM), dat het monument beheert. (...)
National Geographic magazine Editie Februari 2012
€ 4,95 Bestel in webshop ›
