Verweesde olifanten

Felgekleurde wollen dekens hangen aan de takken van een rij crotonbomen in het noorden van het Nairobi National Park in Kenia. Ze steken vreemd af tegen de groenbruine tinten van het bos. Een groepje mannen in felgroene jas en met safarihoed op het hoofd roept op hoge toon namen af: “Kalama!” “Kitirua!” “Olare!” De mannen maken deel uit van een experimenteel natuurbeheerproject, en op hun geroep verschijnen tegelijk achttien olifantenkalfjes uit het struikgewas: een ongeordende optocht van flaporen, slurven en zware maar opmerkelijk elegante lijven. Ze komen tot stilstand onder de kleurig uitgedoste planten, waar de mannen alle olifantjes een deken omhangen opdat ze op weg naar huis geen kou vatten.

‘Huis’ is het reddings- en opvangcentrum voor verweesde olifantenkalfjes van de David Sheldrick Wildlife Trust in Nairobi, het succesvolste ter wereld. Het centrum neemt olifantenwezen uit heel Kenia op en verzorgt ze totdat ze van de babymelk af zijn. Zodra ze weer gezond en stabiel zijn, worden ze overgebracht naar twee omheinde verblijven in het Tsavo National Park, 150 kilometer naar het zuidoosten. Daar kunnen ze, elk in hun eigen tempo, weer wennen aan het leven in het wild, wat acht tot tien jaar kan duren. Het is een nieuw experiment, waarbij twee soorten, olifant en mens, elkaar opnieuw proberen aan te voelen en te begrijpen. Dat is bittere noodzaak na alle verschrikkingen die de olifanten, juist door toedoen van de minst gevoelige onder de mensen, hebben meegemaakt.

• Twitter
• Pin It