Dat Bach hemelse muziek schreef, weten we wel, maar op het Italiaanse festival I Suoni delle Dolomiti kun je luisterend naar Bach de hemel bijna aanraken. Bergtochten gecombineerd met livemuziek: de succesformule van een uniek evenement.
(…) I Suoni delle Dolomiti (de klank van de Dolomieten) is inmiddels een begrip in Trentino. Zelfs de verkoper van de tabakswinkel in het nabijgelegen dorpje Vigo di Fassa draagt het festival t-shirt. Zeventien jaar geleden werd de concertserie door de directeur van het plaatselijke bureau voor toerisme Andrea Weiss opgezet. Ook hij (een vriendelijk ogende veertiger in spijkerbroek en t-shirt) heeft vandaag de quad voor de vips en instrumentenkoffers aan zich voorbij laten gaan en is het laatste deel van de route naar boven komen lopen uit solidariteit met zijn gasten. Weiss: ‘Zeventien jaar geleden wilden we iets meer cultuur met een grote c naar deze regio brengen en de koppeling met bergwandelingen lag eigenlijk voor de hand. Deze streek trekt in de zomer immers veel wandelaars en bergbeklimmers. En wat is er nu mooier dan na een lange bergtocht gefêteerd te worden op een concert. De formule werkte. We hebben in de loop der jaren een vast publiek opgebouwd.’
En het zijn niet de minste artiesten die acte de presance geven. In het kerkje van Vigo di Fassa, gelegen op een berghelling, trad in 2005 de internationaal befaamde barokspecialist Fabio Bondi op met een klein gezelschap en ook topvioliste Sarah Chang stond ooit op één van de groene alpenweides viool te spelen. De routes naar de concerten kennen verschillende moeilijkheidsgraden: van eenvoudige wandelroutes tot klimpartijen die alleen geschikt zijn voor ervaren wandelaars. Het concert van Martin Mayes en de Britse groep Horns Aloud valt in de tweede categorie: een trektocht onder leiding van een berggids over de Strada dei Russi naar de Pas de la Pief van ongeveer uur drie uur. Steeds weer zijn het niet zozeer de hoogteverschillen, maar de grandioze uitzichten die de wandelaar bijna de adem benemen. Tijdloze vergezichten van een in zichzelf verzonken landschap. Hoe ver je ook kijkt: je ziet nauwelijks sporen van menselijk handelen. Geen wegen, geen huizen, geen dorpen, zelfs geen kabelbanen en skipistes. Slechts bomen, een enkele bergweide en rotsen zijn de rekwisieten van dit fraaie decor dat recentelijk door Unesco op de werelderfgoedlijst werd geplaatst. Slechts hier en daar heeft de hand van de meesterschilder een berghelling gestoffeerd met een koeiestal of eenzame boerderij. (…)
Bezoek voor meer info www.visittrentino.it/nl en www.isuonidelledolomiti.it.
