10-10-2012 12:55
Voor de komst van de digitale fotografie nam ik op reis zo’n vier fotorolletjes met 36 opnamen mee. Als ik heel ver trok of lang op reis ging, kocht ik zes of zeven rolletjes, maar meer zeker niet. De foto’s die ik schoot, bleven de hele reis een goed bewaard geheim, verborgen in chemisch ruikende, plastic trommeltjes. Pas nadat de fotowinkel de rolletjes na thuiskomst had ontwikkeld en afgedrukt, zag ik wat ik eigenlijk had gefotografeerd en wist ik of mijn inspanningen een beetje hadden geloond. Fotograferen was een avontuur waarvan de uitkomst tot na terugkeer ongewis bleef.
Sinds komst van de digitale camera en de groei van de opslagcapaciteit van geheugenkaarten zijn de mogelijkheden voor reisfotografie ongelooflijk uitgebreid. Je ziet meteen wat je hebt geschoten. Bovendien voorzien veel smartphones en camera’s in de mogelijkheid filmpjes te maken, waardoor onvergetelijke momenten in zowel beeld als geluid kunnen worden vastgelegd. Het internet biedt via Facebook en andere websites ongekende mogelijkheden om je familie, echte en digitale vrienden te overladen met de oogst van je creatieve inspanningen.
De mogelijkheden zijn onbegrensd, maar dragen ook een gevaar in zich. Ik heb mij vaak verbaasd over de manier waarop de digitale camera het leven van de reiziger dicteert. Alles moet worden gefotografeerd. Elk schilderachtig dorpje moet worden vastgelegd, evenals alle vrolijke terrasscènes en iedere karakteristieke plaatselijke bewoner. Ook bij het spotten van zeldzame dieren in hun natuurlijke omgeving zijn de reizigers vaak zo bezig hun ervaring voor thuis vast te leggen dat ze de unieke ontmoeting zelf veronachtzamen. Terwijl dit juist het moment is waarvoor ze vaak van zo ver zijn gekomen en waarvoor ze zich zoveel moeite hebben getroost. Hoewel ik zelf ook graag foto’s neem, probeer ik toch aan die digitale dwang te ontsnappen door zonder tussenkomst van mijn camera van de omgeving te genieten. Toen ik bijvoorbeeld dit voorjaar de berggorilla’s in Rwanda bezocht, heb ik er herhaaldelijk bewust voor gekozen mijn camera te laten rusten om goed rond te kijken en de unieke plek op me in te laten werken. Terwijl om mij heen de mensen stonden te hannesen met hun camera’s en lenzen, genoot ik onbekommerd van de machtige, maar zachtaardige dieren, het groene oerwoud en de vochtige tropenlucht. Foto’s maken is leuk, maar kijk ook verder dan het display van je camera of smartphone. Koester vooral je eigen herinneringen.
