17-10-2011 14:07
Na een tocht door het tropisch hete stadje puffen we voor de middagmaaltijd uit bij onze gids, Rafael Darío Jiménez, een journalist en schrijver uit Aracataca die met zijn vrouw een restaurant bestiert met de naam Gabo, de koosnaam van Gabriel García Márquez. Rafael is trots op zijn relatie met zijn beroemde collega. We zitten als zijn speciale gasten in de aparte achterzaal, de Salon Macondo. Er hangt een airco, aan de muur hangen foto's en schilderijen van de schrijver, soms samen met Rafael. Achter in de kamer staat een grote kast met glazen deuren waarin parafernalia van García Márquez liggen uitgestald: foto’s, beeldjes, brochures, krantenknipsels, boeken.
In het midden ligt prominent een exemplaar van Cien años de soledad, opengelegd op de plek waar Gabo in zijn zorgvuldig handschrift een persoonlijke opdracht voor Rafael heeft genoteerd. Als het gesprek tijdens de lunch wat stilvalt, buigt Rafael zich voorover en toont me het scherm van zijn mobiele telefoon: ‘g marquez’ lees ik, en een rijtje cijfers dat ik zo snel niet kan onthouden. ‘Zijn telefoonnummer. Strikt geheim, ik mag het aan niemand geven,' zegt hij op licht triomfantelijke toon. Ik ben een toetsaanslag van een mobiele telefoon verwijderd van direct contact met een van mijn literaire idolen.
Mijn bezoek aan Aracataca was een van de hoogtepunten van mijn reis naar Colombia. Lees de volledige reportage in Traveler 1, 2012, die verschijnt op 8 december.
... loading ...
