Bij deze reportage
Uit de shop
Een bezoek aan het ongerepte valleienlandschap van Roemenië voelt als een reis terug in de tijd. Traveler vindt in een uithoek van ons continent een oer-Europese cultuur terug en vermaakt zich op een vrolijk kerkhof.
Niet alleen buitenaardse beschavingen zijn in staat symmetrische figuren te maken in een weide. Ion leerde het van zijn ouders en doet het al een leven lang. Met regelmatige verhalen laat hij de zeis vlak over de grond scheren. Gaandeweg schept hij zo een almaar wijder wordende cirkel in het hoge gras. Zijn vrouw en dochter komen hem na, om met lange, fijn bewerkte houten harken het maaisel te schudden. Zo dadelijk zullen ze een lange paal de grond in slaan, waartegen ze het gras zullen opsteken. Het groene landschap zal dan zijn verrijkt met nog een van de kegelvormige hooi-oppers die zo bepalend zijn voor deze streek. Het vee zal komende winter voldoende voedsel hebben. Wie aan Transsylvanië denkt, krijgt wellicht visioenen van bloeddorstige graven die zich verscholen houden in donkere burchten, waar buiten onder een gitzwarte onheilslucht roedels wolven de wacht houden. Maar vanaf de top waarop ik mij bevind, in het noorden van de steevast met Dracula geassocieerde landstreek, oogt het landschap allerminst dreigend. Onder een diepblauwe hemel, met hier en daar witte wolkenvegen, ontrolt zich een berglandschap vol uitgestrekte groene weiden en kleine boomgaarden. Ik zou hier uren kunnen zitten; verder weg van de dagelijkse beslommeringen is nauwelijks mogelijk.
