Bij deze reportage
Uit de shop
De inwoners van Wenen zijn trots op de klassieke uitstraling van hun stad, maar er waait ook een verfrissende wind door de Donaumetropool.
Van een bevriende binnenvaartschipper kreeg ik enkele jaren geleden de kans om over de Donau mee te varen naar Wenen. Ons schip meerde af in een industriegebied. Hoe anders dan de triomfantelijke ontvangst die keizerin Sissi in 1854 kreeg! En de ‘mooie, blauwe’ Donau bleek niet eens meer langs de binnenstad te stromen. Maar na slechts één middag was ik om en inmiddels ben ik regelmatig in Wenen te vinden. De stad koestert zijn keizerlijke pracht en praal maar heeft ook een verjongingskuur ondergaan, met hippe cafeetjes en maffe winkeltjes als resultaat. ‘We noemen ze Enzis. Ze krijgen elk jaar een andere kleur en ze zijn wereldberoemd,' zegt Beatrice Aumayr over de kunststof ligbank waarop ze luierend van de zon geniet. Tientallen Enzi-Möbel zijn her en der gegroepeerd op het grote binnenplein van het MuseumsQuartier. Ze zijn genoemd naar Daniela Enzi, het hoofd marketing van het complex. Je kunt op zo’n U-vormige Enzi gewoon wat uitrusten van een museumbezoek, even een uurtje een boek lezen of lekker loungen met vrienden. Beatrice is een professionele stadsgids en ik heb haar uitdrukkelijk gevraagd naar een van haar favoriete plekjes in Wenen. En het MuseumsQuartier is leuk! Sinds de opening in 2001 ontwikkelde het complex van drie grote musea, vele andere culturele instellingen en bijna tien cafés en restaurants zich razendsnel tot een van de populairste ontmoetingsplekken voor Wiener(innen) en hun gasten. Een dergelijke vernieuwing had de verstofte stad nodig, stelt ze. ‘Vroeger was het hier saai. In de jaren negentig begon de stad mee te tellen. Eindelijk hebben we nu ook een beetje een alternatieve cultuur. Dat heeft in Wenen wat meer tijd nodig gehad. Hier gaat alles wat langzamer.’ Heeft u tips over Wenen? Laat deze dan achter via het onderstaande reactieformulier?
