Bij deze reportage
Uit de shop
Finland, het dunst bevolkte land van de Europese Unie, heeft een prachtige en uitgestrekte natuur. Hier is het nog mogelijk oog in oog te staan met een in het wild levende bruine beer. Verslag van een berensafari in Europa.
Een stevige hand pakt me bij mijn been. Ik vind het vervelend zo ruw wakker te worden gemaakt en begin te brommen. 'Ssst,' zegt een strenge stem, 'een wolf, daar bij de rand van het bos.' Het duurt even voordat ik me realiseer waar ik ben en wie de man is die me zo hardhandig heeft gewekt. Ik kruip moeizaam uit mijn slaapzak en pak mijn verrekijker. In het ijle ochtendlicht zie ik vanuit onze schuilhut een wolvin die op haar hoede naar de oever van een meer loopt, waar aas is neergelegd. De wolvin kijkt om zich heen, ruikt en besluit haar kans te wagen. Ze zet haar tanden in het aas en probeert een stuk vlees van het bot te rukken. 'Dit is de eerste keer dit jaar dat ik een wolf bij het meer zie, want meestal durven ze de beschutting van het bos niet te verlaten,' fluistert Lassi Rautiainen, de man met wie ik deze nacht de schuilhut deel. Hij is al dertig jaar actief in dit gebied en kent het gedrag van de dieren als geen ander. 'De wolvin weet dat we hier zijn. Ze houdt ons in de gaten, daarom moeten we zachtjes doen, wolven zijn erg schuw.' Ik heb inmiddels snel een sms'je gestuurd naar fotograaf Frans Lemmens, die enkele tientallen meters verderop in een andere schuilhut zit. Aan de bewegingen van zijn telelens concludeer ik dat hij mijn berichtje heeft ontvangen. 'Sorry dat ik je zo ruw wakker maakte,' zegt Lassi, wiens camera onophoudelijk klikt, 'maar ik denk dat je dit niet had willen missen.' Ik knik. Nee, dit had ik niet willen missen. U kunt het verhaal verder lezen in National Geographic Traveler 01/2010. Online kunt u meer foto's bekijken van de berensafari.
