Dieren

Redding van een olifantenwees is een hele uitdaging

Dit komt allemaal kijken bij het redden van een eenzaam olifantenjong in natuurreservaat Masai Mara in Kenia. donderdag, 9 november 2017

Door Redactie

Het is inspirerend om een reddingsactie te zien voor een olifantenjong zonder moeder. Maar het is ook wel absurd. Want hoe vang je een olifant? Het dier is dan misschien nog maar klein, maar het is wel een olifant.

Dit mannetjeskalf, dat zo'n vijfhonderd kilo zwaar is, werd in zijn eentje aangetroffen in het natuurreservaat Masai Mara, in het zuidwesten van Kenia. Wat er met zijn moeder gebeurde is niet duidelijk, maar een kalf alleen loopt gevaar. Omdat Afrikaanse olifanten op de lijst staan van diersoorten die kwetsbaar zijn voor uitsterving, vinden parkwachters het verschrikkelijk als er een sterft, vooral als dat voorkomen had kunnen worden.

Dus werd er een reddingsplan opgesteld.

Een team met een dierenarts diende het jonge dier een kleine hoeveelheid verdovingsmiddel toe met behulp van een injectiegeweer. Ze moesten uitkijken dat het niet te veel zou zijn. Toen het verdovingsmiddel eenmaal werkte, ging een team parkwachters en dierenartsen op pad om het dier te pakken te krijgen. Het deed een beetje denken aan rodeo met een stierenkalf, maar dan wat onhandiger. Het olifantje, dat natuurlijk niet wist dat het team hem probeerde te helpen, viel aan en trompetterde er op los terwijl de mannen probeerden hem bij zijn staart en achterpoten te pakken. Het leek wel een sketch van de Marx Brothers, midden op de savanne.

Als fotograaf wilde ik de inspanning op de gezichten van de dierenartsen en parkwachters vastleggen tijdens hun pogingen om de olifant te pakken te krijgen. Daarvoor moest ik voor de groep zien te komen en kwam ik als een soort onnozele, toevallige matador voor de worstelende olifant terecht. Iedere keer dat de olifant mij in beeld kreeg, begon hij opnieuw aan te vallen en tegen stribbelen. Ik bevond me in een nogal hachelijke situatie.

Na enige tijd lukte het de mannen om de olifant te kalmeren en het jong in de laadbak van een auto te leggen. De olifant schopte om zich heen terwijl de wagen over de grindweg naar de landingsstrook denderde. We deden een soort Twister om zo goed en zo kwaad als het ging een zitplaats te vinden rondom het versufte, maar nog steeds actieve dier.

“Kan hij echt wakker worden?” vroeg ik aan de dierenarts die de leiding had. Hij lachte ontwijkend en zei “Houd je benen maar aan de kant”.

Eenmaal aangekomen bij de airstrip slaagde het team erin om het jonge dier in een klein Cessnavliegtuig te leggen, waarmee hij naar een olifantenopvang in Nairobi zou worden gebracht.

Ik had niet verwacht dat ik in zo'n zenuwslopende toestand terecht zou komen. Ik dacht dat de olifant, als hij eenmaal verdoofd was, zwakker zou worden en door zijn poten zou zakken, waardoor het team hem makkelijk mee zou kunnen nemen. Maar zoals ik al zo vaak heb gemerkt: dingen lopen meestal anders dan je van tevoren bedenkt.

Lees meer