Kijk hoe een gans een luipaard te slim af is en zijn kuikens beschermt

Een nijlgans is slim genoeg om een mannetjesluipaard te misleiden en van de kuikens weg te lokken, zoals uit deze zeldzame beelden blijkt.vrijdag 7 december 2018

Kijk hoe een ganzengezin een luipaard te slim af is
Kijk hoe een ganzengezin een luipaard te slim af is

Op een regenachtige middag in het Sabi Sand Game Reserve in Zuid-Afrika zoekt een jonge luipaard de opgedroogde, gebarsten modder rond een kleiner wordende waterpoel af naar wat lekkers. Wanneer hij iets vindt, namelijk vier kuikentjes, slaan de nijlganzen alarm.

De opgewonden ganzen klapperen met hun vleugels en vallen de jager aan. Het lijkt echter te laat. Er zijn al twee kuikens verdwenen. Vlakbij hapt een zadelbekooievaar agressief met zijn snavel naar het gevaar. In een poging de luipaard weg te lokken van de andere twee kwetsbare kuikens, sleept een volwassen gans met zijn vleugels alsof hij gewond is.

De ervaren safarigids Tristan Dicks bekeek het spektakel vanuit een voertuig, terwijl het gebeuren werd gefilmd voor WildEarth safariLIVE. “Een kuiken is een hapklare snack voor zo’n grote luipaard,” zegt hij, terwijl het drama zich voltrekt. “Maar je moet als luipaard natuurlijk wel de kans krijgen.”

Steve Boyes, National Geographic-fellow en wetenschappelijk directeur van The Wild Bird Trust in Zuid-Afrika, zegt dat dit tafereel niet vaak wordt vastgelegd. Volgens hem valt te verwachten dat nijlganzen letsel voorwenden om gevaar weg te lokken, maar wordt dit niet vaak waargenomen.

Hij ziet dergelijk gedrag vaak tijdens zijn werk in het veld. “Ik heb al heel vaak gezien dat nijlganzen doen alsof ze een gebroken vleugel hebben,” zegt hij. “Meestal wanneer ik ze nader met mijn mokoro, een soort kano van een uitgeholde boomstam.” Volgens Boyes vertonen veel vogelsoorten dit gedrag om gevaar bij hun jongen vandaan te lokken.

Maar wat Boyes wel bijzonder vindt, is het gedrag van de mannetjesluipaard. “Het is raar dat een luipaard van deze leeftijd zo onrustig en opgewonden reageert op het gedrag van de ganzen,” zegt Boyes. “Het lijkt wel alsof hij zich verveelt en wat spanning zoekt.”

Boyes wijst ook op een ander ongewoon aspect van de ontmoeting: de luipaard speelt met de gans. Volgens hem zijn deze vogels zelden het mikpunt van luipaarden en nog minder vaak van leeuwen. De caracal, een Afrikaanse wilde kat, en de serval daarentegen laten een kans om deze kuikens te grijpen meestal niet onbenut.

In dit geval mislukt de truc van de gans om de jonge kat af te leiden. De watervogels veranderen van strategie en glijden het water in om aan de kat te ontsnappen en te wachten tot hij vertrekt. De twee verdwenen kuikens kunnen al ten prooi zijn gevallen aan de luipaard, maar kunnen zich ook schuilhouden. Hun bruine veren bieden een goede camouflage tegen de opgedroogde modder.

De luipaard ontspant zich, zwiept wat met zijn staart en staat vervolgens op om de geur op te snuiven van een prooi die eerder die dag door hyena’s is gedood.

Wanneer de luipaard is afgeleid, begint een van de volwassen ganzen te roepen. De twee verdwenen kuikens komen tevoorschijn, rennen over de modder om zich in het water bij hun familie te voegen. Verveeld en overtroefd loopt de luipaard naar het karkas van een impala dat hij eerder in een boom heeft verstopt.

Nu het gezin weer is herenigd, kraaien de gevederde ouders victorie. Hun jongen zijn weer even veilig.

Boyes: “Nijlganzen kiezen een partner voor het leven en dragen zorg voor hun jongen.”

Lees ook: Luipaard en hyena eten samen van prooi – tot ze worden verrast

De hele maand februari staat in het teken van de grote katachtigen. Ontdek hier alles over Big Cat Month. 

Dit verhaal verscheen oorspronkelijk in het Engels op NationalGeographic.com

Kitson Jazynka is een dierenvriend, freelanceschrijfster en kinderboekenschrijfster die regelmatig een bijdrage levert aan National Geographic News. Volg haar op Twitter via @KitsonJ.

Lees meer