Ontdek een van de best bewaarde burchten van Zwitserland

Werelderfgoed van Unesco in de Alpen, en dan niet vanwege de natuur. Dat is bijzonder. Het staat in de weinig bekende stad Bellinzona. Digital Nomad Corno gaat op pad naar de hoofdstad van het Zwitserse kanton Ticino.dinsdag 31 juli 2018

Door Corno van den Berg
De burcht van Bellinzona.

Bellinzona. Het wordt het meest Italiaanse stadje van Zwitserland genoemd en als ik door de oude binnenstad rondloop, wordt duidelijk waarom. Met namen die inderdaad wel heel Italiaans aandoen: Piazza Nosetto, Via del Teatro en Piazza del Governo.

Het is ook niet zo wonderlijk: dit is het meest zuidelijk gelegen kanton in Zwitserland. Dat eindigt aan het beroemde Lago Maggiore. Ik ga het stadhuis binnen. De zalen zijn rijk gedecoreerd, de sfeer van vervlogen tijden is te proeven.

Een non in Bellinzona.

In het centrum begroeten bewoners elkaar en maken een praatje. Enkele vrouwen kopen vers brood, wat leveranciers brengen verse goederen, terwijl kinderen luid lachend op weg zijn naar school. Ik ga op een bankje zitten om alles te aanschouwen.

De talloze herenhuizen hebben fraai versierde smeedijzeren balustrades op hun balkons. De stenen poorten her en der in de straatjes geven het extra sfeer. Bij cafés en restaurant zie ik talloze uithangborden uit lang vervlogen tijden. Heerlijk zo’n stap terug in de tijd.

Bellinzona.

Maar ik ben hier eigenlijk voor iets anders. Deze stad heeft drie van de best bewaard gebleven middeleeuwse burchten van Zwitserland. Al vanuit de verte zie ik de diverse kastelen in de stad liggen. Nu ik hier rondloop, zie ik dat het eigenlijk één verdedigingslinie is.

Opnieuw zijn de namen fraai: Castelgrande, Castello Montebello en Castello Sasso Corbaro. De burchten lijken als een ketting te zijn gedrapeerd in de vallei. Dit om het achterliggende land te beschermen. Ooit was dit al voor de Romeinen een belangrijke vesting. De huidige kastelen stammen uit de 13e eeuw.

In het stadhuis van Bellinzona.

Ik wil alle drie burchten bezoeken, al is het wel even slikken als ik de honderden treden zie. Alle drie zijn tegenwoordig musea, met onder meer een ruimte over de martelpraktijken die destijds werden gebruikt. Ja, zo voelt de klim ook wel een beetje. Terwijl ik langzaam hoger kom, kijk ik uit over de stad. Een heerlijke beloning.

Ik zie op diverse plekken wijnstruiken. Ook binnen de muren. Altijd bijzonder: bergen, kastelen en wijn. Destijds hielden ze al van deze alcoholische vruchtensap. Als ik straks weer beneden ben maar weer eens even proeven hoe de wijn hier smaakt.

Bellinzona wordt ook wel het meest Italiaanse stadje van Zwitserland genoemd.

De collegiale kerk van Santi Pietro e Stefano staat pontificaal in het centrum. De Renaissance-architectuur van de kathedraal domineert het plein. Hij stamt uit de vroeg middeleeuwen en is van binnen opvallend groot. Ik ga naar binnen en wordt begroet door een non.

Eén ding is zeker: Dit soort kastelen zie je niet veel in de Alpen. Mede daarom zijn ze sinds 2000 uitgeroepen tot Werelderfgoed van Unesco. En terecht, denk ik als ik aan mijn welverdiende glas lokale wijn zit.

Lees hier verder over Ticino! Wil je meer weten over zomers Zwitserland, lees dan hier verder >

Lees meer