Wandelen tussen beroemde Zwitserse bergen

Wandelen over alpenweiden: daarvoor is Mürren een van de beste plekken. In een decor van beroemde bergen als Eiger, Mönch en Jungfrau, ontdekt Digital Nomad Corno een bijzondere waterval.Monday, July 30, 2018

Door Corno van den Berg
In Mürren wandel je door schitterende alpenweiden.

Het treintje van Lauterbrunnen naar Mürren is klein, sfeervol en lieflijk. Ik ga naast de machinist zitten. Ernaast ja, dat kan gewoon. De rails van deze smalspoorbaan slingert over de berg, met om elke hoek een nieuwe berg. Het ritje duurt 12 minuten. Als ik aankom in het autovrije Mürren zie ik de omliggende alpenweiden.

De machinist van het treintje.

De namen tintelen op de tong: Spielbodenalp en Allmendhubel. Die wil ik verkennen. Te voet. Bij een berghut is een man het gras aan het maaien. Het zweet staat op zijn voorhoofd. Iets verderop kijken koeien het schouwspel aan. Zouden ze weten dat dit hun toekomstige maaltijd is? Ik ga even zitten en vul mijn waterfles bij.

De alpenweide glooit, het dal verderop eindigt in opvallend steile bergen. Het zijn onder meer de Eiger, Mönch en Jungfrau. Wereldberoemde bergen in het Berner Oberland. Deze vullen de horizon, met gemak. Dit is mijn favoriete uitzicht in Zwitserland.

Het uitzicht onderweg.

Enkele parapenters vliegen voorbij. Ze zwaaien. Handig vliegen ze vlak langs de bergtoppen om de thermiek te gebruiken, waardoor ze zelfs boven deze vierduizenders uit komen. En het lukt. Hier zijn vluchten van meer dan uur mogelijk hoorde ik in het dorp. Dat wil ik ook nog eens proberen. Zeker hier.

Een bordje zegt Wasserfall Sprutz, al heb ik geen idee wat ik daarbij kan verwachten. Het bordje wijst het bos in. Er is maar een manier om erachter te komen. Het pad voert het lager gelegen bos in. Ik moet opletten het gaat behoorlijk steil naar beneden. Ik hoor het water stromen, maar zie nog niets. Ja, bomen. Heel veel.

Enkele parapenters onderweg.

Plotseling kijk ik de kloof in en zie iets bijzonders. Een riviertje stroomt normaal door het landschap, totdat hij op een rots terecht komt. Waardoor het water als een soort sproeier over de rand het dal in valt. Ik kijk nog eens goed, wat een geweld. Dit is wel bizar mooi. Maar hoe leg je dit natuurgeweld goed vast op een foto?

De naam Sprutz wordt me ook ineens duidelijk. Al weet ik niet zo snel een Nederlandse vertaling. Ik kom niet verder dan sproei… Waterval Sproei, het klinkt raar. Zoals vaker met namen als je die letterlijk vertaalt. Hoe dan ook: het is wel een andere waterval dan normaal. Alsof hij door sprookjeskampioen Disney zelf is aangelegd.

De waterval van achteren gezien.

Het pad voert onder de waterval door. Het is overal vochtig en dus een beetje glad. Maar het is hoogzomer, dus de verkoeling van het opspattende water en de schaduw is zeer aangenaam. Hoog tijd voor een genietmomentje, terwijl het water zich voor me breeduit naar beneden stort.

Als ik zoek op Google Maps kom ik deze waterval niet tegen. Al is hij lokaal natuurlijk wel bekend. Wonderlijk in een tijdperk waar alles lijkt te worden gedigitaliseerd. Het geeft extra glans aan mijn ‘ontdekking’, want zo voelt het wel een beetje.

Een boer met zijn geit.

Ik ben een behoorlijk stuk de berg afgedaald en dat heeft meestal gevolgen. Ik moet nu dus ook weer omhoog. In het bos is het relatief koel, dus dat gaat goed. En na een 20 minuten verandert het bos weer in een alpenweide.

Een boer zit op zijn gemak voor zijn huis. Hij kietelt een van zijn huisdieren: een geit. Ik loop door naar mijn slaapplek. Berghaus Sonnenberg ligt afgelegen op een weide. Met opvallend veel bloemen en ruim zicht op de bergen. Al ben ik klaar met wandelen, het genieten mag voortduren.

Lees hier verder over de regio Berner Oberland! Wil je meer weten over zomers Zwitserland, lees dan hier verder > 

Lees meer