Wielrennen in Wallis: eindeloze hoogtemeters

Waar de Franse Alpen voor de gemiddelde wielertoerist bekend terrein zijn, blijkt aan de andere kant van de Mont Blanc een nog onontdekt paradijs te liggen. In de regio Wallis, in het zuidwesten van Zwitserland, is het maken van hoogtemeters mijn doel.

Door Thomas Ettema
Foto's Van Jarno Schurgers
De klim naar Champex-Lac, in fietseldorado Wallis.
De klim naar Champex-Lac, in fietseldorado Wallis.
Foto van Jarno Schurgers

Wallis, Valais in het Frans, strekt zich uit rondom het Rhônedal, een langgerekte vallei omringd door enkele van de grootste bergen in de Alpen. Hier liggen de plaatsen Verbier, Zermatt en Saas-Fee, die wintersporters bekend in de oren klinken, maar mij als fervent wielrenner niet veel zeggen. Tijd dus om daar verandering in te brengen. Mijn eerste bestemming is Crans-Montana, een dorp dat in de winter bekendstaat als modern wintersportoord, terwijl in de zomer vooral golfers het bergplaatsje weten te vinden. En ik, ik ben hier om te ontdekken wat het de fanatieke fietser te bieden heeft.

Goede benen

Net na de lunch komt Matthey Dimitri, mijn gids voor die dag, stipt op tijd aanrijden. Hij heeft bovendien een heel dikke Cannondale in mijn maat bij zich. Snel schiet ik in mijn fietspak, stel de fiets af en dan kunnen we de bergen in, op zoek naar een serieuze col!

Drinkstop in Martigny.
Foto van Jarno Schurgers

Die serieuze col wordt de beklimming naar Barrage de Tseuzier, een stuwmeer hoog in de bergen boven Crans-Montana. Over de vrij drukke en brede weg rollen we vanuit Crans-Montana langs de flanken van de berg omlaag. Zodra we aankomen bij de start van de beklimming wordt het echter direct rustig, en zo blijft het de hele klim. Auto’s komen we amper tegen, andere fietsers al helemaal niet. En hoe hoger we komen, des te grootser wordt het uitzicht over het Rhônedal. Ook wordt al snel duidelijk dat mijn benen nog moeten wennen aan de hoogtemeters. Of het ‘gebrek’ aan vermogen nu komt door de korte nacht of door de reis (ik ben vanochtend in Zwitserland aangekomen) weet ik niet. Maar een daarvan, of beide, voldoet als excuus. Na twee korte tunnels komen we aan bij het stuwmeer en de top van de beklimming. De eerste col is bedwongen! Weer onderweg naar beneden merk ik pas hoe steil deze klim eigenlijk was en dat ik achteraf toch wel goede benen blijk te hebben… Weer terug in Crans-Montana geniet ik van een typisch Walliser maaltijd, een heerlijke raclette en bijbehorende rode wijn. Ik voel me een moe, maar voldaan mens!

Vanuit Martigny op weg naar het stuwmeer Lac d’Emosson.
Foto van Jarno Schurgers

Uitdaging

De volgende ochtend ontmoet ik Adam en Jonas van Haut Velo, een bedrijf gespecialiseerd in het organiseren van fietsvakanties in Wallis. Zij zijn de komende dagen mijn gidsen, maar vooral mijn fietsmaten. Al snel komen we erachter dat we dezelfde liefde hebben voor het outdoorleven, de bergen én voor afzien op de fiets. En een beetje afzien is zeker ingepland. Onze eerste tocht gaat vanuit Crans-Montana langs de fameuze wijnvelden van de Rhônevallei richting een goede lunch in Saxon, gevolgd door de beklimming van de Col du Lein. De ruim 35 graden, amper schaduw en de laatste paar kilometer over gravel, maken deze niet al te steile klim toch tot een behoorlijke uitdaging. Alleen… die goede benen van gisteren lijken alweer te zijn verdwenen. Zal ik dit keer de raclette of de rode wijn de schuld geven? Eenmaal boven is het uitzicht richting Verbier de fikse inspanning meer dan waard.

Onderweg in Wallis.
Foto van Jarno Schurgers

De beroemde en chique wintersportplaats is mijn volgende bestemming en de uitvalsbasis voor de rest van mijn trip. Maar eerst moeten we nog even afdalen naar Le Châble, waar Adam woont met zijn vriendin. Aan de voet van de volgende klim drinken we een klein biertje en verzekeren we Adam ervan dat we zelf de weg naar het hotel in Verbier wel kunnen vinden. Vol goede moed fietsen we wat later naar Verbier. De King of the Mountain (KOM) op deze klim is in handen van Alberto Contador, mijn poging zal daar helaas niet bij in de buurt komen…

Zwitserse lunch

Was het in Crans-Montana voornamelijk een komen en gaan van golfers en de bijbehorende entourage, Verbier bestaat daarentegen uit een grappige mix van beroemdheden en outdoorsporters. Zo is het stadje nu bevolkt door de beste downhill mountainbikers van Europa, maar je maakt een goede kans dat je op een ander moment Richard Branson of Lady Gaga in de supermarkt tegenkomt. En waar het ’s winters een gekkenhuis schijnt te zijn, is het nu, aan het einde van de zomer, een relaxte plek om te verblijven. De hoeveelheid beklimmingen van wereldklasse in de directe omgeving helpt natuurlijk ook mee.

Auto’s komen de fietsers amper tegen op het smalle bergweggetje, en andere fietsers al helemaal niet.
Foto van Jarno Schurgers

Adam en Jonas hebben voor vandaag een ware koninginnenrit gepland: vanuit Verbier vertrekken we via een aantal colletjes richting Emosson, in 2016 nog een finishplaats van de Tour de France. De prachtig zonnige dag beginnen we met een beklimming naar Champex-Lac, waar de cappuccino aan het meertje ons goed smaakt. Na deze eerste break volgt een afdaling met een eindeloze hoeveelheid haarspeldbochten tot aan het begin van de klim van de Col de la Forclaz, ook uit de Tour van 2016. Het begint intussen aardig warm te worden en ons ‘peloton van drie’ valt direct al uit elkaar. Bij de top van de Col de la Forclaz is het tijd voor de lunch, en wat voor één! Lunchen wordt in Zwitserland sowieso zeer serieus genomen en is vaak een warme maaltijd, het liefst bestaande uit veel kaas en ei, gevolgd door een kop sterke koffie en een zoete lekkernij. Voldoende energie voor wat er nog komen gaat! Vol enthousiasme duiken we de afdaling in. De brede, overzichtelijke weg die niet op lijkt te houden, zorgt voor extreem hoge snelheden. Gelukkig ben ik inmiddels vertrouwd met mijn fiets en komen we heelhuids aan bij de voet van de Emosson. Adam heeft me verzekerd dat dit een noemenswaardige klim gaat worden, en ik moet toegeven, hij heeft volkomen gelijk. Mooie, rustige wegen met een prachtig uitzicht over de diepe vallei, een weg die steeds steiler wordt, een paar benen die volledig vollopen en het silhouet van de Mont Blanc in de verte. Veel beter wordt het niet voor een fietser die zichzelf graag wielrenner noemt, al ben ik blij dat ik niet met mijn gids hoef te strijden voor een eerste plaats. Gebroederlijk knokken wij ons een weg naar boven op deze col van de buitencategorie, met een spectaculair uitzicht over de grootste bergen van Europa als beloning.

Uitzicht over het enorme stuwmeer.
Foto van Jarno Schurgers

Het is inmiddels al flink laat aan het worden en we moeten ons nog haasten om voor het donker weer in Verbier aan te komen. En omdat een koninginnenrit een memorabele afsluiting verdient, trakteren we onszelf op een goed diner met een borrel in de Ierse pub van Verbier. De dag wordt nog eens dunnetjes herbeleefd en de verhalen worden al snel een stuk sterker dan de werkelijkheid.

Openluchtmuseum

Voor de laatste dag van mijn trip is slecht weer voorspeld. Direct komen Adam en Jonas met meerdere alternatieven, waarvan het bezoeken van de lokale brouwer mij heel aanlokkelijk lijkt. Maar als ik ’s ochtends de gordijnen opentrek, valt het weer alleszins mee. Weliswaar geen strakblauwe lucht, maar gelukkig ook geen regen. Omdat ik vandaag redelijk op tijd weer aan de terugreis naar Nederland begin, staat er voor vandaag slechts één beklimming op het programma. En zo vertrekken we van Le Châble in oostelijke richting naar de Mauvoisindam en bijbehorend stuwmeer. De brede weg begint niet al te steil en slingert van dorp naar dorp, en hoe verder en hoger we komen, hoe schilderachtiger de omgeving wordt. De dorpjes worden steeds kleiner en lijken bijna op openluchtmusea, het uitzicht op de bergen is inmiddels adembenemend mooi. Vanaf de bergflanken horen we ook steeds piepende geluiden, afkomstig van marmotten. Volgens Adam en Jonas leven hier zelfs meer marmotten dan mensen! De grappige diertjes bestuderen ons alsof wij van een andere planeet komen, eerder nieuwsgierig dan schuw en bovenal dus luidruchtig.

Mooie, rustige wegen en een prachtig uitzicht over de vallei: veel beter wordt het niet.
Foto van Jarno Schurgers

Als eindelijk de dam van het stuwmeer in het zicht komt – het is nog ongeveer drie kilometer naar de top – lijkt deze helemaal niet zo groot. Maar eenmaal dichterbij zie ik hoe immens hoog deze stuwdam is. Het 250 meter hoge betonnen bouwwerk is gemaakt om stroom op te wekken, maar vooral om de bewoners van het Val de Bagnes te beschermen tegen eventuele overstromingen.

De laatste kilometer omhoog is ongelofelijk steil met veel en scherpe haarspeldbochten en een honderd meter lange, donkere tunnel. En dan staan we ineens boven op de dam. Rechts van me ligt een gigantisch stuwmeer, links een diepe, prachtige vallei. Een heerlijke lunch op de top, gevolgd door een prachtige afdaling terug naar Le Châble is het eindschot van mijn korte, maar indrukwekkende trip. Ik lever ‘mijn’ fiets weer in, neem afscheid van Adam en Jonas en beloof dat ik zeker terugkom! Een lang weekend Zwitserland, 350 kilometer en meer dan 7500 prachtige hoogtemeters in de benen, heerlijk eten én nieuwe fietsvrienden, wat kan een wielrenner zich nog meer wensen?

Zelf op pad in Wallis? Lees alles over deze regio of download gratis de unieke bikeguide vol tips en prachtige routes!

Lees meer

Dit vindt u misschien ook interessant

Fietsen
Off the beaten track Zwitserland: zelfs voor Zwitsers
Fietsen
Fietstochten door Zwitserland gecombineerd met boot en trein
Fietsen
Hotspots in Zwitserland: van het beste bikehotel tot de mooiste treinrit
Fietsen
Fietsevents in Zwitserland: 13 niet te missen rondes en wielerklassiekers
Fietsen
Bikeguide voor Zwitserland: insider tips voor elke regio

Ontdek Nat Geo

  • Dieren
  • Milieu
  • Geschiedenis en Cultuur
  • Wetenschap
  • Reizen
  • Fotografie
  • Ruimte
  • Video

Over ons

Abonnement

  • Abonneren
  • Schrijf je in
  • Shop
  • Disney+

Volg ons

  • Gebruiksvoorwaarden
  • Privacyverklaring
  • Cookiebeleid
Copyright © 1996-2015 National Geographic Society. Copyright © 2015-2017 National Geographic Partners, LLC. Alle rechten voorbehouden.