Van dit onbekende Griekse eiland wil je nooit meer weg

In de schaduw van de heilige berg Athos ontdekte Traveler het ultieme ‘feel good’-eiland.Thursday, November 9, 2017

Door Lenneke Hoope

Een wit stukje strand omgeven door rotsen waar de zee gemoedelijk tegenaan kabbelt. Zeemeeuwen suizen voorbij, achter ze aan de horizon waakt de heilige berg Athos, waar vrome monniken in zwarte jurken hun gras maaien en hun gebeden prevelen. Ik ben hier, nu, op Ammouliani… en alles is goed.

Er gebeurt niet zo bijster veel op dit kleine Griekse eiland, dat slechts 600 inwoners telt. En dat is nou precies wat Ammouliani zo charmant maakt. Je zou bijna vergeten dat je op slechts twintig minuten varen van schiereiland Halkidiki zit, en op slechts twee uur rijden van het drukke Thessaloniki. Waarom is dit eiland nog niet door de grote massa ontdekt?

De haven van Ammouliani.

De twaalf vierkante kilometer die Ammouliani telt, zijn bedekt met olijfbomen, glooiende heuvels en stille strandjes. Het grootste gedeelte van de 600 inwoners woont in de haven, waar de veerboot meerdere malen per dag aanlegt. Hier vind je ook een handjevol vistavernes waar de vangst van de dag wordt geserveerd, twee familiehotels, een soevenierwinkeltje en een kerkje, verscholen tussen de straten begroeid met geurige kamperfoelie en enorme rode en gele rozen.

In hotel Sunrise heet eigenaresse Maria Eleni Tsakni mij eerder deze dag welkom. Zo zal ik me de komende dagen vaker voelen: alsof ik ben teruggekeerd naar een langverloren familie die me me zorgzaam in de armen sluit. Maria vertelt me de bijzondere geschiedenis van haar voorouders. ‘Mijn familie kwam hier in 1925. Het waren de eerste bewoners van het eiland. Onze voorouders waren allemaal vluchteling van de Turks-Griekse oorlog. Ze kregen het eiland cadeau van het klooster van Vatopedi op Athos.’ 

Die bijzondere geschiedenis maakt de bewoners van Ammouliani extra trots op hun roots. Het waren hun opa’s en oma’s die hier kwamen en een nieuw leven begonnen, de verhalen zijn nog vers en kleurrijk. Visser Stelios die op zijn boot in de haven de knopen uit zijn netten haalt, vertelt over zijn opa die hier als vluchteling kwam en over zijn liefde voor de zee. ‘Ik kan geen dag zonder de zee. Als ik wakker word, loop ik meteen naar het raam om het water  te zien.' Kleinzoon Panagiotis hangt aan zijn opa’s arm. Hij wil later, hoe kan het ook anders, visser worden.

Risotto met inktvis en garnalen bij taverna Anemotrata.

Visserij en toerisme, daar leven de bewoners van Ammouliani van. Bezoekers komen hier vooral om te luieren, de telefoon uit te zetten en even niks te hoeven. En daar zijn genoeg plekken voor. Met een bootje varen we langs de mooiste stranden van het eiland. Witte baaien omgeven door hoge rotsen waar de meeuwen af en aan vliegen. Hier en daar ontdekken we een strandtent. Hip is het niet. De parasolletjes staan wat scheef en de strandbedjes zijn wat gammel, maar wat geeft het: strand na strand van Alikes tot Kaminaki en Tsaska, is de omgeving even schitterend. De relaxmodus is bijzonder snel bereikt.

's Avonds eten we aan lange tafels de haven, terwijl de zon ondergaat en de bewoners van het eiland samenkomen voor een jaarlijks culinair feest. De vrouwen koken met de vangst van hun mannen: inktvis, oesters en sardines. De kinderen doen een traditionele dans. Gekleed in klederdracht dansen ze door hun vermoeidheid heen. Ik zie de kleinzoons van Maria en Stelios arm in arm, de kok van de taverne drinkt een glas wijn met twee Duitse wandelaars. Het is als een laatste scène van een romantische komedie, waarin alle hoofd- en bijrolspelers aan elkaar gelinkt worden en jong en oud met elkaar danst terwijl de zon onder gaat.

Een meisje in klederdracht staat klaar voor het feest van die avond in de haven van Ammouliani.

Het is meer actie dan we ons hele verblijf hebben meegemaakt. En het is precies genoeg. Als we de volgende morgen al vroeg de veerboot moeten nemen stopt Maria me een pakketje toe: haar zelfgemaakte melitzanopita, broodjes gevuld met aubergine, nog warm van de oven, voor tijdens de terugreis. 

Lees meer