Reizen

Welkom in het land van de duizend zwerfhonden

In een opvangcentrum in Costa Rica vinden deze zwerfhonden een nieuw leven in het weids en tropisch berggebied. vrijdag, 3 november 2017

Door Sarah Stacke
Foto's Van Dan Giannopoulos

In het hondenopvangcentrum Territorio de Zaguates – ‘Land van de bastaards’ – in Costa Rica wordt geen enkele hond afgemaakt en krijgen alle dieren die er worden opgenomen een naam. Momenteel leven er zo’n 970 zwerfhonden.

De Britse fotograaf Dan Giannopoulos bracht in dit opmerkelijke opvangcentrum onlangs enige tijd door met de honden en de mensen die voor ze zorgen.

Het complex ligt op een uur rijden van het centrum van San José en staat bekend om zijn ruim 150 hectare tropisch bergland waar de honden naar hartelust kunnen ravotten, spelen en rennen te midden van bezoekers, medewerkers en vrijwilligers. De overgrote meerderheid van de dieren kan geadopteerd worden en bezoekers kunnen ook hun eigen honden meenemen om met de geredde zwerfhonden te spelen.

“De aanblik van honderden honden die door de velden rennen was voor mij een volstrekt adembenemend gezicht. Ik heb nog nooit zoiets meegemaakt,” zegt Giannopoulos, een zelfverklaard hondenliefhebber die momenteel in Nicaragua woont.

Giannopoulos heeft de afgelopen paar jaar fotoreportages gemaakt van alternatieve subculturen in Groot-Brittannië en dacht dat het misschien lastig zou worden een fotoverhaal over honden in plaats van mensen te maken, maar hij zegt dat de dieren zich vriendelijk, nieuwsgierig en netjes gedroegen. Een labrador met een verlamde poot week een hele dag niet van Giannopoulos’ zijde en wachtte op hem als hij tijdens het foto’s maken achterop raakte. Toen Giannopoulos weer vertrok, volgde ze hem tot aan de toegangspoort en keek toe hoe hij in een taxi stapte. “Er zijn daar veel honden waar je verliefd op kunt worden,” zegt Giannopoulos.

Oprichters Lya Battle en haar man Alvaro Saumet begonnen zo’n dertien jaar geleden zwerfhonden van de straten van San José te redden. Toen het stel ruim honderd honden in hun kleine achtertuin had opgevangen, begonnen ze hun officieuze opvangcentrum over te brengen naar de boerderij van Battle’s grootvader.

Het leiden van een opvangcentrum verliep niet zonder slag of stoot. Ze zijn inmiddels bijna aan het einde gekomen van een bewerkelijk traject om als officiële non-profitorganisatie in Costa Rica geaccrediteerd te worden. Ook hebben ze te maken met de grote uitdaging om een groeiend aantal honden te voeden; de kosten voor de dertien zakken van elk dertig kilo hondenvoer die de dieren per dag verorberen, bedragen ruim vijfhonderd euro. En nadat in korte tijd elf honden dood werden aangetroffen, vreest Battle dat omwonenden die geprobeerd hebben het land van haar familie te kopen, deze kwaadaardige tactiek toepassen om het centrum failliet te laten gaan.

Maar voor de honden is het Territorio de Zaguates een toevluchtsoord waar ze hun bittere straatleven van verwaarlozing achter zich kunnen laten. Op één van de foto’s is José te zien, een fulltime medewerker van het centrum, met zijn armen op de rug van een hond die op zijn schoot staat. Op de achtergrond is een bergkam met regenwolken te zien en José zit in een groene weide vol honden, in de vachtkleuren bruin, zwart en wit. “Die foto vat de plek voor mij samen,” zegt Giannopoulos.

“Als ik iets kan bijdragen door foto’s te maken en hun verhaal te vertellen, dan doe ik dat. Dat is het belangrijkste voor mij.”

Lees meer