Dieren

Deze diepzee hagedisvis is een levende nachtmerrie

Onderzoekers die de diepzee bij Australië afspeuren, hebben dit gevaarlijk uitziende en zelden geobserveerde wezen gespot.donderdag 9 november 2017

Door Sarah Gibbens

Tijdens een expeditie van een maand waarbij de diepzee voor de kust van Australië werd onderzocht, zijn een groot aantal wezens ontdekt die niet zouden misstaan in een nachtmerrie.

Tot dusver is het team aan boord van het onderzoeksschip Investigator, van de Australian Marine National Facility, gestuit op een draakvis die in de duisternis oplicht, vleesetende sponzen met dodelijke wapens, een angstaanjagende zeespin en een vis zonder gezicht.

“Kraakbeen en kaken.” Zo omschrijft het wetenschappelijk hoofd van de expeditie, Tim O’Hara, het spookachtigste wezen dat hij tot nu toe in de afgrond heeft gevangen: de hagedisvis Bathysaurux ferox.

De vis werd gevonden op een boomkorkotter, die viste in de diepzee voor de Australische oostkust. De zeldzame roofvis werd meteen herkend door John Pogonoski van de Australian National Fish Collection.

“Ik zag de lange basis van de rugvin, die kenmerkend is voor Bathysaurus ferox,” liet Pogonoski in een persverklaring weten. “De grote ogen en tanden zijn klassieke kenmerken van een dier dat zijn nietsvermoedende prooi opwacht.”

Hagedissenvissen worden ongeveer zestig centimeter groot en hebben naast hun vervaarlijk uitziende muil vol tanden ook grote en uitpuilende, groenzwarte ogen.

De vis wordt aangetroffen op een diepte van tussen de 900 en ruim 2000 meter onder de zeespiegel, waardoor hij zelden door mensen wordt waargenomen. De populatie is verdeeld over de diepzee van de Atlantische, Indische en westelijke Stille Oceaan.

In de diepzee is de hagedisvis een solitair wezen dat slechts zeer zelden wordt aangetroffen. Ze wachten prooidieren op en verrassen hen met een snelle opening van hun muil. Met een rij flexibele tanden kunnen ze hun buit verder naar achteren in de keel duwen.

Voedsel is voor deze hagedisvissen moeilijk te vinden op de bodem van de diepzee, en partners nog moeilijker. Om hun kansen op voortplanting te maximaliseren, hebben deze vissen zich ontwikkeld tot hermafrodieten: ze bezitten zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtsorganen, waardoor ze met elk exemplaar van hun soort kunnen paren als er eentje op hun pad komt.

Het internationale team van dertig wetenschappers en technici zal de diepzee voor de oostkust van Australië nog tot halverwege juni onderzoeken. Met hun onderzoek van de diepzeebodem willen ze de biodiversiteit van dit gebied in kaart brengen en beter doorgronden.

Lees meer