Dieren

Mannetjesdolfijnen bieden vrouwtjes liefdesgeschenken aan in zeldzame video

Volgens nieuw onderzoek geven mannelijke Australische bultrugdolfijnen vrouwtjes waarschijnlijk sponzen om ze het hof te maken. vrijdag, 27 oktober 2017

Door John Pickrell

Het is al langer bekend dat de tuimelaardolfijnen bij Australië zeesponzen gebruiken om naar eten te zoeken. Nu hebben wetenschappers echter waargenomen dat mannetjes van een andere soort ze gebruiken om vrouwtjes te paaien.

Gedurende tien jaar heeft een team zeebiologen gezien hoe mannelijke Australische bultrugdolfijnen grote, sierlijke sponzen aanbieden aan vrouwtjes en deze vermeende liefdesgeschenken soms zelfs hun kant opgooien.

“Een vertoning om indruk te maken op een vrouwtje is niet ongebruikelijk, maar wel dat daarbij een voorwerp wordt gebruikt,” aldus onderzoeksleider Simon Allen, bioloog aan de University of Western Australia in Perth.

En dat een ander zoogdier dan de mens een voorwerp gebruikt bij de hofmakerij is haast ongekend. Daardoor is deze ontdekking zo interessant.

Banaanhouding

Apen, vogels en walvisachtigen, waartoe ook dolfijnen behoren, gebruiken hulpmiddelen. Dat komt echter niet vaak voor en is voornamelijk beperkt tot foerageren.

Zo leggen tuimelaars in de Shark Bay ten westen van Australië soms sponzen op de punt van hun gevoelige snuit om deze te beschermen wanneer ze de rotsige bodem afspeuren naar bodemvissen.

Tijdens het nieuwe onderzoek in een gebied van zestienhonderd kilometer ten noordwesten van Australië observeerden Allen en zijn collega's zeventien keer hoe mannelijke bultrugdolfijnen sponzen aanreikten aan vrouwtjes. Vijf verschillende scholen dolfijnen vertoonden dit gedrag, zo bleek uit het onderzoek dat op 20 oktober in het tijdschrift Scientific Reports is gepubliceerd.

De betreffende vrouwtjesdolfijnen waren geslachtsrijp. Ze hadden vaak een kalf op speenleeftijd bij zich, wat aangeeft dat ze klaar waren om opnieuw te paren. Australische bultrugdolfijnen zijn niet monogaam en zowel de mannetjes als de vrouwtjes kunnen tijdens het broedseizoen met verschillende partners paren.

De hofmakerij ging soms gepaard met wat de experts de 'banaanhouding' noemen. Het mannetje kromt zijn rug en houdt zijn kop en staart boven water.

Allen: “We weten nog niet wat hij doet. Is het een krachtmeting of laat hij een erecte penis zien? We hebben geen idee.” “Soms blijft hij een tijdje naast het vrouwtje liggen en een andere keer zwemt hij weer vlak achter haar aan.” (Lees ook: Intieme details van dolfijnenseks onthuld)

Het is niet bekend hoe de vrouwtjes op het vertoon van de mannetjes reageren en of ze sneller geneigd zijn te paren met de met sponzen gewapende mannetjes. (Allen merkt op dat de vrouwtjes de sponzen in ieder geval niet gebruiken om te foerageren.)

Daarom wil het team de hofmakerij met sponzen graag onder water observeren en eventueel het DNA van nakomelingen testen om te achterhalen of mannetjes die cadeautjes geven meer jongen verwekken.

Complexe gemeenschappen

De ontdekking is zowel “fascinerend als onverwachts,” vertelt Richard Connor, dolfijnendeskundige aan de University of Massachusetts Dartmouth. Hij heeft het gebruik van sponzen door tuimelaars in Shark Bay decennialang bestudeerd.

Dat mannelijke bultrugdolfijnen ook “sponzen dragen en gebruiken voor vertoon naar vrouwtjes toe is geweldig”. Hij merkt op dat het niet duidelijk is of mannetjes dit doen om hun dominantie te laten zien, dat ze zichzelf aanprijzen als geschikte partner of beide.

Connor voegt eraan toe dat “dolfijnen in het algemeen heel innovatief zijn.” Het zou hem niet verbazen als blijkt dat de zeezoogdieren ook andere objecten gebruiken. (Lees meer over een nieuwe dolfijnensoort die in Australië is ontdekt.)

Lindsay Porter, deskundige op het gebied van bultrugdolfijnen bij SMRU Consulting in Hongkong, vertelt dat de ontdekking belangrijk was, omdat “we heel weinig weten over de gemeenschap, sociale structuur en cultuur van deze soort.”

Volgens haar “draagt het onderzoek bij aan de groeiende literatuur die aantoont dat alle dolfijnengemeenschappen veel complexer zijn dan we tot op heden hebben gezien.”

In 2013 meldden Stephanie King, medeauteur van het onderzoek, en collega's dat tuimelaars een eigen, uniek fluitsignaal hebben om zichzelf en anderen te onderscheiden. Je kunt het vergelijken met namen bij mensen.

Volg John Pickrell op Twitter.

Lees meer