Kleurrijke bestemmingen

De zon gaat onder boven een smetteloos wit groepje huizen op een helling in Oia, op Santorini. De witte verf werd oorspronkelijk gebruikt om de hitte van de zon buiten te houden maar begin 1974 per decreet als officiële stijl ingevoerd. Sindsdien zijn witgekalkte huizen het verfrissende en uitnodigende waarmerk van dit Griekse eilandje.

Verkopers die bloemenkransen van afrikaantjes verkopen, prijzen hun zonkleurige waren – die worden gebruikt als offergaven aan hindoegoden en om bruiloften te zegenen – aan op de bloemenmarkt van Mallik Ghat, aan de voet van de Howrah Bridge in Calcutta in India. De brug zelf verandert in één kleurig lint tijdens een optocht die rond drie uur ’s ochtends begint, wanneer zo’n tweeduizend verkopers met hun kleurige kransen van gele en oranje bloemkelken naar de markt trekken.

IJs onder hoge druk waar geen direct zonlicht op valt, glinstert in helderblauwe tinten in de ijsgrot van Breiðamerkurjökull, onderdeel van de Vatnajökull-gletsjer op IJsland. De Vatnajökull is een van de grootste ijskappen van Europa en begon zich 2500 jaar geleden te vormen op de toppen van meerdere vulkanen, waardoor het azuurblauwe interieur is doorspekt met koolzwarte aders.

Elk jaar worden de geurende lavendelvelden van de Provence in Zuid-Frankrijk tussen juni en augustus doorkruist door fietsers, automobilisten en wandelaars. Op het Plateau de Valensole, dat bezoekers zo’n vijfhonderd meter de hoogte invoert en ruim achthonderd vierkante kilometer beslaat, tonen de velden hun paarse pracht zoals ze dat al eeuwenlang doen.

Lang geleden afgestorven kameeldoornbomen steken in de Dodevlei, een uitgedroogd zoutmeer, grillig af tegen het diep-oranje zand van het gebied Sossusvlei, in het Namib-Naukluft National Park van Namibië, waar ruim driehonderd meter hoge zandduinen – de hoogste ter wereld – door de wind in messcherpe kammen zijn opgewaaid.

Twee tinten van helderblauw water kabbelen rond het barrièrerif dat het atol Bora Bora en de groene berg Otemanu omringt. De uitgedoofde vulkaan die 731 meter uit zee steekt, trekt toeristen die het atol al wandelend of in een terreinwagen komen verkennen en van het ongekende uitzicht over de lagune en de omringende oceaan (in een donkerder blauw) komen genieten.

Elk jaar hult het Hollandse platteland zich in april en mei in een veelkleurige jas – in dit geval van miljoenen bloeiende tulpen. Volg de Bollenstreekroute (ook wel de Bloemenroute genoemd), die in Haarlem begint, en bewonder langs het hele traject (van ruim veertig kilometer, tot even ten zuiden van Leiden) een regenboog van tinten.

‘Pamukkale’ betekent ‘katoenkasteel’ in het Turks, en de glinsterend witte kalksteenterrassen rond warme bronnen met water van ruim 35 oC doen hun tegelijk speelse en sjieke naam eer aan. De bekkens van melkwitte travertijn zijn ontstaan door de opeenhoping van het calciumcarbonaat uit de warme bronnen en worden al duizenden jaren als baden gebruikt.

De gouden glans van de Rotskoepel in Jeruzalem, die in de zevende eeuw werd opgericht, markeert de plek waar Mohammed naar de hemel opsteeg en Abraham van plan was zijn zoon Isaak te offeren. De gedenkplaats kreeg in de zestiende eeuw een loden koepel bedekt met bladgoud met een doorsnede van bijna 20 meter, die dankzij een twintigste-eeuwse restauratie ook vandaag de dag nog glanst.