Actieve uitstapjes in Rijnland-Palts

Wandelen, klimmen en fietsen tussen bossen, rotsen en wijngaarden in Duitsland aan weerszijden van de Rijn.

Foto's Van Corno van den Berg
Gepubliceerd 5 jun. 2018 14:00 CEST, Geüpdatet 5 nov. 2020 07:04 CET
Rotsen beklimmen is een populaire activiteit in de bossen van Rijnland-Palts
Rotsen beklimmen is een populaire activiteit in de bossen van Rijnland-Palts
Foto van Corno van den Berg

De bossen van Rijnland-Palts schreeuwen erom wandelend te worden verkend. De rotspartijen her en der wil ik graag bedwingen, net als de heuvels per fiets. En dat alles in een beroemd wijngebied, dus iets actiefs tussen de wijnranken hoort er ook bij.

Vliegen tussen de bomen. Vogels kunnen het en ik ook in het Zipline Park. In een harnas vlieg ik aan een kabel van boom naar boom. “Aan het einde moet je even afremmen met je leren handschoen. Verder kan er niets gebeuren.” Instructeur Karl Haag kijkt me geruststellend aan. Zoevend vlieg ik tussen de hoge bomen door: een heerlijk vrij gevoel.

Iets wat snel voorbij is als ik hoor hoe de weg zich vervolgt. “Je moet van het platform in het luchtledige springen en dan remt dit ding je vlucht de diepte in. Zo’n achttien meter.” Hij wijst op een soort katrol in een doos, die iets hoger aan de boom hangt.

Foto van Corno van den Berg

Abseilen heb ik al tientallen keren gedaan, maar dit voelt anders. Eerder als een bungeejump bijna. “Ja, iedereen vindt dit spannender dan de zipline,” lacht hij. En dat is het ook. De eerste stap is de moeilijkste; die van een houten platform de diepte in. Maar iets verderop bij de tweede afdaling voelt het al vertrouwd. Althans, bijna. Een kick geeft het wel. En ook zweetdruppeltjes.

Wandelen vind ik een van de beste manieren om een onbekende regio te verkennen. Er zijn talloze wandelpaden, van kort tot dagenlang. Bij de lokale VVV haal ik gedetailleerde kaarten en trek de wandelschoenen aan. Ik volg diverse uitgezette routes. Maar loop ook diverse heuvels omhoog voor een burcht of uitkijktoren, zoals naar Burg Spangenberg en rond de burgruïne Lindelbrunn.

Onderweg zie ik hoe enkele ervaren klimmers zich letterlijk met handen en voeten omhoog werken op een van de vele rotspartijen hier. Een van die rotsen beklimmen hier is ook een populaire excursie. Ik kijk naar het groepje. Hoe steiler de rots, hoe leuker ze het lijken te hebben, aan de glimlach op hun gezicht te zien.

Foto van Corno van den Berg

Hmm, dat heb ik niet. Ik vind het op een recht omhoog gaande rots vooral ingewikkeld om mijn evenwicht te bewaren. En een aanslag op mijn spieren, op plekken waar ik soms twijfel of ik daar wel spieren heb. Zou ik ze te weinig gebruiken? En ja, ook hierbij baart oefening kunst. Zeker is wel dat het uitzicht vanaf bovenop zeer de moeite waard is.

Ook kom ik een paar mountainbikers tegen. Alles is voor hen een uitdaging: de overal opstekende boomstronken, de steile hellingen en de smalle paadjes. Het is een van de twee manieren om hier per fiets te reizen. Al kun je natuurlijk ook met een ‘gewone’ fiets een tochtje op de geasfalteerde wegen maken. Al dan niet met een hulpmotortje.

Het is tijd voor een verrassingsexcursie. Ik ga op safari. In Zuid-Duitsland, en dan nog wel op wijnsafari. Al heb ik geen idee wat het precies is. Totdat de jeep voor komt rijden. De brede glimlach van Andreas Mohr is zichtbaar. Hij slaat op de achterbank. "Ga maar zitten, dan gaan we op pad!”

Wijnsafari in Rijnland-Palts
Foto van Corno van den Berg

De chauffeur is eigenaar van wijnhuis Mohrenhof. Tijdens de safari rijden we over de heuvels langs talloze wijngaarden. Weg van het normale verkeer, hij heeft een ontheffing voor smalle wegen en diverse onverharde wegen. Het is een leuke manier om veel te weten te komen over de wijnteelt, de verbouw, de uitdagingen en de mensen achter de wijnen.

Sommige feiten doen de wenkbrauwen fronsen. "Ooit was dit een oerzee, nu is het de ideale grond voor beroemde wijnen,” aldus Andreas. De jeep stopt bij een opgraving, hier is het skelet van een fossiele zeekoe gevonden. Ik kijk rondom mijn voeten en zie her en der nog schelpen in de grond liggen. Allemaal bewijs dat we over een voormalige bodem van een zee rijden. Wonderlijk. Her en der staan in de wijnvelden schuilhutten. Dit voor als het weer omslaat. Veel ervan zijn eenvoudig, maar ik zie ook een soort kasteeltoren. “Ja, als mensen wilden laten zien dat ze geld hadden was dit een manier.” Het is een imposant beeld tussen de wijnranken die hier overal omhoog schieten.

Trullo
Foto van Corno van den Berg

Maar het meest wonderlijke is de trullo, een ronde hut met spits dak die zonder cement is gemaakt. Die komen eigenlijk uit Apulië, in het zuiden van Italië. En hoe ze hier terecht zijn gekomen is onduidelijk, waarschijnlijk met Italiaanse arbeiders die hier in de wijnindustrie werkten. De zon is lekker warm en overal zie ik wijnstruiken. Ben ik in Duitsland?

Na afloop van de safari doe ik een wijnproeverij bij het Flonheimer Landhotel. Dit familiebedrijf maakt diverse soorten wijn van de witte druivensoorten, die je kunt proeven. Heide en Karl Rainer Roos runnen het, hun kinderen Frederik en Veronika willen het graag overnemen. Onder het genot van een diverse wijnen ontstaat een discussie.

Lees meer

Ontdek Nat Geo

  • Dieren
  • Milieu
  • Geschiedenis en Cultuur
  • Wetenschap
  • Reizen
  • Fotografie
  • Ruimte
  • Video

Over ons

Abonnement

  • Abonneren
  • Schrijf je in
  • Shop
  • Disney+

Volg ons

  • Gebruiksvoorwaarden
  • Privacyverklaring
  • Cookiebeleid
Copyright © 1996-2015 National Geographic Society. Copyright © 2015-2017 National Geographic Partners, LLC. Alle rechten voorbehouden.