Samen slapen op de berg

Sharing is caring. De moderne deelmaatschappij is nergens zo vanzelfsprekend als in een alm- of berghut. We delen het droomuitzicht, de magische zonsondergang én houden rekening met elkaar. Nu zelfs meer dan ooit.

Monday, May 4, 2020,
Door Hans Avontuur
Foto's Van Jens Schwarz
Een berghut, zoals de Neue Prager Hütte, deel je met gelijkgestemden.

Een berghut, zoals de Neue Prager Hütte, deel je met gelijkgestemden.

Aan het eind van een zware tocht is er niets fijners dan aankomen bij je slaapplaats: de berg- of almhut. Je gooit de rugzak van je schouders, doet je schoenen uit in de materiaalkamer en trekt een schoon, droog T-shirt aan om daarna zo snel mogelijk met een biertje in de hand een zonnige plek te zoeken op het terras.

Wandelaars delen het laatste zonlicht bij de Berliner Hütte.

Ondanks de eenvoud van de hut voelt het moment als ware luxe. Mooie dingen waar we in het dagelijks leven nauwelijks nog oog voor hebben, zijn hier boven gewoon. In het kleine koninkrijk van de Hüttenwirt is geen plaats voor ruis en ego’s, iedereen is gelijk. ’s Avonds aan tafel wordt de pot eerlijk verdeeld, je ruimt samen af en als de hut geen vaatwasmachine heeft, help je met afdrogen.

Ongeschreven huttenregels helpen bij het gevoel van saamhorigheid. Zo geef je iedereen de ruimte en ben je aan de wastafel of in de douche zuinig met water – schaars in het hooggebergte. Om je voetafdruk zo klein mogelijk te maken neem je bovendien je eigen afval mee. Elke hut kent een tijdstip van Hüttenruhe, meestal om tien of elf uur ’s avonds. Dan is iedereen stil en gaat naar bed. Morgen wacht er immers weer een actieve dag vol moois.

Een alm- of berghut is geen hotel, maar een tijdelijke woongemeenschap van gelijkgestemden, liefhebbers van de bergen, van de natuur. Onbezorgd bij elkaar aanschuiven om na te tafelen is dit seizoen lastig, maar het delen van verhalen en ervaringen kan ook op 1,5 meter afstand. Bij minder goede weersomstandigheden kan dit extra waardevol zijn. Is het pad begaanbaar, was er steenslag, ligt er sneeuw op die hoogte?

Avond in de berghut: plannen maken en verhalen uitwisselen.

In het hooggebergte, waar de mens zich toch al klein voelt, wordt alles teruggebracht tot de essentie. Sterren staan niet op de gevel van de alm- of berghut, maar met honderdduizenden aan een donker plafond zonder lichtvervuiling. Dark Sky Park? Overbodig. Hier is de Melkweg altijd te zien. En luxe? Die zit ‘m niet in de keuze uit vijftien gastronomische hoofdgerechten en wijnen uit alle windstreken, maar in het delen van een eerlijke maaltijd van de streek.

Voor meer informatie over wandelen in Tirol, klik hier.

Lees meer