Dit verhaal is tot stand gekomen in samenwerking met de Steiermark en Gesäuse.
‘Peng, peng, peng, peng.’
Om aan te geven dat alléén de eerste drie meter van de Kraushöhle door mensenhanden onder handen is genomen voor meer wandelgemak, imiteert gids Herbert het mechanische geluid van, ik denk, een hamer of pikhouweel. De rest van de 340 meter lange grot is zoals de natuur haar miljoenen jaren geleden in gedachten had: pikkedonker. Daglicht heeft de diepe opening in de aarde nooit gezien.
Om ons hoofd te beschermen, dragen we een bouwhelm. En om te zien waar we onze voeten plaatsen, hebben we een zaklamp. In het schijnsel van het licht wordt zichtbaar wat voorheen onzichtbaar was: een nestje vleermuizen, stalactieten en stalagmieten en glinsterende gipskristallen. ‘Er zijn maar een paar plekken op aarde waar je dat soort kristallen in een grot kunt zien, waaronder hier,’ zegt Herbert.
Daar waar ooit een zee lag
Aan de voet van de Kraushöhle stroomt het water van de Gamsbach door de smalle Northklamm-kloof via allerlei obstakels ruisend naar beneden. Wij volgen het water stroomafwaarts en zakken via een ingenieus bouwwerk van houten bruggen en stellages tussen de rotswanden door. Geregeld stopt Herbert om stenen te laten zien. ‘Op verschillende plekken in dit gebied kun je fossielen vinden.’
Vanwege de grote geologische waarde van de kalkstenen rotsformaties van de Steirischen Eisenwurzen, ontstaan uit sedimenten van oude zeeën, verdiende het natuurpark in 2015 een plekje als Global Geopark op de werelderfgoedlijst van Unesco. Klauterend in de uitgestrekte kloven maak je een fascinerende reis door 250 miljoen jaar natuurhistorische geschiedenis.
Souvenirs voor op de schoorsteenmantel
Een paar kloven verder klauteren we over een lange houten vlonder langs de rotwanden omhoog, dit keer dus stroomopwaarts. Bij elke vrije val die het water maakt, wordt de waterval omvangrijker, de herrie oorverdovender. Gek genoeg werkt de klim door de rotskloof, waarbij je honderden verticale meters stijgt, erg ontspannend. Je maakt deel uit van een landschap dat al miljoenen jaren zijn eigen plan trekt. Als toevallige passant heb je daaraan weinig toe te voegen.
Na een middag in de krochten van de Steirischen Eisenwurzen rammelt het in mijn broekzak van de souvenirs. Opnieuw neemt Herbert me mee naar de oever van de Gamsbach, naar het dorpje Gams waar hij met een sleutel de deur van een werkplaats opent. Geroutineerd knipt hij de stroom aan van een cirkelzaag, waarna hij onze oogst in tweeën slijpt. ‘Actionella,’ noemt hij het gesteente dat hij als een gehalveerde appel in zijn handen houdt. ‘Gefossiliseerde slak, ook negentig miljoen jaar oud.’
Gaat het al kriebelen om zelf op ontdekkingstocht te gaan door de Gesäuse? Hier doe je alvast meer inspiratie op!
