Terwijl de Winterspelen in volle gang zijn en schaatsers strijden om olympisch goud, heeft Nederland een beschermheilige die verrassend goed bij het ijs past: Liduina van Schiedam. Na een ongelukkige val op het ijs bleef ze de rest van haar leven bedlegerig. Honderden jaren na haar dood werd ze niet alleen als heilige erkend, maar kreeg ze ook de status van beschermheilige van schaatsers.

Een val op het ijs, een leven in bed

Rond 1395 schaatst de vijftienjarige Liduina met vriendinnen op een dichtgevroren rivier bij haar woonplaats Schiedam. Volgens haar latere levensbeschrijving komt ze hard ten val en breekt ze een rib. Aanvankelijk lijkt ze er vooral een pijnlijke blessure aan over te houden, maar al snel blijken de gevolgen veel groter.

In de eerste jaren na het ongeluk kan ze zich nog met een stok verplaatsen. Maar haar gezondheid verslechtert snel. Uiteindelijk raakt ze volledig bedlegerig. Moderne historici vermoeden een chronische infectie of ontsteking als oorzaak, al is de exacte diagnose niet meer vast te stellen.

Zoals je zou verwachten van een meisje dat zich in de bloei van haar leven bevindt, stemt haar bedlegerigheid Liduina erg verdrietig. Maar bezoeken van haar biechtvader brengen haar tot inkeer. Wat als ze haar lijdensweg inzet om anderen te redden van het vagevuur?

Lijden als roeping

Liduina besluit haar lijdensweg niet langer te zien als een straf, maar als een mogelijkheid om dichter tot God te komen. In de Middeleeuwen was het niet ongewoon dat iemand zich volledig wilde identificeren met het lijden van Christus. Zo was er Suster Bertken, die zich maar liefst 57 jaar liet inkluizen in een kleine cel in de Utrechtse Buurkerk en rondliep op blote voeten.

Wil je niets missen van onze verhalen? Volg National Geographic op Google Discover en zie onze verhalen vaker terug in je Google-feed!

Veel van wat we over Liduina weten, is gebaseerd op haar heiligenleven, een levensbeschrijving waarin feit en fictie met elkaar worden vermengd. Het verhaal gaat dat de Schiedamse regelmatig visioenen had. Ze zou buiten zichzelf zijn getreden en samen met een engelbewaarder zowel de hemel, de hel als het vagevuur hebben bezocht.

Een geloofwaardiger element in haar levensverhaal is dat ze mensen op bezoek kreeg die haar als inspiratiebron zagen. In plaats van te kniezen, zou Liduina zelfs om vermeerdering van haar lijden hebben gevraagd, zodat ze zondaars kon bekeren en zielen uit het vagevuur kon redden.

Beschermheilige van schaatsers

Na bijna veertig jaar op bed te hebben gelegen, overlijdt Liduina op 14 april 1433. In 1890 bevestigde paus Leo XIII officieel haar verering, waarmee haar cultus binnen de katholieke kerk werd erkend. Sindsdien geldt ze ook als beschermheilige van schaatsers.

Leestip: Hoe de enige Nederlandse paus het Vaticaan wilde hervormen – en faalde

In haar geboorteplaats Schiedam is een basiliek aan de heilige Liduina gewijd. Jaarlijks wordt haar leven op de zondag voor Hemelvaartsdag gevierd.

Meer ontdekken? Krijg onbeperkt toegang tot National Geographic Premium en steun onze missie. Word vandaag nog lid!