Klein Italië bij San Francisco

Genoeg van de kou in de grote stad? Steek de Golden Gate Bridge over en je belandt in een compleet andere wereld!vrijdag 1 juni 2018

Een vijfjarig meisje klimt op papa’s schouder, een vrouw in gymkleding staat nog zwetend van haar hardloopsessie uitbundig te swingen, een bejaarde hippie probeert een vrouw van middelbare leeftijd te versieren en een jonge moeder staat met haar baby in de draagzak te wiegen op de muziek. Op het podium staat een zeskoppige Afroband, die diepe swingende klanken de heuvels van San Francisco instuurt. Het gras aan de haven is bezaaid met families die pizza’s uit kartonnen dozen eten, bierdrinkende jongeren en barbecueënde brandweermannen.

Bij deze festiviteiten kwamen we terecht toen we de muzikale klanken en de geur van gebraden vlees volgden tijdens een familiewandeling door het idyllische havenstadje Sausalito. Daarop stuitten we dan weer per toeval toen we na een lange koude dag in San Francisco op de Golden Gate ferry stapten op zoek naar warmere oorden. Om geheimzinnige redenen is de stad continu omgeven door een dikke wolk mist, die plotsklaps verdwijnt zodra je de golf van Farallones oversteekt. Een medepassagier die van zijn werk kwam stuurde ons hierheen: ‘Het is net een zonovergoten Italiaans stadje’ zegt hij. De kwaliteit van het ijs en de pizza’s doet alleszins niet onder aan die vergelijking (Pizzeria Venice staat op nummer 1).

Van de ene minuut op de andere lijken we van winter naar zomer over te stappen. Dankbaar laten we onze botten opwarmen onder de zachte avondzon terwijl we langs de drijvende huizen (men houdt niet van de term ‘boothuizen’) aan de haven lopen. Deze huisjes genieten architecturale wereldfaam, en met het magistrale uitzicht op eiland Alcatraz – het voormalige thuis van de wereldberoemde gevangenis –  en de nabijheid van ongerepte natuur op de schilderachtige heuvels, is het geen wonder dat ze tot de duurste van Amerika behoren.

Toch is het idyllische stadje bewoond door een diverse en levendige bevolking van alle soorten en maten. Achter een tafel staat een lange jongeman met felroze haren de cd’s van de band met veel allure te verkopen. De band doet er een half uur over het ‘laatste’ liedje te spelen, tot ze zelfs mijn vader en zus zo ver krijgen om hun danstalenten boven te halen. Wanneer de bandleden worden voorgesteld springt de drummer over zijn drumstel het publiek in en tokkelt hij op alles wat los en vast hangt, tot iedereen met een cd in handen naar huis gaat.

Als we aanstalten maken om te vertrekken zien we mensen met enorme hoorntjes ijs onze kant uitkomen en volgen we onze neus in tegengestelde richting, waar we uitkomen bij Lappert’s. Volledig in strijd met mijn zintuigen bestel ik een blauwe bol cookiesijs, die mijn vooroordelen over eten met rare kleuren voor altijd doet wegsmelten. Voorzien van vijf enorme hoorntjes begeven we ons naar houten bankjes aan de baai waar we kijken hoe de zakkende zon de lucht donkerpaars kleurt, en de wolken als toefjes slagroom over de zee worden uitgesmeerd, om terug naar huis te keren met blauwe lippen en gloeiend rode wangen.

Lees meer