Drie keer op zee: avontuurlijke verhalen van vrouwelijke reizigers

Hoe je de spanning van het avontuur ontdekt in Indonesië, Zweden en Australië.maandag 18 november 2019

Vrouwen & avontuur: National Geographic viert vrouwen overal ter wereld die grenzen verleggen in de wetenschap, de fotografie, op verkenningsreizen en op andere gebieden. Hieronder vind je drie verhalen van vrouwelijke reizigers die dol zijn op de zee en ontdek je wat zij opstaken van hun avontuurlijke reizen op de blauwe planeet. Lees ook over deze drie reizen over land.

Indonesië: duiken in Raja Ampat

“Voor een fotograaf is het een onderwaterdroom,” zegt duikster Tanya Burnett over Raja Ampat in Indonesië. “De koraalriffen zijn een explosie van kleur en leven. Voor sommigen is het bijna te veel.”

Op traditionele Indonesische schoeners worden duikers naar deze serene archipel van ruim 1500 eilandjes gebracht, waar ze enkele van de mooiste en meest diverse populaties van zeedieren kunnen bewonderen. Hier heersen reuzengarnalen, met hun voelsprieten in alle richtingen uitgestrekt. Een school doktersvissen verplaatst zich als een wolk over het rif totdat een haai de rust verstoort en de vissen als flarden rook uiteen doet stuiven. Soms zie je hier zóveel vissen dat je amper door het water kunt kijken.

Op elke duik ontvouwen zich nieuwe wonderen: een manta zweeft over onze hoofden voorbij, een eenzame dolfijn maakt speelse capriolen boven het rif, enorme scholen snappers en fuseliers wervelen als tornado’s om ons heen en giftige zeeslangen glijden door het in het zonlicht glinsterende water.

Bij Banda Neira, een van de Specerijeneilanden (de Molukken), wordt het idyllisch groene landschap beheerst door de nootmuskaatbomen die in de zeventiende eeuw Nederlandse kooplieden aantrok. Tegenwoordig verkoopt de bevolking de noten op geurige lokale markten.

Een van de mooie dingen aan het duiken is dat je nooit weet wat je zult tegenkomen. De ene dag kan het een wervelstorm van geelgestreepte horsmakreel zijn, de andere dag een groep witlipdolfijnen. En sommige plekken overtreffen zelfs de hoogste verwachtingen.

Onderweg geleerd: Je kunt de zee niet beheersen, maar je kunt je er wel in onderdompelen en het onverwachtse respecteren. —Kate Siber

Zweden: Stockholm ontdekken per kajak

De eilandjes langs de scherenkust of skärgård van Stockholm behoeden de hoofdstad van Zweden voor de grillen van de Oostzee en vormen een sprookjeslandschap van rotsen van kaal graniet en eilanden met dennenbos en weiden vol wilde bloemen. Het exacte aantal eilandjes is niet bekend, maar over het algemeen gaat men uit van zo’n 30.000.

De archipel strekt zich uit tot in het centrum van Stockholm en verrijkt de hoofdstad met pure wildernis. Hoewel de grotere eilanden door geregelde diensten met veerponten bereikbaar zijn, kun je deze overblijfselen van prehistorische gletsjers ook per kajak verkennen.

In Zweden is het verblijven in de natuur een belangrijk aspect van het leven. De Grondwet van het land kent de burgers zelfs het allemansrätten (‘allemansrecht’) toe om vrij in de natuur rond te zwerven. Onder voorwaarde dat ze anderen niet storen of dingen vernielen, mogen de Zweden in de vrije natuur voedsel verzamelen, vissen, in meren zwemmen, stranden bezoeken, kamperen en alle landerijen doorkruisen, zolang ze niet in privétuinen komen en zeventig meter uit de buurt van woningen blijven.

De uitgestrekte archipel is ideaal om in een kajak te verkennen, want je vindt hier ontelbare afgelegen baaitjes en doorgangen.

Op slechts veertig minuten met de veerpont vanaf het vasteland stap je op het eiland Utö in een andere wereld. Ooit was dit een bruisende mijnwerkersgemeenschap, waar enkele van de oudste ijzermijnen van het land werden geëxploiteerd. Het eiland telt zo’n 250 bewoners en een paar auto’s, en het staat tegenwoordig vooral bekend om zijn stranden, restaurants en het beroemde donkere roggebrood met de aroma’s van melasse en anijs.

Als een soort hindernisbaan te water is de scherenkust bezaaid met kleine rotseilandjes. Omdat Utö in het uiterste zuiden van de archipel ligt, is de zuidkust blootgesteld aan de open zee, dus daar kan de golfslag voor kajakkers op weg naar de noordpunt van het eiland stevig zijn.

Op Huvudskär, een van de verste uithoeken van de archipel, groeit heide, wollegras en kraaihei in grillige rotsspleten en werpt een vuurtoren zijn licht op rode houten huisjes. Op dit afgelegen stuk rots hebben ruim zevenhonderd jaar lang vissers gewoond, maar tegenwoordig zijn er geen vaste bewoners meer. De zee is hier diepblauw en geeft de bezoekers een gevoel van eindeloosheid.

Onderweg geleerd: Met een beetje durf kun je iets nieuws leren en de wereld vanuit een ander gezichtspunt bekijken. —Jill K. Robinson

Australië: het Groot Barrièrerif van dichtbij

Terwijl de gasten van het Lady Elliot Island Eco Resort, voor de kust van de Australische deelstaat Queensland, nog aan hun eerste kopje koffie zitten, trekken een paar waaghalzen hun wetsuits en zwemvliezen aan en doen hun duikbrillen en snorkels op. Op tien minuten lopen van het resort, aan de andere kant van dit eiland, gaan ze bij zonsopgang zwemmen en snorkelen.

Peter Gash, de onvermoeibare beheerder van het eiland, heeft de aanzet gegeven tot deze ochtendmeditatie, die begint met de schok van ijskoud water, wanneer de zwemmers de rozegetinte zee in stappen. Met het gezicht naar beneden drijven ze boven koralen die de zuidpunt van het Groot Barrièrerif vormen. Gash wijst de gasten op de onderwaterpracht: anemoonvisjes, lipvissen, papegaaivissen, gele trompetvissen, engelvissen, picassotrekkervissen... Een rifhaai kan langs glijden of een zeeschildpad kan een kijkje komen nemen om daarna weer naar beneden te zwemmen om zijn schild aan een stuk koraal schoon te schuren. Het kristalheldere water is op zichzelf al een wonder.

Dat was niet altijd zo. Het 2250 kilometer lange Groot Barrièrerif is tegenwoordig vaak in het nieuws vanwege verwoestende koraalblekingen en berichten over het mogelijke verdwijnen van dit natuurwonder.

Lady Elliot Island zelf werd in 1816 door kapitein Thomas Stuart vernoemd naar zijn eigen schip en was een eiland met rijke guano-afzettingen. Die werden in de negentiende eeuw gedurende een tiental jaren afgegraven, waarbij plaatselijke vissoorten en schildpaddenpopulaties vrijwel werden uitgeroeid. Rond 1873 werd het geplunderde eilandje weer ontruimd en overgelaten aan de zon en het stuifzand. In 1969 legde de Australische vliegenier Don Adams hier een landingsbaantje en enkele basisvoorzieningen aan, begon het eilandje te beplanten en creëerde er na verloop van tijd een relaxed resort. Het stokje werd overgenomen door Adams’ landgenoot en collega-piloot Gash, die hier zonnepanelen en installaties voor ontzilting en compostering bouwde. Hij was het die het afgelegen resort verder uitbouwde tot het huidige met ruim veertig vakantiehuisjes en luxetenten, waarvan er vele direct aan het witte zandstrand staan. Het resort loopt nu voorop in duurzaam ecotoerisme en staat model voor andere resorts in het Groot Barrièrerif.

Lady Elliot Island staat vooral bekend om zijn mantaroggen en als onderzoeksstation voor het Project Manta, een programma van de University of Queensland in Brisbane. Onderzoekers gebruiken het eilandje als uitvalsbasis voor hun studie naar het gedrag, de trek en de gezondheid van mantaroggen.

Het eiland en het omringende koraalrif laten zien dat het verhaal van het Groot Barrièrerif niet per se een tragisch einde hoeft te hebben. Als mensen verliefd worden op deze plek en het koraal doelbewust beschermen, vangen we een eerste glimp op van een duurzame toekomst waarin we ook dan ons hoofd onder water kunnen steken om ontzag voor de natuur te voelen.

Onderweg geleerd: Als je eenmaal ziet wat klimaatverandering betekent, is het eenvoudiger om er oplossingen voor te bedenken. —Anne Farrar

Dit artikel werd oorspronkelijk in het Engels gepubliceerd op NationalGeographic.com en in de internationale National Geographic Traveler.

lees verder

Drie keer over land: sterke verhalen van vrouwelijke reizigers

Hoe je de spanning van het avontuur ontdekt in China, België en Colombia.
Vrouwen

Het jaar van de vrouw

National Geographic staat dit jaar in het teken van vrouwen die een verschil maakten.

19x de prachtigste duikplekken

Scheepswrakken, riffen en reuzenhaaien. Dit zijn de fraaiste duikspots ter wereld.
Lees meer