In landen als Frankrijk en Italië weet je zeker dat je de bezienswaardigheden moet delen met andere toeristen. Maar dat geldt lang niet voor alle bestemmingen. De onderstaande landen zijn weliswaar up-and-coming en verwelkomden de afgelopen tien jaar steeds meer reizigers, maar zijn nog niet gevonden door het grote publiek. We maakten gebruik van statistieken tot 2019; cijfers van daarna zijn minder bruikbaar vanwege de coronapandemie.
1. Saint Vincent en de Grenadines
Deze eilandengroep in de Caribische Zee kent – zoals zovele in de regio – een koloniale geschiedenis. De inheemse Kalinagobevolking noemde het land Hairouna, wat zoiets als ‘plek van de gezegenden’ betekent. Een gepaste naam, gezien de witte stranden en tropische regenwouden.
Toen in 1675 een schip met Afrikaanse slaafgemaakten schipbreuk leed voor de kust van het eiland Bequia, boden de Kalinago onderdak. Gevluchte Afrikaanse slaafgemaakten van Barbados, Saint Lucia en Grenada vonden ook een thuis in Hairouna. Samen verzetten ze zich hevig tegen de Europese kolonisatie. Dat hielden ze lang vol, maar in 1719 stichtten de Fransen hun eerste kolonie op de eilandengroep: Barrouallie. Tegenwoordig zijn de tropische eilanden een steeds populairdere vakantiebestemming. Tussen 2015 en 2019 nam het toerisme flink toe. Van 207.000 naar 392.000 bezoekers.
2. Oman
Waar buurland Dubai volstaat met glazen wolkenkrabbers, heeft Oman zijn authentieke karakter behouden. In hoofdstad Muscat is hoogbouw verboden, waardoor je een prachtig uitzicht hebt op het Hadjargebergte. De bevolking van het sultanaat is overwegend islamitisch en kent een sterke Arabische cultuur. Tegelijkertijd zet het land de deur wagenwijd open voor westerse toeristen: zij hoeven zich niet aan de regels te houden die gelden voor de lokale bevolking.
De natuur in Oman is ontzettend divers. Het Hadjargebergte biedt je eindeloze vergezichten en aan de meer dan drieduizend kilometer lange kustlijn vind je prachtige stranden. De gigantische woestijn Het Lege Kwartier (Rub al-Khali) loopt ook deels door het land. Het aantal toeristen in Oman zag een sterke stijging tussen 2011 en 2019. Lange tijd schommelde het aantal bezoekers rond de miljoen. In 2019 wisten 3,5 miljoen mensen het land te vinden.
3. Djibouti
Het Afrikaanse land timmert hard aan de weg om een nieuwe toeristentrekpleister te worden. Zo lanceerde de overheid Vision 2035, een programma waarin onder meer plannen staan om een half miljoen toeristen per jaar te verwelkomen. Recente toeristencijfers zijn er niet, maar er is wel een stijgende lijn te bespeuren. In 2003 waren er nog maar 23.200 bezoekers, in 2013 was dat aantal bijna verdrievoudigd: 63.000.
Interessante bezienswaardigheden zijn er in Djibouti ieder geval genoeg. Zo is er de prehistorische site Abourma, waar je drie kilometer aan prehistorische rotstekeningen vindt. Ook de natuur is prachtig. Het land kent zoutmeren, (inactieve) vulkanen en diepe kloven. Een bijzondere plek is het Assalmeer. Dit kratermeer heeft een zoutgehalte van 35 procent, wat het zelfs nog zouter maakt dan de Dode Zee. Het water in het meer is met zo’n 35 graden Celsius ook aangenaam warm te noemen.
4. Oezbekistan
Nog een land dat hard aan de toerismeweg timmert: Oezbekistan. In 2014 lag het aantal bezoekers nog op 1,8 miljoen, maar in 2019 waren dat er al 6,7 miljoen.
De geschiedenis van het land gaat ver terug. De eerste sporen van de stad Samarkand stammen al uit 1500 voor Christus. Het was een enorme smeltkroes van verschillende culturen en religies. Niet zo vreemd, gezien de historische zijderoute dwars door Oezbekistan liep. Het plein Registan werd in de vijftiende eeuw ontworpen en wordt omringd door drie madrassa’s (koranscholen).
Aan natuurschoon ook geen gebrek in Oezbekistan. Het grootste deel van het land bestaat uit woestijn, waaronder de Kyzylkum. Daar staat het in de lente vol met tulpen en klaprozen. In bergketen Tian Shan zijn meerdere wandelroutes, die je langs rivieren en kloven leiden. Een populaire plaats om vanuit te hiken is Chimgan.
5. Togo
Ingeklemd tussen Ghana, Burkina Faso en Benin vind je het landje Togo. Het ligt aan de Golf van Guinea, een inham van de Atlantische Oceaan. De eerste Europeanen die voet aan wal zetten in Togo waren de Portugezen, aan het eind van de vijftiende eeuw. Vriendelijke bedoelingen hadden ze niet: tot aan de negentiende eeuw was er een wrede slavenhandel gaande in Togo.
Inmiddels trekt het land steeds meer bezoekers zonder kwade bedoelingen. In 2008 kwamen 74.000 mensen van de stranden en palmbomen genieten, in 2019 waren dat er al 876.000. In het grootste nationaal park van Togo, Fazao Malfakassa, vind je olifanten en chimpansees. Helaas is het aantal olifanten in het land wel drastisch afgenomen als gevolg van stroperij.
