Reizen

Zes pelgrimstochten om U tegen te zeggen

Op deze spirituele trektochten vinden avontuurlijke zielen en mensen op zoek naar verdieping niet alleen uitdagingen maar ook gemoedsrust.donderdag 9 november 2017

Door Jen Rose Smith
Een vrouw met een wandelstok beklimt de Croagh Patrick in County Mayo, Ierland.

Een rustige wandeling tussen de bomen of in de bergen kan een spirituele ervaring zijn. Veel wandelaars trekken dan ook naar de bossen of naar hooggelegen oorden, op zoek naar een gevoel van ontzag. Maar terwijl het lopen over een bospad als een soort gebed is, waarbij het hypnotiserende ritme van voetstappen en ademhalingen een oeroude spreekzang vormen, zijn sommige wandeltochten echte bedevaarten, over routes die door gelovigen werden uitgestippeld.

Van de hoge bergen van Zuid-Korea tot het Ierse heide- en veenlandschap trekken deze routes gelovigen uit alle windstreken aan. Ze worden bewandeld door christenen, boeddhisten en aanhangers van Keltische riten. En of deze gelovigen nu in historische abdijen of onder de sterrenhemel overnachten, ze treden in de voetsporen van mensen die sinds oude tijden op zoek gingen naar spirituele verlichting in de wildernis. Met hun woeste natuur en fascinerende cultuur trekken deze paden ook niet-gelovige wandelaars aan, die op zulke trektochten de ervaring van hun leven kunnen opdoen.

Croagh Patrick, Ierland

Ierlands beschermheilige Sint-Patrick vastte veertig dagen op de top van deze glooiende berg, die uitkijkt over heidevelden, venen en de eilandjes in de Clew Bay. Het is ook de mythische plek waar Patrick de slangen uit Ierland verbande. Ruim 25.000 katholieken treden in zijn voetsporen tijdens de jaarlijkse Reek Sunday-tocht, waarbij ze de Croagh Patrick beklimmen om een kleine kapel op de top te bereiken.

Maar toen Sint-Patrick in 441 deze plek voor het eerst aanschouwde, was de berg al duizenden jaren een bedevaartsoord. Archeologen hebben de ruïnes van een Keltisch fort opgegraven dat ooit over de berg waakte. En de heidense stammen van Ierland kwamen hier bijeen om geesten op te roepen en Lughnasa te vieren, het uitbundige Keltische feest waarmee het begin van het oogstseizoen wordt verwelkomd.

Hikers and spiritual travelers who journey along Spain’s El Camino de Santiago can stop at monasteries to seek shelter on their way to their final destination: Santiago de Compostela.

El Camino de Santiago, Spanje

Deze route, die door de Franse Pyreneeën slingert en vervolgens door het noorden van West-Spanje naar Santiago de Compostela loopt, wordt al elf eeuwen door pelgrims bewandeld. Niet dat zij één vaste route hebben gevolgd, want El Camino de Santiago heeft zich in de loop der eeuwen in verschillende paden opgesplitst, die door pelgrims uit heel Europa in de grond zijn uitgesleten.

Het einde van de lange reis was de kathedraal van Santiago de Compostela, waar volgens de overlevering de beenderen van de apostel Jakobus liggen begraven. Net als in de begindagen van de katholieke bedevaarten overnachten wandelaars op de Camino in een reeks albergues of herbergen, vaak in kloosters of verbouwde kerken. Maar voor de wandelaars wacht aan het einde meer dan alleen spirituele voldoening, want de stad is beroemd om zijn amandelcake met daarop het kruis van de heilige Jakobus.

De oude pelgrimsroute van Kumano Kodo in Japan wordt al meer dan duizend jaar door monniken en keizers bewandeld.

Pelgrimsroutes van Kumano Kodo, Japan

Tussen de hoge Kii-bergen wijst een drietal grote schrijnen Japanse boeddhisten de weg op de pelgrimsroute van Kumano Kodo, waarbij paden worden gevolgd die al ruim duizend jaar geleden door monniken en keizers werden bewandeld. De spirituele betekenis van de regio gaat nog verder terug dan de introductie van het boeddhisme in Japan, in de zesde eeuw. Er zijn aanwijzingen gevonden dat deze plek al sinds prehistorische tijden een heilige plek voor natuuraanbidders is geweest.

De grote schrijnen van Kumano zijn opgenomen in de Werelderfgoedlijst van de UNESCO en getuigen van een combinatie van boeddhisme en het inheemse Japanse shintoïsme. Langs de route staan kleine Oji-schrijnen, gewijd aan plaatselijke goden, die tegelijk welkome rustplaatsen voor wandelende pelgrims zijn.

Het feit dat er niet één enkel pad is waarover de pelgrims naar Kumano reizen, past goed bij de complexe religieuze tradities van Japan. Reizigers kunnen kiezen uit vier hoofdroutes die door de bergen of langs de kust lopen, door traditionele dorpjes, rijstvelden en bossen van torenhoge bamboe.

Op de route van de Via Francigena is het meer op de Grote Sint-Bernhardpas slechts een van de vele adembenemende plekken die de reiziger onderweg kan bewonderen.

Via Francigena, Italy

De christelijke bedevaart naar heilige oorden gaat terug tot de eerste eeuwen na Christus. In het middeleeuwse Europa begonnen pelgrims te voet aan een zoektocht naar vergeving en geloof. Ze togen naar de heilige stad Jeruzalem of naar het Spaanse Santiago de Compostela. Velen volgden de oude heerwegen die naar Rome leidden, de stad die inmiddels met relieken en kerken was gevuld.

In de tiende eeuw liep de Via Francigena van Canterbury naar Rome. De route slingerde zich eerst door het Juragebergte en daarna door de Alpen, waarna hij naar de Italiaanse kust afdaalde. Net als reizigers in de middeleeuwen bezoeken veel moderne pelgrims op de Via Francigena onderweg een reeks kloosters en abdijen, waar ze samen met de monniken eten en aan traditionele gebedsdiensten deelnemen.

De weg is in totaal 2100 kilometer lang, maar niet de hele route is een kwestie van stug doorlopen. Wandelaars kunnen ook van de wereldlijke geneugten van Europa genieten, vooral daar waar de weg door de wijnregio’s van de Franse Champagne en de Toscaanse Val d’Orcia loopt.

Met een hoogte van 6700 meter is niet de top van de berg Kailash het belangrijkste einddoel van de pelgrims, maar het 53 kilometer lange pad dat rond de top loopt.

Kailash, Tibet

Met zijn spectaculaire zwarte rotsen en een top die 6700 meter hoog oprijst, is de Kailash zelfs in het bergachtige Tibet een opvallende verschijning. In vier religies – hindoeïsme, boeddhisme, bön en jaïnisme – wordt de berg gezien als het spirituele epicentrum van de wereld, als het huis van de goden, een plek van verlichting en een bron van macht. Maar het is niet de weg naar de top die het belangrijkst is. Pelgrims die de berg Kailash bezoeken, wijden zich aan het afleggen van het 53 kilometer lange pad dat rond de top loopt, langs een reeks pagoden, schrijnen en tempels.

Voor toegewijde wandelaars staat de berg Kailash volgens het Tibetaanse boeddhisme ook symbool voor de moeilijk toegankelijke ingang van Nirwana – althans voor degenen die het pad rond de top 108-maal achter elkaar afleggen, oftewel 5616 kilometer lopen.

De pelgrimsroute van Baekdu-daegan in Zuid-Korea loopt over een afstand van 735 kilometer door de hoogste Koreaanse bergen en langs de bronnen van alle belangrijke rivieren van dit land.

Weg door de Baekdu-daegan, Zuid-Korea

In de oude Koreaanse traditie van het aanbidden van berggeesten is de hoge bergketen van Baekdu-daegan de ruggengraat. Deze besneeuwde toppen strekken zich over bijna de hele lengte van het Koreaanse schiereiland uit. Hoewel het Noord-Koreaanse deel van de bergketen voor gelovigen is verboden, loopt de pelgrimsroute van de Baekdu-daegan over een afstand van 724 kilometer door de hoogste bergen van Zuid-Korea en langs de bronnen van alle grote rivieren van het land.

Een trektocht door de Baekdu-daegan is een serieuze onderneming waarvoor uithoudingsvermogen en kracht nodig is, maar het is zonder twijfel ook een spirituele reis, langs schrijnen en tempels die getuigen van de verering van vier religies: boeddhisme, taoïsme, sjamanisme en neo-confucianisme. Met de top van de Jirisan, de hoogste berg op het Zuid-Koreaanse vasteland, bereikt de Baekdu-daegan zijn geografische en spirituele hoogtepunt. Koreaanse gelovigen komen hier om te bidden in de zeven grote boeddhistische tempels op de hellingen van de berg, waaronder de Hwaeomsa-tempel, waar wandelaars samen met boeddhistische monniken voor zonsopgang kunnen deelnemen aan spreekzangen begeleid door dharmatrommels.

Vanuit haar woonplaats in Noord-Vermont schrijft Jen Rose Smith over reizen en avonturentrips. Volg haar op Instagram op @jenrosesmithvt en lees meer van haar artikelen op www.jenrosesmith.com.

Lees meer