Wandelen in de Ardennen klinkt als het ideale recept voor rust: kabbelende rivieren, stille bossen en eindeloze heuvels. Maar wanneer ik op een zonnige dag ten zuiden van Dinant een wandelroute van dertig kilometer volg, voelt mijn ervaring vooral als een overlevingstocht. Het pad blijkt bezaaid met dichte begroeiing, glibberige hellingen en rupsen die aan draden boven het wandelpad bungelen.
Met mijn regenjasje vooruitgestoken in mijn handen baan ik me een weg door brandnetels, doornstruiken en zwermen insecten. Een beetje zoals een onzekere matador die probeert controle te houden over een stier die allang gewonnen heeft. De natuur is hier prachtig, maar bepaald niet zachtzinnig.
Andere wandelaars kijken me aan met een mengeling van bezorgdheid en medelijden. Ik mompel een bonjour en stel me voor wat zij zien: rupsen in mijn haar, modderspetters tot aan mijn knieën en een boodschappentas van Delhaize die dienstdoet als geïmproviseerde rugzak.
Toch zou ik iedereen aanraden om in de Ardennen te gaan wandelen, of dat nu rond Dinant, Durbuy of Malmedy is. Het bosrijke middelgebergte behoort tot de mooiste natuurgebieden van de Lage Landen. Ondanks alle melodramatische momenten werd ik onderweg beloond met vogelzang, diepe valleien, rotswanden en uitzichten op enkele van de mooiste kastelen van de Ardennen. Met deze tips kom je goed beslagen ten ijs.
1. Onderschat ‘uitdagende’ routes niet
Toen ik voor een ‘uitdagende’ wandelroute koos, ging ik ervan uit dat die moeilijkheid vooral zat in de afstand. Dertig kilometer over heuvelachtig terrein? Dat moest met mijn hardloopbenen wel lukken.
Wil je niets missen? Volg National Geographic op Google Discover en voeg toe als voorkeursbron om onze verhalen vaker te zien in je Google-feed!
Waar ik geen rekening mee hield, was dat ‘uitdagend’ in de Ardennen ook kan betekenen dat een pad bijna verticaal omhoog loopt, verandert in een modderglijbaan of volledig overwoekerd is met brandnetels. Sommige stukken voelden eerder als klauteren dan wandelen.
2. Draag altijd een lange broek
Hoe zonnig en warm het ook lijkt: wie door bebost gebied trekt, doet er verstandig aan zijn benen te bedekken. Ondanks dat ik dit ergens wel wist, vertrok ik eigenwijs in korte broek. Het resultaat: brandneteluitslag, schrammen en een voortdurende paranoia over teken en andere insecten die zich tegoed zouden doen aan mijn benen.
3. Ken je rupsen
Toen ik tientallen rupsen aan draden boven het pad zag bungelen, moest ik even slikken. De brandharen van de eikenprocessierups kunnen immers flinke huidirritaties veroorzaken.
Ik overwoog serieus om om te keren. Uiteindelijk besloot ik de rupsen met een tak voorzichtig naar de planten naast het pad te verplaatsen, een ritueel dat ik onderweg meerdere keren herhaalde.
Pas thuis ontdekte ik via internet dat ik die dag waarschijnlijk helemaal geen eikenprocessierupsen was tegengekomen. Het bleken vermoedelijk onschuldige spinselmotrupsen en buxusmotrupsen te zijn geweest.
4. Reken niet op winkels onderweg
Waarom ik met een boodschappentas op mijn rug door de Ardennen liep? Omdat ik er naïef vanuit was gegaan dat ik op zaterdagochtend in een dorpje nog wel ergens een rugzak kon kopen.
De realiteit bleek anders: niet elk dorp in de Ardennen heeft een supermarkt, restaurant of outdoorwinkel. En als er al een supermarkt is, verkoopt die meestal geen rugzakken. Wie een lange wandeling plant, doet er dus verstandig aan alles vooraf mee te nemen – inclusief voldoende water en eten.
5. Durf van je route af te wijken
Ik ben ervan overtuigd dat ik de wandeling vooral dankzij koppigheid heb afgemaakt. Maar juist die eigenschap maakte de tocht soms onnodig zwaar.
Halverwege stond ik voor een splitsing. Mijn geplande route volgde een steile, modderige afdaling het bos in. Links lag een goed begaanbaar pad langs een weiland met koeien. Volgens mijn kaart zou die route slechts een kilometer afsnijden voordat ik weer op het oorspronkelijke traject uitkwam.
Voor het eerst die dag besloot ik mijn trots opzij te zetten en de makkelijkere optie te kiezen. Achteraf was dat waarschijnlijk mijn beste beslissing van de hele wandeling.
Dat betekent overigens niet dat je zomaar van het wandelpad moet afwijken. Hoe modderig, overwoekerd of rupsenrijk het pad ook is: blijf altijd op de gemarkeerde routes. Juist daarmee help je de kwetsbare natuur van de Ardennen intact te houden.
Meer ontdekken? Krijg onbeperkt toegang tot National Geographic Premium en steun onze missie. Word vandaag nog lid!
