Ruim drie jaar geleden verruilde ik Nederland voorgoed voor de Dordogne, een departement in het zuidwesten van Frankrijk. Inmiddels heb ik de regio in alle seizoenen leren kennen: van de stille wintermaanden tot de drukke zomers, wanneer vakantiegangers uit heel Europa neerstrijken tussen de kastelen, rivieren en prehistorische grotten. Wie de Dordogne bezoekt, heeft keuze te over. Dit zijn de plekken en ervaringen waar ik steeds weer naar terugkeer.
L1. Les Eyzies – waar de prehistorie tot leven komt
Les Eyzies is misschien klein, maar het is het epicentrum van de prehistorische geschiedenis. Dat heeft voor een deel te maken met de vondst van de cro-magnonmens, de vroegmoderne mens, in 1868. Tijdens spoorwerkzaamheden werden hier voor het eerst botten en ornamenten gevonden die bewezen dat er tijdens de ijstijd mensen leefden, die anatomisch en intellectueel gezien op ons leken.
Helaas liggen deze overblijfselen niet in het Musée National de Préhistoire in Les Eyzies, maar in Parijs. Toch is het museum meer dan een bezoek waard als je van de prehistorie houdt (en het uitzicht vanaf de klif is fenomenaal). Het enige nadeel: veel bordjes zijn alleen in het Frans. Wie de taal niet machtig is, boekt het best van tevoren een Engelse tour door het museum.
Extra tip: zorg dat je tijd overhoudt voor een restaurantbezoek, want La Maison is niet alleen fantastisch gedecoreerd, het eten is ook geweldig.
2. Marché nocturne – proef het dorpsleven op een Franse avondmarkt
Nu we het over eten hebben: als je langs de weg een bordje ziet waarop een marché nocturne wordt aangekondigd, is het bijna altijd een goed idee om te gaan. Op zulke avondmarkten vind je lokale voedselproducenten en boeren, een dj of livemuziek en grote tafels waaraan gezamenlijk gegeten en gedronken wordt. Kijk ook niet verbaasd op als alle Fransen opstaan om de ‘Madison’ te dansen zodra deze muziek klinkt.
Wil je niets missen? Volg National Geographic op Google Discover en voeg National Geographic toe als voorkeursbron om onze verhalen vaker te zien in je Google-feed!
In de maanden juli en augustus kun je in de Dordogne iedere avond naar zo’n markt. Verschillende dorpen organiseren er in deze maanden eentje op een vaste dag in de week. Voor een compleet overzicht kijk je op deze website. Vergeet je bord, beker en bestek niet.
3. Kanovaren op de Dordogne – kastelen vanaf het water
De Dordogne dankt zijn naam aan de gelijknamige rivier die door het departement stroomt. Erlangs vind je meerdere vrij toegankelijke strandjes (zoals vlak voor de brug van Cénac-et-Saint-Julien). Deze kiezelstranden zijn de ideale plek voor een middagje loungen en afkoelen, al kan het water in de zomer vrij warm worden.
Een typische Dordogne-activiteit is het maken van een kanotocht. Je zult niet de enige zijn op het water, maar het is betoverend mooi. Roofvogels, hoge kliffen, uitgestrekte bossen en middeleeuwse Franse kastelen maken allemaal deel uit van het landschap. Een tocht die je langs de kastelen van Beynac, Milandes, Montfort of Castelnaud brengt, is altijd goed.
Van tevoren spreek je af wanneer je de kano weer inlevert bij het eindpunt. Plan ruim, want dat geeft je de tijd om langs de route een paar keer te stoppen om te zwemmen en wat lekkers te eten in een snackhut aan de waterkant of uit je eigen waterdichte ton.
4. Ballonvaren boven Beynac – de Dordogne op haar mooist
Als je maar één ballonvaart in je leven maakt, maak die dan in Beynac. Het is niet te beschrijven hoe het voelt om onder je een zee van groene bossen, middeleeuwse kastelen en een kronkelende rivier te zien. Hoog in de lucht is het doodstil, op de gasvlam na, die af en toe wordt ontstoken.
De landing kan een uitdaging zijn vanwege alle heuvels. Wat dat betreft zijn de vlaktes van Nederland zo gek nog niet. Maar omdat er weinig wind stond toen ik de tocht maakte, kon ons mandje in een rechte lijn naar beneden afdalen, zo een weiland in. Met veel wind kan dat iets wiebeliger gaan, zoals ik in Nederland ooit meemaakte. Bereid je daar wel op voor.
Ik maakte de ballonvaart in de avond en zag het licht langzaam steeds een beetje gouder worden. Toch meende de ballonvaarder dat een tocht in de ochtend nóg mooier is.
Extra tip: combineer de ballonvaart met een bezoek aan de nabijgelegen kasteeltuin Marqueyssac. Bij de prijs inbegrepen is een via ferrata – een klimroute langs een steile rotswand. In ongeveer drie kwartier klauter je al hangend aan een touw langs de klif.
5. Café associatif – tussen de inwoners in plaats van de toeristen
Wil je zeker weten dat je onder de locals terechtkomt en niet in een toeristenval stapt? Ga dan op zoek naar een café associatif in je omgeving – die zoekterm kun je invoeren in Google Maps. Dit zijn café’s zonder winstoogmerk, die volledig draaien op vrijwilligers. Het eten en drinken heeft een schappelijke prijs en er is bijna altijd een liveband aanwezig in de avond. Die kun je voor hun aanwezigheid bedanken door contant geld in de pet te gooien die rondgaat.
6. Prehistorische tekeningen en kristalgrotten
Het mooiste van de Dordogne bevindt zich misschien wel ondergronds. De regio kent verschillende prehistorische grotten die open zijn voor het publiek. Je kunt daar stalactieten en stalagmieten bewonderen, prehistorische schilderingen en gravuren, of een combinatie van beide in een enkele grot. Dat laatste is het geval in de grotten van Cougnac, in het aangrenzende departement Lot.
Eveneens in Lot vind je Gouffre de Padirac. Daar stroomt een ondergrondse rivier waar je met een bootje overheen vaart, zo onder immense druipstenen door. Mijn favoriete grot met schilderingen is Font-de-Gaume. Ik kreeg kippenvel bij het zien van de tekeningen van diersoorten die allang zijn uitgestorven. Dichter bij het verre verleden kun je haast niet komen.
7. Wijngaarden en wijnproeverijen
Je kunt de Dordogne niet doorkruisen zonder te stoppen bij een mooie wijngaard. Als je een chai of domaine tegenkomt, dan weet je dat daar wijn gemaakt wordt. Vaak bieden zij ook gratis proeverijen aan.
Een biologische wijnmaker waar ik graag kom is Chante l’Oiseau in Campagnac-lès-Quercy, waar uitsluitend witte wijn gemaakt wordt en druiven met de hand worden geplukt. Een andere favoriet is Domaine de Lasfargues in Florimont-Gaumier, waar behalve rosé, rode en witte wijn, ook walnotenwijn gemaakt wordt van eigen walnoten. Een echte lokale specialiteit.
Als je in het najaar komt, ergens tussen eind augustus en de eerste weken van september, wordt door veel wijngaarden hulp gevraagd bij het plukken van de druiven. Gewapend met tuinhandschoenen en een tuinschaar ga je alle trossen af. Dit is fysiek zwaar, maar wel een authentieke en gezellige ervaring. Na afloop en tussendoor wordt er gezamenlijk gegeten en gedronken.
Meer ontdekken? Krijg onbeperkt toegang tot National Geographic Premium en steun onze missie. Word vandaag nog lid!
Roeliene werkt als editor voor National Geographic. Daarnaast levert ze als wetenschapsjournalist bijdragen aan onder meer Quest en KIJK Magazine. Ze is dol op reizen, godsdienstgeschiedenis en een stevige wandeling.
