De zoemer klinkt. Een man in een blauw skipak schuift het houten bankje op de rand van de schans. Hij zet zijn roze skibril recht en kijkt naar beneden. Daar, onderaan de negentig meter hoge schans, ligt de finishlijn – omringd door veertigduizend uitzinnige toeschouwers. Hij zwaait kort. Het publiek scandeert zijn naam. Dan laat hij los. De zwaartekracht neemt het over en in een paar seconden vliegt hij niet alleen door de lucht, maar ook de geschiedenisboeken in.
Een geboren waaghals
Michael David Edwards wordt op 5 december 1963 geboren in het Britse Cheltenham. De jonge Michael – die door zijn schoolvrienden Eddie wordt genoemd – is een waaghals die regelmatig in het gips thuiskomt. ‘Ik houd van stunts’, zo schrijft Edwards in zijn boek Eddie the Eagle. ‘Hoe gevaarlijker en hoe sneller, hoe beter’.
Op zijn dertiende gaat Edwards voor het eerst mee op wintersport met school. Het is liefde op het eerste gezicht. ‘Met de wind in je gezicht van de piste af razen gaf me een enorme kick,’ herinnert hij zich.
Terug in Engeland neemt hij direct les op een lokale kunstskibaan. In de zomer rent hij zelfs heuvels af om zijn techniek te oefenen. Zijn inzet loont: op zijn zestiende wint hij zijn eerste skiwedstrijd. Eén doel staat vast: de Olympische Winterspelen.
Een gedurfde overstap naar het schansspringen
Na zijn eindexamen wil Edwards doorbreken als alpineskiër, maar geld ontbreekt. Sponsoren blijven weg. Om zijn droom te financieren neemt hij elk denkbaar baantje aan: muren stuken, kranten bezorgen, vloeren schrobben. Alles gaat in het spaarpotje voor ski’s, trainingen en reizen.
Omdat alpineskiën te duur is, maakt Edwards een radicale keuze: hij stapt over op schansspringen. Niet omdat het passie is, maar uit noodzaak. ‘Het was een puur economische beslissing,’ zegt hij later. Een bijkomend voordeel: Groot-Brittannië heeft op dat moment geen enkele schansspringer.
Wil je niets missen van onze verhalen? Volg National Geographic op Google Discover en zie onze verhalen vaker terug in je Google-feed!
In Finland vindt hij een coach die hem wil helpen. Edwards leent materiaal – zijn skischoenen zijn zes maten te groot – en reist met de auto van zijn moeder door Europa om te trainen. Valpartijen volgen elkaar op. Armen, benen, handen, voeten, nek en rug raken gebroken. Toch blijft hij doorgaan. ‘Mijn motto is nooit opgeven.’
Laatste, maar wel gekwalificeerd
In 1985 maakt Edwards zijn internationale debuut op het WK schansspringen in Oberstdorf. Hij eindigt met een sprong van 88 meter als laatste. Toch is zijn deelname genoeg om zich te plaatsen voor de Olympische Winterspelen van 1988 in Calgary: er zijn simpelweg geen andere Britse kandidaten.
Leestip: Zo zagen de allereerste Olympische Winterspelen in 1924 eruit
De reis naar Canada is opnieuw een probleem. Sponsors ontbreken nog steeds. Uiteindelijk sluiten zijn ouders een lening af zodat hij een vliegticket kan kopen.
Eddie ‘the Eagle’ op de Olympische Spelen
In Calgary doet Edwards mee op zowel de kleine schans (70 meter) als de grote schans (90 meter). Hij eindigt bij beide onderdelen als laatste en scoort minder dan de helft van de punten van de nummer voorlaatst. Maar dat lijkt niemand te deren – Edwards zelf het minst van allemaal.
Fans dopen hem Eddie ‘the Eagle’. Zijn enthousiasme, doorzettingsvermogen en zelfspot maken hem in één klap wereldberoemd. Hij verschijnt in talkshows, reclames en op liefdadigheidsevenementen. Voor het eerst stromen ook de sponsors toe.
De ‘Eddie the Eagle-regel’
Niet iedereen is gecharmeerd. Critici noemen hem een clown en vinden zijn deelname een aanfluiting van de sport. In 1990 voert het Internationaal Olympisch Comité (IOC) strengere kwalificatie-eisen in: alleen atleten in de top 30 procent of de beste vijftig mogen nog meedoen.
De regel krijgt al snel de bijnaam de Eddie the Eagle-regel. Ondanks zijn nieuwe bekendheid en sponsoren weet Edwards zich daardoor nooit meer te kwalificeren voor de Winterspelen van 1992, 1996 en 2000.
Meer ontdekken? Krijg onbeperkt toegang tot National Geographic Premium en steun onze missie. Word vandaag nog lid!
