Jeruzalem is een belangrijke plek in het Nieuwe Testament. Jezus zou er vele wonderen verricht hebben. Zo genas hij een zieke man bij de vijver in Bethseda en liet hij een blinde man weer zien bij de vijver van Siloam, twee plekken die door archeologen zijn opgegraven (wat natuurlijk niet wil zeggen dat de wonderen ook gebeurd zijn).

Ook was Jeruzalem het toneel van enkele hoogte- en dieptepunten in zijn leven. Denk aan de bejubelde intocht voor Pesach, het Laatste Avondmaal, zijn gebeden in de Hof van Getsemane, de berechting van Pontius Pilatus, de kruisiging en de wederopstanding. Journalist Kristin Romey ging op zoek naar sporen van deze gebeurtenissen.

De Heilig Grafkerk

Volgens de overlevering werd Jezus op een heuvel buiten de stadsmuren gekruisigd en in een nabijgelegen rotsgraf begraven. Dat graf, waarvan algemeen wordt aangenomen dat het zich in de Heilig Grafkerk bevindt, geldt als de heiligste plaats van het christendom.

Wil je niets missen van onze verhalen? Volg National Geographic op Google Discover en zie onze verhalen vaker terug in je Google-feed!

Ik verbaas me erover hoeveel archeologische vondsten er de afgelopen jaren zijn gedaan in Jeruzalem en omstreken die stroken met de Bijbelverhalen en met tradities die zijn ontstaan rond de dood van Jezus.

Wat te denken van het weelderige ossuarium (beenderenkist) dat het gebeente zou bevatten van hogepriester Kajafas, die een rol speelde in het proces tegen Jezus, en een inscriptie die de heerschappij van Pontius Pilatus bevestigt.

Er zijn ook vele vormen van indirect bewijs die in de eeuwenoude Heilig Grafkerk lijken samen te komen. Op slechts een paar meter van het graf van Christus bevinden zich andere rotsgraven uit die tijd – dit toont aan dat deze kerk, die tot tweemaal toe werd vernield en herbouwd, inderdaad is verrezen op de plek van een joodse begraafplaats.

De grafkamer in Jeruzalem

Ik zal nooit vergeten hoe het was om in mijn eentje bij het graf te staan in de korte tijd dat de marmeren bekleding verwijderd was, in 2016. Vol ontzag liet ik mijn blik rusten op een van de belangrijkste monumenten ter wereld: een kalkstenen plaat die al millennia door zovelen wordt geëerd, een voorwerp dat misschien al wel duizend jaar door niemand was aanschouwd.

Leestip: Welke taal sprak Jezus? Dit weten historici er wel en niet over

Vandaag, tijdens mijn paasbezoek, sta ik opnieuw in de beslotenheid van de grafkamer ingeklemd tussen twee Russische vrouwen. Het doodsbed is opnieuw afgedekt met de glad gesleten marmeren platen die het beschermen tegen de niet-aflatende stroom bezoekers die er kussen op drukken en er met rozenkransen en devotieprentjes overheen wrijven.

De jongste vrouw richt zich fluisterend tot Jezus en smeekt hem haar zoon Jevgeni te genezen van leukemie. De priester bij de ingang herinnert ons er met luide stem aan dat onze tijd nu echt om is, en dat er andere bedevaartgangers staan te wachten. Schoorvoetend staan de vrouwen op en verlaten de ruimte.

Of Jezus echt bestaan heeft, doet er voor gelovigen niet toe

Terwijl ik achter hen aan naar buiten loop, besef ik dat voor gelovigen de wetenschappelijke zoektocht naar de historische, niet-bovennatuurlijke Jezus, er niet toe doet. Het is een oneindige zoektocht, die zal worden bepaald door steeds weer nieuwe inzichten, niet te beantwoorden vragen en niet met elkaar te rijmen feiten.

Gelovigen hebben voldoende aan hun geloof in het leven, de dood en de wederopstanding van de Zoon van God. Daar hebben ze geen bewijs voor nodig.

Kristin Romey ging ook op zoek naar sporen van Jezus in Bethlehem, Kafarnaüm en Magdala. Welke bewijzen vond ze daar voor zijn bestaan?