Geschiedenis en Cultuur

Adelaars van de zeeën

De grote oorlogsschepen van Rome. De Romeinen waren erg bedreven in oorlogvoering op het land, maar op zee was hun macht beperkt. Tot ze enkele tactieken van de strijd van de wal toepasten op zee. Thursday, November 9, 2017

Door Esteban Bérchez Castaño , Classicus
De Corvus was met touwen aan de mast vastgemaakt en werd losgelaten om de afstand naar het vijandelijke dek te overbruggen. Met een haak pikte de Corvus zich vast. De Corvus ging meestal verloren bij de zeeslag.

Terwijl de Feniciërs en de Grieken de zee afschuimden op zoek naar handelsroutes en mogelijkheden om koloniën te stichten, bouwden de Romeinen op het vasteland aan een netwerk van ontelbare wegen dat elke hoek van het uitgestrekte rijk met elkaar verbond. 

De Romeinen voelden zich niet aangetrokken tot de zee, misschien uit angst voor het onbekende. Die ongemakkelijke houding tot de zee blijkt uit de woorden van een soldaat van Marcus Antonius voorafgaand aan de Slag bij Actium in 31 v. C.: 'Waarom vestig je je hoop op een partij verrot hout? Laat de Egyptenaren en de Feniciërs elkaar op zee bestrijden. Geef ons maar land, waar we gewend zijn ferm stand te houden tot de dood of de overwinning.' De soldaat kreeg gelijk, Marcus Antonius ging ten onder. 

De Romeinen, onder leiding van Octavianus – later keizer Augustus – kregen door hun overwinningen alle kustgebieden van de Middellandse Zee in handen. Die kreeg daardoor de naam Mare Nostrum (‘onze zee’). En hoewel de Romeinen zich niet verbonden voelden met het water, werden veel van de belangrijke oorlogen uit de Romeinse geschiedenis op zee beslist. 

bekijk galerij

Dit is een fragment uit het artikel ‘Adelaars van de zeeën’ uit National Geographic Historia 02-2017. Wil je het hele artikel lezen, Koop dan hier het magazine