Argentinië

Bericht uit El Norte

Na twee nachtjes Buenos Aires reis ik rond door de provincies Salta, Tucumán en Jujuy, in het noordwesten van Argentinië. De route loopt van Salta naar Cafayate, van Cachi naar Tilcara en van Purmamarca terug naar Salta. donderdag, 9 november 2017

Door Paul Römer

Na twee nachtjes Buenos Aires reis ik rond door de provincies Salta, Tucumán en Jujuy, in het noordwesten van Argentinië. De route loopt van Salta naar Cafayate, van Cachi naar Tilcara en van Purmamarca terug naar Salta. Plaatsnamen zeggen nooit zoveel, dat realiseer ik me. Ze beginnen pas te leven op het moment dat je er bent en er de mensen spreekt.

In Salta, hoofdstad van de gelijknamige provincie, ontmoet ik Maria, en er bestaat geen betere ambassadeur voor haar woonplaats dan zij. Alles in de omgeving is naar haar mening ‘beautiful’. In het noordwesten zijn de mensen ‘mooier, warmer en verstandiger’. Waarom ze dat denkt, hoop ik in mijn verhaal in Traveler uit te leggen.

In nationaal park Los Cardones, een uitgestrekt landschap met een bos van cactussen, zover het oog reikt, komen we niet alleen een groepje lama’s tegen, maar ook Mariano. Deze knappe leraar Engels uit Buenos Aires fietst sinds eind februari in z’n eentje door het noordwesten. Op de vraag waarom juist door dit gebied antwoordt hij: ‘Dit is het echte Argentinië. De dorpjes langs Ruta 40 – met een lengte van ruim 5000 kilometer de langste weg van het land – vormen de ziel van mijn land. De keus was niet moeilijk.’

Gisteren arriveren we na een vermoeiende rit vanuit Cachi in Tilcara. In het intieme restaurantje Arumi (‘oranje’ in de taal van de Aymara van de Andes) komen we aan de praat met de jonge chef, Ana Laura. Ze komt zelf uit Salta, maar vond het daar te druk (!) worden. Samen met vriendin Jimena opende ze een jaar geleden deze eettent. Tussen de gangen door, die we natuurlijk wegspoelen met een malbec uit Cafayate, vertelt ze over het noordwesten: ‘De mensen leven er van de aarde, de grond is zo vruchtbaar. Onze muziek, folklore, is zo veel rijker dan elders in het land. Nergens zijn de sterren bij nacht zo helder als hier. Het lijkt alsof je ze kunt aanraken.’

De reis is nog niet voorbij, maar wat me bijblijft van al die ontmoetingen tot dusver, is dat de Argentijnen zielsveel houden van hun land. Hun trots is oprecht. En soms ontroerend. Het noordwesten is landschappelijk gezien al betoverend en veelzijdig, maar dankzij hen komt het tot leven.

Volg managing editor Paul Römer nu ook op Twitter.