Brazilië

Brazilië: Het groene paradijs

Honderden kaaimannen, prachtige blauwe ara’s en luidruchtige brulapen. Na 25 jaar kan Annelies Hoogenboom, bestemmingsspecialist bij Talisman travel design, nog steeds geen genoeg van Brazilië krijgen. donderdag, 9 november 2017

Door Paul Römer

Alweer 25 jaar geleden maakte ik mijn eerste reis door Brazilië. We reisden met het openbaar vervoer en sliepen in eenvoudige pousada’s. Ik raakte direct in de ban van dit enorme ruime land vol prachtige natuur en leuke mensen! 

Ik vergeet nooit ons verblijf in Foz do Iguaçu. Mijn man, toen nog vriend, was jarig en we nodigden alle andere backpackers die we tegenkwamen uit voor een feestje in de pousada. We kochten een taart, kilo’s limoenen en cachaça (de ingrediënten voor de beroemde cocktail caipirinha). Een gitaar maakte het compleet en het feest op de binnenplaats van de pousada duurde tot in de kleine uurtjes. 

De volgende dag gingen we met de hele groep naar de watervallen van Iguaçú. ‘Neem je zwemspullen mee,’ zei de dochter van de eigenaresse van de pousada, ‘want we gaan zwemmen in het zwembad van het luxe hotel Tropicana naast de watervallen!’ We deden net of we gasten waren en namen stiekem de ligbedjes aan het zwembad in gebruik. Maar het geweldigst vond ik toch de enorme neerstortende watermassa van de watervallen! De vogels die door het waterscherm leken te vliegen, de regenboog, het opspattende water waardoor alle toeschouwers op de vlonderpaden doorweekt raakten. 

Jaren later mocht ik met mijn gezin terug naar Iguaçú om te overnachten in hotel Das Cataratas, hetzelfde luxe hotel naast de watervallen. Ditmaal voor mijn werk bij Talisman travel design, een touroperator gespecialiseerd in luxe reizen naar de mooiste plekjes van de aardbol. We verblijven in een riante kamer met uitzicht op de watervallen en zwemmen in, jawel, hetzelfde zwembad als toen, maar nu wel legaal! Dat is minder spannend, maar we genieten niet minder van de watervallen, waar nog steeds de vogels door de stralen heen lijken te vliegen. 

De Pantanal, grootste moeraslandschap

Inmiddels heb ik al vele reizen door Brazilië gemaakt en adviseer ik mensen die met Talisman een reis naar Brazilië willen maken bij het boeken van de reis. Tijdens mijn laatste inspectiereis, in april 2015, bezocht ik de Pantanal. Het is het grootste moeraslandschap ter wereld, en ook hier geldt dat je er maar een minuscuul stukje van kunt zien. De Pantanal ontdek je vanuit een lodge, vaak een boerderij met enorme kuddes koeien die de vele hectares rondom begrazen. In de regentijd loopt het grootste gedeelte van het land onder water. Ik verbleef in de Caiman Lodge, genoemd naar de vele kaaimannen die voorkomen in de wateren rond de lodge. 

De rit met de truck in de avond, waar we vanaf een brug honderden kaaimannen met open bek tegen de stroom in zagen liggen, vond ik het spectaculairst. Kaaimannen zijn liever lui dan moe, en op deze manier zwemt de vis vanzelf hun bek in. Af en toe zagen we in het licht van onze zaklamp de reusachtige kaken dichtslaan, het teken dat er weer een stukje avondeten was verorberd. Overdag maakten we ook tochten met de truck, en het leek net alsof we door een dierentuin reden. Prachtige blauwe ara’s in de boom langs de kant van de weg, een overstekend groepje capibara’s, een dikke slang die over de weg kronkelt, een miereneter in de berm, prachtige witte ooievaars die laag overvliegen. Het is echt adembenemend mooi! 

Amazone

Vanuit de Pantanal neem ik eerst een vlucht naar Cuiabá, waar ik overstap op een vlucht van Azul, de enige vliegmaatschappij die aanvliegt op de kleine afgelegen luchthaven van Alta Floresta. Al snel vlieg ik boven de broccoli-achtige landschappen van de Zuid-Amazone. Daar aangekomen, word ik nog buiten het luchthavengebouwtje begroet door een medewerker van de Cristalino Lodge. Hij wijst me waar de bagage straks wordt neergezet, een bagageband kennen ze daar niet. Buiten staat een fourwheeldrive te wachten en ik neem plaats naast de uitsluitend Portugees sprekende bestuurder.

We rijden Alta Floresta uit, niet meer dan een dorp met wat dirt roads en rijden de bush bush in. Onderweg zien we al diverse bijzondere vogels en steekt er een peccary over, een vreemdsoortig zwijn. Na ruim een uur rijden, komen we aan bij het einde van de weg, bij een brede snelstromende rivier. Hier staat mijn gids op me te wachten. Samen gaan we aan boord van een klein motorbootje. De tocht naar de lodge is al een belevenis op zich. We scheren over een enorme watervlakte, geflankeerd door groen, groen en nog eens groen. 

Bij het opvaren van een zijrivier, de Cristalino, wijst mijn gids me op de verschillende kleuren van beide rivieren. ‘Onze’ rivier is zwart van kleur, en het water mengt zich lange tijd niet met het bruine water van de hoofdrivier. De zwarte kleur wordt veroorzaakt door bepaalde sedimenten, en heeft als bijkomend voordeel dat door de hogere zuurgraad van het water de muskieten er niet graag hun eitjes leggen. Er zijn dus niet zoveel muggen bij de Cristalino Lodge. Toch wordt aangeraden om, zodra je de jungle intrekt, een lange broek en lange mouwen te dragen. 

Het slaaplied van de jungle

We leggen aan bij de zwemsteiger en ik ben verbaasd over de aanblik van de lodge. Alles is in perfecte staat, de houten vlonderpaden, het bar- en restaurantgedeelte, alles in prachtig blankhout en smaakvol ingericht. Ook mijn junior bungalow is zeer comfortabel, met een veranda met banken, een ruime slaapkamer met veel ruimte voor bagage en het ophangen van (natte) kleding, een ruime badkamer met apart toilet, douche en zelfs een buitendouche in de jungle. Hier kan ik het de komende dagen wel uithouden. Er is alleen geen telefoonverbinding met de receptie, en ’s avonds om 22.00 uur gaat de generator en dus het licht uit tot 06.00 uur de volgende ochtend. Mijn huisje ligt wel 10 minuten lopen van de receptie, dus bang uitgevallen moet je hier niet zijn. Maar ik voel me op mijn gemak en het slaapt heerlijk in het pikkedonker met de geluiden van de jungle op de achtergrond. 

In de Amazone zie je minder dieren dan in de Pantanal, maar een verblijf in het machtige tropische regenwoud is een bijzondere ervaring. De koelte onder de reusachtige bomen, het geluid van de insecten, de enorme regenbuien die uit het niets lijken te komen, de planten met medicinale werking die zomaar overal groeien. De geur van rottende bladeren. Ik maak diverse tochten, waaronder een trekking over het paranotenpad, waar ik ook daadwerkelijk een verse paranoot vind. De gids breekt die voor me open met een kapmes. Heerlijk! 

Brulapen

In de namiddag maak ik een kanotocht over de rivier. Ik peddel stroomafwaarts, de gids volgt in de motorboot. Ik ben nog maar net op weg als ik op slechts een meter afstand een prachtige geelblauwe vogel zie zitten, de capit heron! Na een half uurtje hoor ik een lawaai van jewelste. Het lijkt of ik langs het circuit van Zandvoort vaar. Een beetje boos vraag ik wat die raceauto’s in de jungle doen. Mijn gids lacht me uit en roept: het zijn brulapen! Nou die doen hun naam wel eer aan...

Ik peddel helemaal tot de hoofdrivier, waar ik aan boord ga van het motorbootje en geniet van een schitterende zonsondergang boven de rivier. Dan pakken dikke wolken samen en vormt zich een regenboog boven het water. We trekken snel de regenponcho’s aan en varen terug naar de lodge. ’s Avonds bestel ik voor het eten een caipirinha en mijmer ik over deze onvergetelijke dag. 

Luxe strandhotel

Morgen staat er een lange reis op het programma, per boot, auto en dan nog drie vluchten reis ik naar Kenoa, aan de kust. Want Brazilië heeft een duizenden kilometers lange kuststrook en het strand staat op ieders verlanglijstje als einde van de reis. Goede, kleinschalige strandhotels op het niveau van Talisman zijn er echter niet veel, en daarom ga ik een nieuw resort bekijken, het Kenoa Exclusive Beach Spa & Resort bij Maceió. Gelukkig voldoet dit aan alle eisen: mooi gelegen aan het strand, een geweldige moderne inrichting, goede service en lekker eten. Er is weer een pareltje aan de Talisman-collectie toegevoegd. Ik beëindig mijn reis in Rio, de mooiste stad van de wereld! Ik slaap in hotel Miramar met uitzicht op de Copacabana en zie om 06.00 uur de zon opkomen boven zee. Wat heb ik toch een mooie baan...

Annelies Hoogenboom werkt al 15 jaar bij Talisman travel design. Familiereizen, het Midden-Oosten en Brazilië zijn haar specialiteit. ‘Het contrast is geweldig. In het Verre Oosten zijn de mensen extreem vriendelijk, beleefd, ingetogen en servicegericht. De Brazilianen zijn vooral gepassioneerd, open minded, vrolijk en wat service betreft eerder onbezonnen. Het blijft een geweldige ervaring om deze twee uitersten te beleven.’

Lees meer