Vanuit de lucht ziet de wereld er anders uit. Dat ontdekte fotograaf Johnny Miller, die met behulp van drones scherpe lijnen blootlegt die je op straatniveau vaak mist. Wegen, kanalen, muren en hekken blijken geen neutrale infrastructuur, maar fysieke grenzen die arm en rijk letterlijk van elkaar scheiden. Hoe ziet dat eruit?
Een drone als vergrootglas
Met zijn project Unequal Scenes wilde Miller zichtbaar maken dat steden zich niet gelijkmatig ontwikkelen. Wat hij vastlegde, waren schrijnende contrasten: provisorische krotwoningen naast luxe nieuwbouw in Mumbai, of verwaarloosde, lege kavels tegenover een bloeiende woonwijk in Detroit. Vanuit de lucht worden deze verschillen onontkoombaar.
De kracht van Millers beelden zit in het perspectief. Waar ongelijkheid op straatniveau vaak wordt verhuld door dagelijkse routines, toont het vogelperspectief hoe een enkele weg, spoorlijn of waterkanaal twee totaal verschillende werelden van elkaar scheidt. De infrastructuur die een stad verbindt, blijkt haar tegelijk te verdelen.
Wereldwijde patronen, lokale verhalen
Miller maakte zijn foto’s in steden over de hele wereld, van Zuid-Afrika tot India en de Verenigde Staten. Hoewel de context per plek verschilt, keren dezelfde patronen steeds terug in zijn werk: welvaart concentreert zich aan de ene kant van een grens, achterstand aan de andere. Zijn beelden vormen daarmee geen losse momentopnamen, maar een wereldwijd overzicht van stedelijke ongelijkheid.
Wil je niets missen van onze verhalen? Volg National Geographic op Google Discover en zie onze verhalen vaker terug in je Google-feed!
Door afstand te nemen, maakt Miller iets zichtbaar dat dichtbij vaak ongezien blijft. Zijn foto’s vragen niet om uitleg, maar spreken voor zich. Ze laten zien hoe scherp de lijnen zijn die onze steden tekenen – en hoe ongelijk de wereld is verdeeld.
Bekijk hieronder meer luchtfoto’s van Johnny Miller.
Meer ontdekken? Krijg onbeperkt toegang tot National Geographic Premium en steun onze missie. Word vandaag nog lid!












