India

India: Een koninklijke treinreis

Onlangs ging Lotte van Rooij, bestemmingsspecialist van Talisman travel design, aan boord van de Deccan Odyssey voor een treinreis langs de verborgen schatten van India. Diep onder de indruk doet ze verslag van haar ervaringen. donderdag, 9 november

Door Lotte van Rooij

Het treinavontuur met de Deccan Odyssey start met een kleurrijk welkom op het perron in Mumbai. Koffers worden aangenomen en we maken het ons comfortabel in onze suite aan boord. Al snel maakt de trein vaart en zijn we onderweg naar Gujarat. De drukte van de stad maakt plaats voor ruimte, prachtige natuur en van toeristen is al heel snel niets meer te bekennen. Waar wij op zoek gaan naar verborgen schatten, zijn wij voor de lokale bevolking de attractie; we worden veelvuldig gefotografeerd.

Eerlijk is eerlijk, onze eerste nacht aan boord was nog wel even wennen. De trein schommelt flink en het duurt even om in dit ritme te komen. Na deze eerste nachtelijke rit bereikt de trein Vadodara. Het is nog even lastig kiezen uit al dat lekkers op het menu en de chefkok en zijn team zijn bang dat, het voor ons zeer uitgebreide ontbijt, niet genoeg is.

Werelderfgoed

De vergeten moslimstad Champaner is de enige onveranderd gebleven islamitische stad uit het pre-Mogolse rijk. Wauw, wat een indrukwekkend landschap hier! Alleen al vanwege de enorme leegte zou ik hier graag nog wat langer willen blijven maar er is zoveel te zien… Er staan ruïnes van oude hindoesteden en het archeologische park Pavagadh, dat prijkt op Unesco’s werelderfgoedlijst, is een verzameling van archeologische vondsten, forten, gebouwen, paleizen en waterinstallaties uit de 8ste tot 14de eeuw!

Wat later in de middag doemt er een gigantisch paleis voor ons op. Vier keer groter dan Buckingham Palace met een wirwar van de typische stijlen die je in India tegenkomt. We worden hier getrakteerd op een ware high tea en keren met een zeer voldaan gevoel weer terug naar de trein. Zo veel indrukken, en dit is slechts het begin!

City of Temples

Wanneer we Bhavnagar bereiken, staat ons alweer een heerlijk ontbijt te wachten voordat we de trein verlaten en naar Palitana worden gebracht voor een heuse expeditie. We bezoeken namelijk de Jain-tempels, en de stad wordt gezien als een van de meest heiligste plaatsen door de aanhangers van het Jainisme. Voordat we de ‘City of Temples’ in al zijn pracht kunnen aanschouwen, moeten we bijna 4000 treden naar de bergtop van Palitana beklimmen. Ook hier zien we nauwelijks toeristen, maar wel veel locals – jong en oud – die zonder moeite de klim maken. Voor wie de tocht te zwaar is zijn er ‘doelies’ die je omhoog brengen. Collega Ingrid en ikzelf kozen ervoor de klim op eigen kracht te doen.

Dit resulteerde soms in wat ongelovige blikken, maar we bewonderen het panorama intens. Het uitzicht op de 900 tempels vanaf de top voelt daarnaast ook nog eens extra ‘verdiend’. Het is echter onmogelijk de tempelmassa om ons heen in zijn geheel te aanschouwen en feiten over elke afzonderlijke tempel op te zoeken. Onze kundige gids vertelt ons daarom over de bijzonderste en belangrijkste tempels, over de geschiedenis, de mythen en legenden.

Misschien dat het niet door iedereen als bijzonder wordt ervaren, maar dat er hier niet gefotografeerd mocht worden voelde voor mij als een verademing. Je kunt je aandacht volledig richten op het uitzicht, de geschiedenis en de vele details die in het marmer zijn uitgehouwen. Ook voel je je minder een indringer en is het gemoedelijk qua sfeer om samen met de strenggelovige pelgrims bij een ceremonie aanwezig te mogen zijn.

Vol verhalen en indrukken keren we terug naar de trein. De diners aan boord beginnen langzaam een soort van ritueel te worden. Een moment waarop je de ongelooflijke indrukken van de dag even kunt reflecteren, en waarop je met de andere gasten de dag nog eens in gedachten herhaalt, maar zeker ook vooruitkijkt want er staat ons nog zoveel moois te wachten…

Safari

Ik moet bekennen dat ik vannacht wederom onrustig heb geslapen. Deze keer niet omdat de trein zo schommelde, daar raak je wel aan gewend, maar vandaag gaan we op safari. Als Afrika-liefhebber en safarispecialist kan ik natuurlijk niet wachten! Zou het hier echt zoveel anders zijn?

We gaan in het Sasan Gir Wildlife Sanctuary op zoek naar de enige nog bestaande leeuwenpopulatie in heel Azië, die tot 1880 nog vrij door de wouden van India trok. Zonder al te hoge verwachtingen – in de loop der jaren heb ik geleerd vooral te genieten van de hele beleving en de lat niet te hoog te leggen – gaan we op safari. Ook was mij al veelvuldig verteld dat ik safari’s in India echt niet mocht vergelijken met de safari’s in Afrika.

Tot mijn grote vreugde, en die van Ingrid ook natuurlijk, zien we al redelijk snel twee leeuwen! Ze zijn op ‘huwelijksreis’ en lopen relaxed door de bush. We komen hier verder nog prachtige antilopesoorten tegen, en hopen nog een luipaard te spotten voordat we weer terugkeren. Het zijn echter vooral de bontgekleurde vogels die mijn aandacht trekken.

Na de safari ontmoeten we de Siddis, een lokale stam, en even waan ik me in Afrika. Ongeveer 300 jaar geleden zijn hun voorouders door de Portugezen gekocht als slaven, en ook al hebben ze zich inmiddels helemaal aangepast aan de regio, ze hebben toch nog vele Afrikaanse tradities behouden.

Little Rann of Kutch

Van een heldergroene bush naar een droog en dor gebied waar gigantische zoutvlaktes te aanschouwen zijn: hier, in Little Rann of Kutch, lopen wilde ezels rond, genaamd ‘Wild Ass’, charmanter en sierlijker dan we van tevoren hadden gedacht. Dit gebied is ook nog eens de grootste flamingobroedplaats ter wereld!

De streek staat bekend om de borduurkunst. De vrouwen borduren werkelijk prachtige gewaden, in felle kleuren die scherp afsteken tegen de witte achtergrond van de zoutvlaktes.

Beeldhouwwerk

Wake up call! We hebben een vroeg ontbijt aan boord en gaan op pad naar Modhera. We hebben de kans om de Zonnetempel te aanschouwen, gebouwd in 1026 door koning Bhimdev van de Solankidynastie. We lopen naar Rani Ki Vav, een rijkelijk versierde Indiase waterput. Althans, dat zou het moeten zijn. Wij zien enkel een prachtig groen park...

Eenmaal aangekomen bij de waterput zelf kijken we de diepte in en zien we een immense oppervlakte vol schitterend beeldhouwwerk. De vele sierlijke versieringen uitgehouwen in zandsteen zijn prachtig bewaard gebleven en zijn allemaal anders waardoor we hier nog lang blijven rondkijken en fotograferen.

Ahmedabad

Ik moet bekennen dat ik ben overweldigd door hetgeen ik allemaal in India meemaak. Wie had dit gedacht! Ik dacht altijd dat India druk, vol en hectisch was maar de afgelopen dagen hebben me stijl achterover doen slaan. Er is blijkbaar ook een totaal ander India. Ik slaap inmiddels goed, droom over tempels, koningen en het smakelijke eten en begin iedere dag vol nieuwe energie en nieuwsgierigheid. gebleven en zijn allemaal anders waardoor we hier nog lang blijven rondkijken.

Om af te kicken van al het ‘tempelgeweld’ bezoeken we vandaag Ahmedabad. We bezoeken hier een Ashram, gelegen aan de oevers van de Sabarmatirivier. Daarna lopen we met onze gids op rustig tempo door het dorpje en zien we ook hier weer vele architectonische hoogstandjes uit lang vervlogen tijden.

Terug op de trein word ik verrast door de chef met mijn favoriete gerecht, biryani. Na nog een heerlijk dessert en een kopje kruidige chai worden we meegenomen voor een tour door de keuken. Het is schitterend te zien hoe deze ‘kunstenaar’ met zo veel plezier werkt en elke avond voor alle gasten een fenomenaal diner op tafel zet. En dat vanuit twee smalle, eenvoudige keukens. Zelfs kleine kinderen zijn hier meer dan welkom, ze mogen in de keuken hun eigen pizza maken!

Comfort en culinaire hoogstandjes

Terug in Delhi moeten we nu dan toch echt de trein verlaten. Dat doet toch een beetje pijn, de afgelopen dagen is de crew aan boord van de Deccan Odyssey gaan voelen als een soort van familie. Elke dag maakten zij het verschil. Ze zorgden er echt voor dat het dag in dag uit voelde als ‘thuiskomen’ en bij het arriveren op het perron zochten we altijd naar hun lachende gezichten.

Zonder concessies te doen wat betreft comfort, gemak en culinaire hoogstandjes hebben we echte verborgen schatten bezocht. Ik vond het heerlijk en een grote luxe om niet telkens je tas in en uit te hoeven pakken. We genoten af en toe van een heerlijke massage in de ‘spa on wheels’ en werden iedere dag verrast met een heerlijk ontbijt en sublieme diners.

Het afscheid was dan ook geen ‘Goodbye’ maar een hoopvol ‘See You Soon’ !

Lotte van Rooij is bestemmingsspecialist bij Talisman travel design. Haar hart lag tot niet zo heel lang geleden, geheel in Afrika. ‘De combinatie van de bush met uitstekend eten (ik ben een echte foodie) kennen ze daar als geen ander.’ Tót ze vorige maand dus afreisde naar India...

Lees meer