Oman

In geuren en kleuren: boodschappen doen in Oman

Lezer Maarten van der Voorde vertelt over zijn bevindingen op een Arabische openluchtmarkt, ofwel soek, in Salalah in Oman. donderdag, 9 november

Door Maarten van der Voorde
Foto's Van Maarten van der Voorde

De heerlijke geur van frankinsence, dat wij kennen als wierook, dringt mijn neus binnen. Overal zie ik mannen in hagelwitte disdasha’s en kleurige tulbanden. De prachtig gekleurde doeken waar men de tulband van vouwt zijn volop te koop. Ik zie vruchten als dadels, maar vooral veel kruiden. Welkom in de soek van Salalah.

In een winkeltje wordt druk onderhandeld. Mannen passen de traditionele hoofdbedekking. De kumah is een linnen hoedje, met de hand geborduurd. Er wordt gepast, gemeten en met mobieltjes foto’s verzonden. ‘Eens kijken wat mijn broer ervan vindt,’ zegt een van de kopers. Hij koopt maar liefst drie tassen met kumah’s. De ‘drie dolle dagen’ zijn er niks bij.

De soek heeft opvallend veel hoedenwinkels. Het is een intrigerend proces. Omdat de gewaden meestal wit zijn, is dit de manier om je als man modieus te onderscheiden. Vaak wordt hier overheen nog een kleurige masar (doek) gedrapeerd zodat het geheel op een tulband lijkt.

Mijn gedachten dwalen mee met de lekkere geur van de wierrook. Op elke hoek worden wierookbrokken gebrand. Je kunt zakjes in verschillende kwaliteit (lees: geursterkte) kopen, alsook een brandertje. Zodat je de geur mee naar huis kunt nemen. Ja, deze herinnering wil ik wel vasthouden. Ik koop twee zakjes van een oudere vrouw.

Zij zit op straat de bolletjes wierook te selecteren op kwaliteit. Wat opvalt is haar traditioneel Omaanse gelaatsmasker. ‘You make picture!’ zegt ze nadat ik heb afgerekend. Haar wenkbrauwen zijn erg zwaar opgemaakt: ze worden bijna één met het masker. Haar ogen kijken me doordringend aan.

Ik wil meer. Er is ook een zilver- en goudsoek, maar dat blijkt in feite een straatje in het oude centrum van Salalah te zijn. Geen overdekte markt, maar een aaneenschakeling van winkeltjes van zilver- en goudsmeden. Op straat laat een zilversmid zien hoe lastig het is om een mooie edelsteen in een ring te passen. 

De straat biedt vele winkeltjes met verschillende soorten sieraden: van modern tot traditioneel, nieuw gemaakt of authentiek. De prijs van de meeste sieraden wordt berekend op basis van het gewicht. Vooral de uitvoerig bewerkte zilveren dolken zijn prachtig, maar prijzig. Ze worden vooral bij feestelijke en officiële gebeurtenissen gedragen.

‘It is time for a nice refreshment,’ kondigt mijn gids Hamad aan. Ineens verandert het gele zand in groene struiken. We rijden door een grote plantage, waar bananen en kokosnoten in overvloed groeien. Bij een kraampje langs de weg worden kokosnoten vakkundig opengehakt met een hakmes. 

Ik krijg een kokosnoot in mijn handen gedrukt, inclusief een rietje. Het heerlijke frisse kokoswater is een welkome verfrissing. Met hetzelfde kapmes wordt de kokosnoot opengemaakt voor het heerlijke zachte vruchtvlees. Na een hap droom ik nog even weg. Oman, anders dan ik verwachtte. Al wist ik eigenlijk niet wat ik kon verwachten.

Overnachten in een paleis

Vanuit de nachtelijke duisternis doemt een sprookjesachtig paleis op. Binnen een zuilengalerij ligt subtiel verlicht een grote vijver. Een hartelijk welkom en daarna met een golfkarretje naar mijn kamer. Dit is het Rotana Salalah Resort. Ik ben beland in een duizend-en-een-nacht-sprookje. 

Op de achtergrond klinkt het ruisen van de zee, de maan staat hoog aan de hemel. Op het grote terrein liggen verschillende appartementen die ruime luxe uitstralen. In het centrale deel liggen drie grote zwembaden. 

In deze natte tijd van het jaar, eind augustus, is de zee ontoegankelijk. Er zijn hoge golven en sterke stroming: lekker ruig. Vanaf half november is het strand, dat ruim voorzien is van ligstoelen en parasols, een heerlijke plek om te vertoeven. Dat zie ik zo wel. 

Ik kijk mijn ogen uit. Het centrale gebouw straalt een ongekende luxe uit. Grote kandelaars aan het plafond, poortjes, statige gangen. Veel gezellige zithoeken met heerlijke banken en stoelen om van een lekker drankje te genieten en de belevenissen van de dag met je reisgenoten door te nemen, voordat je gaat dineren. 

Het diner is aan het strand, dat rook ik al vanuit mijn kamer. Voor me zie ik een heerlijke mix van lokale en Europese specialiteiten. Naast het buffet is a-la-carte ook mogelijk. De ambiance is bijzonder, het overdekte terras sfeervol verlicht. Ik waan me echt in een sprookjeswereld, verwend met de heerlijkste gerechten en een vriendelijke bediening.

Op reis moet je altijd je ogen open houden. Dat blijkt maar weer. Als ik de volgende ochtend uit mijn appartement loop, lijkt het alsof mijn ogen me bedriegen: ik zie, hoor en ruik de zee… En ik zie kamelen. Dat laatste is niet vreemd in Oman, maar wel als ze in de branding zichtbaar staan te genieten. 

Een vrouwtje komt nieuwsgierig op me af gelopen. Vlak voor me gaat ze door de poten en rolt zich door het rulle zand als een jonge hond, wat haar bescherming biedt tegen de vliegen en de warme zon. De rest staat lekker pootje te baden. En ja, ik ben weer verbaasd.

Lezer Maarten van der Voorde won de winactie 'Op Reis Met Een Reisjournalist' die National Geographic Traveler in samenwerking met reisjournalist Corno van den Berg van Droomplekken.nl heeft georganiseerd. Maarten won een 8-daagse workshop in Oman om te leren van Corno wat de beginselen van een reisverhaal (inclusief fotografie) zijn.

Lees meer