Reizen

Zo vier je de zomer in de koudste stad op aarde

In Jakoetsk wordt de Siberische zomer gevierd met een festival dat zeker een bezoek waard is.Friday, June 28, 2019

Door Rachel Brown
Foto's Van Alexey Vasilyev
Bij de opening van het Ysjach-festival op de Oes Chatin, nabij de stad Jakoetsk, roept de algisjist of gastheer de zon en andere godheden aan. Dit festival rond de zomerzonnewende trekt jaarlijks 200.000 bezoekers uit Siberië en andere delen van de wereld.

Als mensen al eens van Jakoetsk hebben gehoord, dan kennen ze de stad meestal van zijn adembenemend koude winters, maar de korte, zonnige zomers in de stad trekken honderdduizenden bezoekers.

Jakoetsk is de hoofdstad van de Russische Republiek Sacha (beter bekend als Jakoetië), een autonome regio in het Siberische Verre Oosten, waar een bevolking van rond de 950.000 mensen in een uitgestrekt gebied van bergen, rivieren en taiga’s ter grootte van India leeft. Met temperaturen van soms –56oC en maximumtemperaturen in de zomer van geregeld +30oC heeft Jakoetsk twee records in handen: als ’s werelds koudste stad en als de stad met het grootste temperatuurverschil tussen winter en zomer. Die superlatieven trekken veel toeristen aan, die zichzelf graag testen in de ongekende kou. Maar ook een bezoek aan de zomerfeesten in het gebied is zeker de moeite waard, want ze bieden bezoekers een zeer kleurrijk inkijkje in de cultuur van de regio.

Het Ysjach-festival is een belangrijk familiefeest, dat wordt gevierd rond gerechten als pannenkoeken, paardenvlees, gedroogde of gebakken vis en koemis (gefermenteerde paardenmelk).
Bezoekers staan urenlang in de rij om de kans te krijgen zich tegen de belangrijkste serge of rituele pilaar aan te drukken, waarmee ze de natuurgeesten vragen om genade en wonderen.

'Vakantie voor de ziel'

Voor de Jakoeten is de natuur een wereld vol levendige geesten. Met het Ysjach-festival, het feest van de zomerzonnewende, eren ze deze natuurgoden en vieren ze de vruchtbaarheid en hernieuwing van de natuur. Het grootste Ysjach-festival wordt gehouden op Oes Chatin, een grote festivalweide (alaas) die zo’n twintig kilometer ten noorden van Jakoetsk ligt. Daar verzamelt zich een menigte van circa 200.000 Jakoeten en anderen rond talloze podia en indrukwekkend grote joerts.

“Persoonlijk vind ik Ysjach een aangename vakantie voor de ziel,” zegt Alexej Vasiljev, een fotograaf die in Jakoetië is geboren en getogen. Hij beschrijft familiereünies rond traditionele gerechten met koemis (een licht alcoholische drank, gemaakt van gefermenteerde paardenmelk), waarbij jongere generaties de zegen van de ouderen krijgen.

bekijk galerij

Het Ysjach-festival wordt op het cirkelvormige openluchtaltaar of toesoelge geopend met een gebed tot de zon, waarna volksdansen in traditionele klederdracht worden opgevoerd, gevolgd door muziekvoorstellingen, sportwedstrijden, heropvoeringen van veldslagen en een groots feest dat de hele nacht duurt. Aan het einde van het festival begroeten de feestvierders de zonsopgang van de langste dag van het jaar.

Het festival wordt erkend vanwege zijn culturele belang voor de instandhouding van de traditionele cultuur, en zelfs jonge mensen doen graag in familieverband mee aan de festiviteiten, aldus Vasiljev. Ook bezoekers worden uitgenodigd om mee te vieren en te proeven van koemis en spiesen met paardenvlees terwijl ze de volksdansen bekijken.

Fonteinen spuiten in het ‘Warme Meer’, waar stedelingen ’s winters kunnen schaatsen. Bruggen over het meer verbinden de universiteitswijk met de historischer gebouwen op de andere oever.
Een jonge Jakoet vermaakt zich terwijl hij op de bus wacht.
Een dansgroep van jonge vrouwen bereidt zich voor op de openingsceremonie van het Ysjach-festival op de Oes Chatin, een feest dat culturele gezelschappen uit heel Jakoetië aantrekt.

Hoe kom je er?

De meeste bezoekers uit het buitenland zullen ruim van tevoren een visum moeten aanvragen. Reizigers die het gebied in de zomer bezoeken, hoeven voor hun vertrek naar Siberië geen bijzondere voorbereidingen te treffen, anders dan het van tevoren inwisselen van hun eigen valuta voor roebels, want in Jakoetië zelf is de wisselkoers minder gunstig. Maar mensen die de ongekende winter van Jakoetsk willen meemaken – een beslissing die je niet lichtvaardig moet nemen, aangezien je al na tien minuten in de openlucht kans op bevriezingen loopt – zullen wat geld moeten investeren in zware winterkleding en rekening moeten houden met uitgestelde vluchten, wanneer piloten weigeren in de ondoordringbare wintermist boven Jakoetsk te landen.

Op Jakoetsk wordt gevlogen vanuit MoskouSeoul en Beijing. (Avontuurlijke reizigers die wel van een uitdaging houden, kunnen ook kiezen voor een lange autoreis over onverharde en soms bijna onneembare wegen, maar vliegen wordt sterk aangeraden.) Hoewel het toerisme in Jakoetsk gedurende de jaren negentig van de vorige eeuw achterbleef, zijn dankzij de ontwikkeling van de goud- en diamantwinning inmiddels grotere hotels in de stad gebouwd en worden buitenlandse bezoekers niet meer aangestaard.

Worstelen is een populaire sport in Jakoetië, die in clubverband in talloze dorpen wordt beoefend. Hier nemen twee tegenstanders het tegen elkaar op tijdens het Ysjach-festival in het stadje Mirny.

In de stad kun je de stadsbus of de marsjroetka nemen, een bestelbusje dat min of meer vaste routes rijdt maar als een taxi functioneert. Het busje vertrekt als de chauffeur vindt dat er genoeg passagiers meerijden. In de zomer kun je door het compacte centrum slenteren en op de voetpaden langs de rivier de in felle kleuren geschilderde gebouwen op betonnen pijlers bewonderen. De complexe pijlers zijn noodzakelijk vanwege de diepe permafrost in deze regio. Pak ook insectenspray in of koop ter plekke een zalfje tegen de zomermuggen.

Wat kun je er doen?

De Lena, de op negen na langste rivier ter wereld, slingert zich door het oude centrum van Jakoetsk, waar kozakken begin zeventiende eeuw een eerste houten vesting bouwden. Ontdek de fascinerende musea van de stad, met exposities (in het Russisch uiteraard) over alle mogelijke thema’s, van een fraai bewaard gebleven mammoetkop en het culturele erfgoed van de Jakoeten tot nationaal erkende kunstenaars en de geheimen van extreem koude temperaturen.

In de zomer kunnen bezoekers een riviercruise naar de Lena-pilaren ondernemen, een door de UNESCO erkend natuurmonument met een wand van ruim dertig kilometer aan torenhoge klippen die door de strenge vorst zijn verweerd en ook unieke fossielen hebben prijsgegeven. Bezoekers in de winter kunnen het festival van de ‘Koudepool’ bezoeken, dat sinds 2001 elk jaar in Ojmjakon wordt gevierd, het dorp dat beweert ’s werelds koudste bewoonde plaats te zijn. Je kunt er ijsvissen, kijken naar races met door herten getrokken sledes en van de traditionele keuken en klederdracht genieten.

Een Jakoetische vrouw draagt een hoed met daarop het Engelse woord ‘summer’. Hoewel Jakoetië beroemd is om zijn ongekend strenge winters, ontvangt de regio in de zomer net zoveel of zelfs meer toeristen.
In het dorp Amga eten meisjes in traditionele klederdracht een ijsje. De zilveren sieraden die ze dragen, worden van de ene generatie op de andere doorgegeven.
Festivalgangers nemen een groepsfoto tijdens het Ysjach-festival, even buiten Jakoetsk. “Het Ysjach-festival heeft een heel belangrijke plek in ons leven,” zegt Vasiljev. “Het is wat ons verbindt met onze tradities. Dit feest is onze culturele code, die van groot belang is om in de geglobaliseerde wereld te behouden.”

Fotograaf Alexej Vasiljev is geboren in Jakoetië. In zijn fotodocumentaires richt hij zich op het dagelijks leven en de nationale identiteit van volken in het hoge noorden. Volg hem op Instagram @lekon_v.

Dit artikel werd oorspronkelijk in het Engels gepubliceerd op NationalGeographic.com

LEES VERDER

Een kijkje in het stille leven van ‘oudgelovigen’ in Siberië

Het bestaan van deze Russisch-orthodoxe ‘oudgelovigen’ in Siberië wordt beheerst door vroomheid en de natuur.
Milieu

In beeld: Ruslands verborgen schat

Maar weinig mensen weten dat Rusland 350.000 vierkante kilometer ongerept, beschermd natuurgebied heeft.

Kleurrijk fotoverslag vanuit de Bulgaarse Rozenvallei

<em>Het Balkangebergte van Bulgarije hult zich elk jaar van mei tot juni in een roze kleed – en levert bijzondere fotomomenten op.</em>
Lees meer