Toen ik net in Australië was komen wonen, keek ik onder wc-brillen, achter gordijnen en bij zonneschermen in de auto om te controleren of er niet toevallig een huntsmanspin verstopt zat. Huntsmanspinnen (Sparassidae), ook wel jachtkrabspinnen genoemd, zien er behoorlijk angstaanjagend uit en spreken al mijn spinnenangsten aan.
Veel huntsmanspinnen hebben een lichaamslengte van ongeveer twee centimeter, terwijl hun pootspanwijdte kan oplopen tot vijftien centimeter. Ze zijn harig, snel en vooral ’s avonds actief. Toch laten sommige Australiërs deze spinnen gewoon in huis zitten. Hoe zit dat?
Een jager zonder web
De huntsmanspin dankt zijn naam aan zijn actieve jachtwijze. In plaats van een web te bouwen, gaat hij zelf op zoek naar prooi. Op het menu staan onder meer kakkerlakken, motten en andere insecten.
Wil je niets missen? Volg National Geographic op Google Discover en voeg National Geographic toe als voorkeursbron om onze verhalen vaker te zien in je Google-feed!
Huntsmanspinnen zien niet bijzonder scherp. Met zintuiglijke haren op hun poten nemen ze bewegingen en trillingen in hun omgeving waar. In Australië komen meer dan negentig soorten voor. In Nederland is één soort jachtkrabspin inheems; andere soorten zijn hier slechts incidenteel aangetroffen.
Ook in huis op jacht
Door hun formaat en snelheid lijken huntsmanspinnen misschien onaantastbaar, maar ook zij hebben natuurlijke vijanden. Gekko’s, vogels en spinwespen eten deze spinnen. Overdag zoeken huntsmanspinnen daarom beschutte plekken onder boomschors, tussen rotsen en in spleten.
Huizen bieden vergelijkbare schuilplaatsen. Huntsmanspinnen worden dan ook regelmatig aangetroffen achter gordijnen, op muren en bij zonneschermen in auto’s. Omdat ze vooral ’s avonds op jacht gaan, kunnen ze bewoners op de meest onverwachte momenten laten schrikken.
Wie een huntsman probeert te vangen, kan bovendien voor een verrassing komen te staan. De spin vlucht vaak in paniek en rent daarbij soms recht op iemand af.
Een beet is zeldzaam
Huntsmanspinnen zijn doorgaans niet gevaarlijk voor mensen. Ze proberen meestal te vluchten en bijten zelden. Dat kan wel gebeuren wanneer iemand de spin vastpakt of wanneer het dier klem komt te zitten.
Een beet kan plaatselijke pijn, jeuk of zwelling veroorzaken. Ernstige klachten zijn uitzonderlijk. Wie na een beet duidelijke of aanhoudende symptomen krijgt, kan medische hulp zoeken.
Maak een gratis account aan voor meer gepersonaliseerde content.Ga je naar Australië en ben je benieuwd met welke huntsman je te maken hebt? Met de Spidentify-app kun je proberen de soort te identificeren.
Net als de Australische huisspin, die in 2024 voor het eerst in Nederland werd waargenomen, komt de huntsman soms via goederen of voertuigen op plekken terecht waar hij oorspronkelijk niet voorkomt.
Waarom Australiërs hem laten zitten
Huntsmanspinnen zijn nuttige jagers. Ze helpen het aantal kakkerlakken, muggen en andere insecten in hun omgeving laag te houden. Daarom laten sommige Australiërs een huntsman liever zitten dan dat ze hem proberen te vangen of te doden.
Zit er een huntsman in huis, dan kan dat erop wijzen dat er voldoende prooi aanwezig is. De meeste mensen laten de spin uiteindelijk met rust. Een kleine, harige huisgenoot is voor hen te verkiezen boven een huis vol insecten.
Kom je op reis een huntsman tegen? Ren dan niet meteen het huis uit. Ik schrik nog steeds wanneer er plotseling een over de muur schiet, maar probeer hem tegenwoordig te zien als de nuttige huisgenoot die hij is. Dat lukt niet altijd. Maar het went. Zelfs een gigantische huntsmanspin.
Meer ontdekken? Krijg onbeperkt toegang tot National Geographic Premium en steun onze missie. Word vandaag nog lid!
Anna werkt als editor voor National Geographic, en deed dat eerder voor Women’s Health en Runner’s World. Ze woont in Australië, waar ze dagelijks hardloopt langs de kust, zwemt in zee of lange wandelingen maakt met een flat white in de hand. Ze vindt het belangrijk om een gezonde levensstijl voor iedereen toegankelijk te maken.
